Tag Archive | "Τύμπας"

Tags: , ,

Από την σοφία του Ευεργετινού (Μέρος Β΄) – Του π. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Posted on 09 Ιουλίου 2020 by larisanews

Ο Μέγας Αρσένιος ήταν άνθρωπος μεγάλης παιδείας τόσο κοσμικής όσο και χριστιανικής. Γι΄ αυτό ο βασιλιάς Θεοδόσιος τον διάλεξε ανάμεσα σε όλους τους τότε μορφωμένους ανθρώπους ως παιδαγωγό για τα παιδιά του. Είχε όμως τόση  ταπείνωση που δεν ντρεπόταν να ρωτά και τους απαίδευτους, ώστε να παίρνει και από αυτούς κάθε δυνατή ωφέλεια.

Κάποτε ρώτησε έναν Αιγύπτιο, αγράμματο μοναχό, πληροφορίες γύρω από τους λογισμούς. Κάποιος που τον είδε, παραξενεύτηκε και ζήτησε να μάθει την αιτία.

– Δεν αρνούμαι, απάντησε εκείνος, πως είμαι κάτοχος σημαντικής παιδείας. Ομολογώ όμως ότι ακόμη δεν έχω μάθει περί αρετής ούτε το αλφάβητο αυτού του αμόρφωτου μοναχού.

Η φιλονικία παραδίδει τον άνθρωπο στην οργή. Η οργή τον παραδίδει στην τύφλωση και η τύφλωση τον οδηγεί στην διάπραξη κάθε κακού.

Ο αββάς Αλώνιος είπε: Αν δεν γκρέμιζα συθέμελα ολόκληρο το οικοδόμημα του δικού μου θελήματος, δεν θα μπορούσα να οικοδομήσω πνευματικά τον εαυτό μου.

Δύο γέροντες ζούσαν πολλά χρόνια μαζί και ποτέ δεν μάλωσαν. Είπε λοιπόν κάποτε ο ένας στον άλλο: – Ας μαλώσουμε κι εμείς μια φορά όπως όλοι οι άνθρωποι.

– Μα δεν ξέρω πως γίνεται λέγει ο άλλος. – Να θα βάλουμε μια πέτρα ανάμεσά μας και εσύ θα λες ότι δεν είναι δική μου αλλά δική σου, ώστε να κάνουμε αρχή στο μάλωμα. Βάλανε λοιπόν την πέτρα στην μέση και είπε ο πρώτος: – Αυτή είναι δική μου. – Όχι, είπε ο δεύτερος, είναι δική μου. – Ε, αν είναι δική σου, πάρε την και πήγαινε αποκρίθηκε ο πρώτος, και έτσι έφυγαν χωρίς να μπορέσουν να μαλώσουν.

Μερικοί ονομάζουν συνετούς εκείνους που μπορούν να διακρίνουν και να αναλύουν τα αισθητά πράγματα. Συνετοί όμως είναι εκείνοι, που εξουσιάζουν τα θελήματά τους.

Εκείνος που δεν εγκαταλείπει το θέλημά του για χάρη του θελήματος του Θεού, πεδικλώνεται στα δικά του έργα και γίνεται υποχείριο των δαιμόνων.

Όταν θέλεις να βρεις λύση σε κάποιο περίπλοκο πρόβλημα μέσα στην ζωή σου ψάξε γι΄ αυτό, τι αρέσει στον Θεό, και θα βρεις την πιο ωφέλιμη λύση.

Όταν σου έρθει πειρασμός μη ζητάς να μάθεις, γιατί και από ποιον προήλθε, αλλά ζήτησε από τον Θεό να τον υπομείνεις με ευχαρίστηση και χωρίς μνησικακία.

Ένας γέροντας είπε: προτιμώ ήττα που θα συνοδεύεται από ταπεινοφροσύνη, παρά νίκη που θα συνοδεύεται από υπερηφάνεια.

Είπε ο Μέγας Αντώνιος: Είδα όλες τις παγίδες του διαβόλου απλωμένες πάνω στη γη, κι αναστενάζοντας είπα: ποιος άραγε θα τις περάσει χωρίς να παγιδευτεί;  Και άκουσα μια φωνή να μου λέει: »η ταπεινοφροσύνη».

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Από την σοφία του Ευεργετίνου – Του π. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Posted on 02 Ιουλίου 2020 by larisanews

Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Ποιμένα: – Έκαμα αμαρτία μεγάλη και θέλω να μείνω σε μετάνοια τρία χρόνια.- Πολύ είναι του λέει ο γέροντας. – Φτάνουν σαράντα ημέρες; – Πολύ είναι είπε πάλι ο αββάς. Εγώ νομίζω πως, αν ένας άνθρωπος μετανοήσει με όλη του την καρδιά και δεν συνεχίσει ν΄ αμαρτάνει πια, ακόμα και σε τρεις ημέρες τον δέχεται ο Θεός.

Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Σισώη: – Τι να κάνω αββά που έπεσα; – Να σηκωθείς. – Σηκώθηκα και ξανάπεσα. – Να σηκωθείς και πάλι και πάλι. – Μέχρι πότε; – Μέχρι να σε βρει ο θάνατος είτε στο καλό είτε στην πτώση. Γιατί σ΄ όποια κατάσταση βρεθεί ο άνθρωπος , σ΄ αυτή και φεύγει.

Είπε ο αββάς Αλώνιος: Αν θελήσει ο άνθρωπος μπορεί από το πρωί ως το βράδυ να  φθάσει σε θεία μέτρα.

Αμαρτία θανάσιμη είναι εκείνη για την οποία ο άνθρωπος μένει αμετανόητος. Κανένας δεν είναι τόσο αγαθός και σπλαχνικός όσο ο Θεός. Τον αμετανόητο όμως ούτε Αυτός τον συγχωρεί.

Κακία που δεν πραγματοποιήθηκε κακία δεν είναι. Και αρετή που δεν πραγματοποιήθηκε, αρετή δεν είναι.

Αδελφέ, μην πεις, σήμερα αμαρτάνω και αύριο μετανοώ, γιατί δεν έχεις  σιγουριά. Στον Κύριο ανήκει η φροντίδα για το αύριο.

Αν κάποιος πέσει σε μια αμαρτία και δεν λυπηθεί ανάλογα με το σφάλμα του, εύκολα θα ξαναπιαστεί στο ίδιο δίχτυ.

Όταν αποφεύγεις την κακοπάθεια και τους εξευτελισμούς, μην ισχυρίζεσαι πως θα μετανοήσεις με άλλες αρετές, γιατί η κενοδοξία και η αποφυγή της κακοπάθειας από την φύση τους υποδουλώνουν στην αμαρτία ακόμα και με εύλογες προφάσεις.

Μην απορείς που αν και άνθρωπος μπορείς να γίνεις άγγελος. Γιατί κι εμάς αγγελική δόξα μας περιμένει. Αυτήν όμως ο αγωνοθέτης Χριστός την υπόσχεται σ΄ εκείνους που αγωνίζονται.

Αδελφοί, μεγάλη και ασύλληπτη είναι η δόξα που περιμένει τους αγίους. Αντίθετα, η δόξα της ζωής αυτής μαραίνεται σαν το λουλούδι και ξεραίνεται γοργά σαν το πράσινο χορτάρι(Ψαλμ. 36,2).

Αν σταθείς σ΄ έναν τόπο και δεις εκεί κάποιους να καλοπερνούν, μην τους ζυγώσεις. Αν όμως υπάρχει κάποιος άλλος που είναι φτωχός και δεν έχει ούτε ψωμί, πλησίασέ τον και θα βρεις ψυχική ανάπαυση.

Ο αββάς Αγάθων είπε: Αν κάποιος που μου είναι πολύ αγαπητός καταλάβω ότι με παρασύρει σε κάποιο ελάττωμα, τον απομακρύνω από κοντά μου.

Ο αββάς Μάρκος είπε: Ο υπερήφανος και ο κενόδοξος ευχαρίστως συνεργάζονται μεταξύ τους. Ο υπερήφανος επαινεί τον κενόδοξο, επειδή του φέρεται δουλικά, ενώ ο κενόδοξος εκθειάζει τον υπερήφανο που τον επαινεί συνεχώς. Εσύ ν΄ απομακρύνεσαι και από τους δύο, για να μη γίνεις μέτοχος της βλάβης που προξενούν.(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ).

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Γνωριμία με τον Ευεργετινό – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου – μουσικού

Posted on 19 Ιουνίου 2020 by larisanews

Μετά την Αγία Γραφή και τους βίους των αγίων ο Ευεργετινός είναι το σπουδαιότερο βιβλίο που οφείλουμε να έχουμε στην βιβλιοθήκη μας. Το βιβλίο αυτό που είναι τετράτομο συνέταξε τον 11ο αιώνα ο μοναχός Παύλος, ιδρυτής της μονής Υπεραγίας Θεοτόκου της Ευεργέτιδος στην Κωνσταντινούπολη. Ανθολόγησε κείμενα από το Γεροντικό, τους βίους των αγίων, το Λαυσαϊκό καθώς και από ποικίλα πατερικά έργα.

Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος: «Ο Ευεργετινός είναι ευεργεσία μεγάλη, γιατί μπορούμε να γνωρίσουμε όλο το πνεύμα των αγίων Πατέρων. Βοηθάει γιατί περιγράφει τους αγώνες των Πατέρων για όλα τα πάθη με τη σειρά, και η ψυχή γνωρίζει πώς εκείνοι δούλεψαν και βοηθιέται».

Για επτά αιώνες η ψυχωφελής αυτή συλλογή κυκλοφορούσε σε χειρόγραφα και διαβαζόταν άπληστα από τους χριστιανούς. Πρώτη φορά εκδόθηκε το 1783 στη Βενετία από χειρόγραφο της μονής Κουτλουμουσίου με επιμέλεια και διορθώσεις του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ο οποίος έγραψε και μια βαθυστόχαστη εισαγωγή.

Σήμερα μπορείτε να προμηθευτείτε τους τέσσερις τόμους σε όλα τα χριστιανικά βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις «Το περιβόλι της Παναγιάς». Την απόδοση στην δημοτική γλώσσα επιμελήθηκε ο Δημήτριος Χρισταφακόπουλος. Στο τέλος κάθε τόμου υπάρχει γλωσσάρι, ευρετήριο ονομάτων, αγιογραφικών χωρίων και εννοιών.

Και επειδή οι καιροί για πολλούς είναι δύσκολοι οικονομικά κυκλοφορεί και ο «Μικρός Ευεργετινός», ένα μονότομο έργο, περίληψη από τους τέσσερις τόμους, έκδοση της Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού Αττικής.

Για την αξία του βιβλίου γράφει ο πολυμαθής άγιος Νικόδημος: «τώρα λοιπόν που αυτός ο τελείως ακριβής όρος των αρετών, αυτό το διδασκαλείο της απαθείας, το γηραλέο φρόνημα των σοφών Πατέρων, η σεμνή διήγηση των γεροντικών συμβουλών, με ένα λόγο το θησαυροφυλάκιο όλων γενικά των ηθικών αγαθών βγήκε στο φως, ας σωπάσουν οι Σόλωνες, ας εξαφανιστούν οι Λυκούργοι, ας σκεπάσουν το πρόσωπό τους οι Σωκράτες, ας κρυφτούν οι Αριστοτέληδες και οι Πλάτωνες. Και όσοι από τους σοφούς του κόσμου ή τώρα ή πρωτύτερα έγραψαν περί ηθικών αρετών σαν σε κοινή συμφωνία, ας παραχωρήσουν τα πρωτεία σε αυτό το βιβλίο».

Η ψυχή κάθε σύγχρονου ανθρώπου που ποθεί την αρετή καθημερινά θα βρει παρηγοριά σε αυτό το βιβλίο και απάντηση σε κάθε απορία σχετική με την πνευματική ζωή. Είναι ένα εύκολο ανάγνωσμα διότι δεν περιέχει μόνον πνευματικά χωρία αλλά και διηγήσεις από την ζωή των αγίων. Το σίγουρο είναι πως όποιος με πνεύμα ταπεινώσεως και μετανοίας προσπαθήσει να μιμηθεί όσα διαβάσει σε αυτό το βιβλίο σίγουρα θα ανακαλύψει πόσο άδικα πολλοί αδελφοί μας ταλαιπωρούνται από της σύγχρονες ψυχικές ασθένειες που οι περισσότερες έχουν σχέση με την κατάθλιψη.

Έλεγε η αγία Συγκλητική: «τις αμελείς και οκνηρές ψυχές που από χαλαρότητα δεν προοδεύουν στο καλό και κυριεύονται από την απελπισία, πρέπει να τις επαινούμε και όταν παρουσιάσουν κάποιο καλό, έστω και μικρό, να το θαυμάζουμε και να το μεγαλοποιούμε, ενώ τα βαριά αμαρτήματά τους να τα λέμε μικρά και ανάξια λόγου». Στο επόμενο άρθρο θα συνεχίσω με όμορφα χωρία όπως το παραπάνω από τον Ευεργετινό.(p.a.tympas@gmail.com).

Comments (0)

Tags: , ,

Εύκολο το ταξίδι στο Διαδίκτυο, δύσκολο στην ψυχή μας – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου – μουσικού

Posted on 04 Ιουνίου 2020 by larisanews

Όλοι μας εύκολα περνούμε πολλές ώρες την ημέρα μέσα στο διαδίκτυο. Μαθαίνουμε τα νέα της πόλης μας, των φίλων μας, τις ειδήσεις όλου του κόσμου. Διαβάζουμε άρθρα χρήσιμα για την ενημέρωσή μας αλλά και κείμενα των Πατέρων. Διατηρούμε φιλίες μέσα από τα ηλεκτρονικά μέσα, έχουμε επικοινωνία με όποιον θέλουμε. Πραγματικά το κινητό μας είναι ένα εργαλείο που μπορεί να μας προσφέρει ελεύθερο χρόνο, αφού μέσα απ’ αυτό μπορούμε να διεκπεραιώσουμε πολλές εργασίες όπως π.χ. την πληρωμή των πολλών λογαριασμών που κάποτε στηνόμασταν με τις ώρες στην ουρά να τις πληρώσουμε.

Τι γίνεται όμως όταν χάνουμε το μέτρο; Πολλοί μου έχουν πει πως αν π.χ. μιλούν για λουλούδια μεταξύ τους μετά από λίγα λεπτά παρουσιάζονται στο κινητό τους διαφημίσεις για λουλούδια, άλλοι που μιλούν για αυτοκίνητα δέχονται διαφημίσεις για αυτοκίνητα. Στην τηλεόραση ζωντανά δημοσιογράφοι απέδειξαν, πως κάποιος που ξέρει τον αριθμό του κινητού μας, μπορεί χωρίς εμείς να το γνωρίζουμε, αν διαθέτει πολλές γνώσεις σχετικές με την ψηφιακή τεχνολογία, να μας υποκλέψει συνομιλίες, φωτογραφίες ή ακόμη και να ανοίξει το μικρόφωνο του κινητού μας και ενώ εμείς το έχουμε κλειστό να ακούει τι λέμε με τους οικείους μας.

Θέλει λοιπόν πολλή προσοχή για να μην χάσουμε την ελευθερία σκέψεως και το βασικότερο να μην γίνουμε μόνον καταναλωτικά άτομα και τίποτε άλλο. Θέλει μέτρο λοιπόν στον χρόνο που ταξιδεύουμε στο διαδίκτυο. Μπορούμε μία φορά την εβδομάδα για μια ή δύο ώρες να δούμε τα μηνύματα και ό,τι άλλο μας έχουν στείλει οι φίλοι μας και τον υπόλοιπο χρόνο να διαβάζουμε χρήσιμα για την ψυχή μας βιβλία. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος ώστε να ζούμε ήρεμοι με τον εαυτό μας, τους αγαπημένους μας και τον Θεό.

Η συνεχή επαφή με ένα πληκτρολόγιο τελικά θα μας κουράσει, θα αλλοιώσει τα κριτήριά μας για την ζωή, θα μας απομακρύνει από τον Θεό και τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Καλύτερα να προσευχόμαστε για τους φίλους μας παρά να στέλνουμε καθημερινά ανούσια μηνύματα.

Κάποιος γέροντας μου είπε το εξής περιστατικό: «με επισκέφτηκε ένας φίλος μου πολύ μορφωμένος, παρακολουθεί στην Αθήνα όλες τις θρησκευτικές διαλέξεις εδώ και χρόνια, από τα θρησκευτικά άρθρα δεν του διαφεύγει τίποτε στο διαδίκτυο. Αφού λοιπόν μου είπε όλα τα νέα εγώ του λέω, τον Ευεργετινό τον έχεις διαβάσει; όχι μου λέει. Του έκαμα δώρο τους τέσσερις τόμους και του είπα όταν πάει στην Αθήνα να διαβάζει κάθε ημέρα είκοσι λεπτά διότι έτσι θα ωφεληθεί ψυχικά αφού το βιβλίο αυτό αναφέρεται στις αρετές και τα πάθη του ανθρώπου. Μετά από έξη μήνες μου τηλεφώνησε. Γέροντα μου είπε από την ημέρα που άρχισα να διαβάζω αυτό το βιβλίο για τους επόμενους τρεις μήνες δεν μιλούσα σε κανέναν άνθρωπο, μόνον τα απαραίτητα νοήματα έκαμα στην γυναίκα και τα παιδιά μου. Ο άνθρωπος αυτός ένοιωσε με πόσο μάταια πράγματα ασχολούνταν τόσο καιρό ενώ αυτό το βιβλίο τον οδήγησε στην αυτογνωσία και την μετάνοια».

Χριστιανός που δεν διάβασε την Φιλοκαλία, τον Αόρατο πόλεμο και το Συμβουλευτικό εγχειρίδιο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου δεν έκαμε τίποτε στην ζωή του. Αυτά τα βιβλία είναι η περίληψη όλων των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας. Μόνον εκεί μπορείς να δεις πώς θεραπεύεται η ψυχή του ανθρώπου. Όταν τα διαβάζεις είναι πραγματικά «κουραστικά»,  διότι ο διάβολος φέρνει στο μυαλό σου διάφορους λογισμούς για να σταματήσεις την ανάγνωσή τους. Ένα χωρίο τους πολλές φορές είναι τόσο βαθύ που χρειάζεται να το σκέφτεσαι δύο και τρεις ημέρες να το συνειδητοποιήσεις. Π.χ. «εκ του οράν τίκτεται το εράν και εκ του μη οράν τίκτεται το μη εράν».

Όμως όταν έχουμε καλή προαίρεση και διάθεση να διορθώσουμε το εαυτό μας αυτά τα βιβλία γίνονται ο καλύτερος σύμβουλος της ζωής μας, ξεκουράζουν την ψυχή μας και μας δίνουν την δύναμη να σηκώσουμε τον σταυρό της πνευματικής μας ζωής αλλά και των θλίψεων που μας οδηγούν στην αγιότητα. Ας αφήσουμε λοιπόν τα πληκτρολόγια και ας διαβάσουμε στον ελεύθερο χρόνο μας βιβλία των Αγίων μας με τα οποία θα γνωρίσουμε πώς ξεριζώνονται τα πάθη από την ψυχής μας αλλά και τον δρόμο προς την απόκτηση των αρετών.(p.a.tympas@gmail.com).

 

 

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Νηστεία, συγχωρητικότητα και φιλοχρηματία – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα

Posted on 06 Μαρτίου 2020 by larisanews

Τι σχέση μπορεί να έχουν αυτές οι τρεις λέξεις; εάν νηστεύουμε χωρίς να συγχωρούμε τους αδελφούς μας ή αν νηστεύουμε και συγχρόνως αγωνιζόμαστε να πλουτίζουμε όλο και περισσότερο τότε δεν υπάρχει λόγος να ταλαιπωρούμαστε με την νηστεία της Μεγάλης τεσσαρακοστής, μάταιος είναι ο κόπος μας.

Η νηστεία είναι η πρώτη εντολή που έδωσε ο Θεός στους Πρωτόπλαστους, τον Αδάμ και την Εύα. Δυστυχώς αυτοί παρήκουσαν την εντολή του Θεού και χάσαμε τα προνόμια του Παραδείσου. Εξ’ αιτίας της παρακοής του πρώτου Αδάμ χρειάστηκε να έρθει στον κόσμο ο δεύτερος Αδάμ, ο Χριστός για να μας ξαναβάλει στον Παράδεισο. Ο ίδιος ο Χριστός νήστευσε σαράντα ημέρες πριν αρχίσει το κήρυγμά του στον κόσμο. Η νηστεία έχει σκοπό την αγιοσύνη. Αν δεν θέλουμε να γίνουμε άγιοι δεν υπάρχει λόγος να νηστεύουμε.

Με την νηστεία δείχνουμε ότι λατρεύουμε τον Θεό και τον ευχαριστούμε για τα δώρα του, είτε αυτά είναι πνευματικά είτε είναι υλικά. Ο Μωυσής, ο Ηλίας, Ο Τίμιος Πρόδρομος, όλοι οι άγιοι όταν ξεκινούσαν οποιοδήποτε έργο καλό πρώτα νήστευαν. Όποιος ξεκινά κάτι σπουδαίο, ακόμη και αν είναι κοσμικός ο άνθρωπος ξεχνά να φάει, «επελαθόμην του φαγείν τον άρτον μου», λέγει ο Δαυίδ.

Ας νηστεύουμε με ταπείνωση, χωρίς να το διαφημίζουμε, με σεμνότητα. Η νηστεία είναι προσωπική υπόθεση, εκείνου που νηστεύει και του Θεού. Το να πεινούμε λίγο για την αγάπη του Θεού και τον έλεγχο των παθών μας είναι πραγματικά η αρχή για κάθε καλό στον δρόμο μας για την αρετή.

Μάταια όμως νηστεύουμε εάν κρατάμε κακία για τον συνάνθρωπο, είτε μας αδίκησε  είτε  όχι. Τι υπέρλογα πράγματα λέγει το Ευαγγέλιο! Ο Θεός δίνει την κρίση στην άλλη ζωή σε εμάς. «Εάν συγχωρήσεις τον αδελφό σου τότε και ο Θεός στην άλλη ζωής θα σε συγχωρήσει για τα παραπτώματά σου», λέγει το Ευαγγέλιο της περασμένης Κυριακής.

Αυτό διακηρύττουμε και όταν απαγγέλλουμε στο Πάτερ Υμών, «άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών». Δύσκολη η εφαρμογή στην καθημερινή μας ζωή; τότε δύσκολο να μπούμε και στον Παράδεισο. Εύκολο ένα συγνώμη ή μια καλημέρα στον γείτονα που τσακωθήκαμε; τότε εύκολος και ο Παράδεισος.

Μάταια νηστεύουμε εάν το μυαλό μας είναι κολλημένο στην απόκτηση υλικών αγαθών, κολλημένο στον καταναλωτισμό. «Όπου είναι ο θησαυρός σας εκεί είναι και  η καρδιά μας», λέγει το Ευαγγέλιο. «Μη θησαυρίζεται θησαυρούς που ο σκόρος και η σκουριά θα τους φάνε αλλά θησαυρούς με τους οποίους θα κερδίσετε την βασιλεία των ουρανών». Άλλο αγαπητοί φίλοι είναι να χρησιμοποιούμε τα πράγματα του κόσμου τούτου και άλλο να υποδουλωνόμαστε σ’ αυτά.

Οι παλαιοί άνθρωποι δούλευαν για να έχουν ένα πιάτο φαγητό και τα απαραίτητα για την ζωή τους εμείς σήμερα δουλεύουμε για να τρώμε χωρίς σταματημό και για να συσσωρεύουμε υλικά για το μέλλον. Για τον άνθρωπο που έχει κολλημένο το μυαλό του στο χρήμα δεν υπάρχει ούτε Θεός στον ουρανό ούτε άνθρωπος στην γη. Έγινε σήμερα ο πλούτος αφεντικό του ανθρώπου και ο άνθρωπος δούλος του πλούτου.

Αν λοιπόν θέλουμε η νηστεία μας να είναι πραγματικά πνευματική άσκηση και λατρεία προς τον Θεό ας διώξουμε μακρυά από την καρδιά μας κάθε κακία προς τον συνάνθρωπο, κάθε πλεονεξία και κάθε φιλαργυρία. Έτσι θα γίνει η νηστεία μας δεκτή και ευάρεστη στον Θεό.

Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Comments (0)

Tags: , ,

Μνημόσυνο στον διδάσκαλό μου π. Γ. Μεταλληνό – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα

Posted on 23 Ιανουαρίου 2020 by larisanews

Της 19 Δεκεμβρίου του 2019 κοιμήθηκε ο πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός, ο οποίος υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Οφείλω και εγώ να του κάμω εδώ στα Τρίκαλα και στην ενορία μου Αγ. Παρασκευή Φλαμουλίου το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο την Κυριακή 26 Ιανουαρίου του 2020, όπου και θα εκφωνήσω σχετική με το πρόσωπό του ομιλία. Υπήρξε πνευματικός οδηγός της πρεσβυτέρας μου Γεωργίας, ο καλύτερος διδάσκαλος μας σχετικά με τις θεολογικές μας σπουδές, ομιλητής στην χειροτονία μου εις διάκονο και πάρα πολλές φορές είχα την τιμή να με φιλοξενήσει στο σπίτι του όπου  και κάναμε ατέλειωτες συζητήσεις λύνοντας τις απορίες μας.

Οι περισσότεροι τον γνωρίζουμε από την τηλεόραση, το διαδίκτυο και τις χιλιάδες ομιλίες του σε ολόκληρο τον Ορθόδοξο και όχι μόνο χώρο. Άριστος θεολόγος, ιστορικός, κοινωνιολόγος, φιλόλογος, δογματολόγος, λειτουργιολόγος και γενικά ομολογητής της πίστεως που κανείς δεν μπορούσε να τα βάλει μαζί του τόσο από τον χώρο της θεολογίας όσο και από τον χώρο της φιλοσοφίας. Στις συζητήσεις και τα συνέδρια που ελάμβανε μέρος μπορούσε  όποιον έκαμε λάθος να τον βάζει στην θέση του και να αναδεικνύει την αλήθεια με χαρακτηριστική άνεση χωρίς να προσβάλει κανέναν, χωρίς να νευριάζει και να υψώνει την φωνή του.

Κάθε Πέμπτη απόγευμα μετά τον Εσπερινό στο Εκκλησάκι του Αγίου Αντύπα στην οδοντιατρική σχολή  Αθηνών μπορούσαμε ώρες ατέλειωτες να του κάνουμε ερωτήσεις και αυτός να απαντά για οποιοδήποτε θέμα είτε πνευματικό είτε σχετικό με τα θεολογικά δρώμενα της εποχής. Η λέξει «φρένο» στον λόγο του δεν υπήρχε. Μπορούσε για μία και μόνον ερώτηση χωρίς καμιά προετοιμασία να ομιλεί ώρες ατέλειωτες. Θυμούμαι μια φορά που πήγα να τον πάρω με το αυτοκίνητό μου από την Αθήνα για να τον φέρω στα Τρίκαλα για μια ομιλία, σε διαδρομή πέντε ωρών, μου απήντησε χωρίς να σταματά καθόλου να ομιλεί μόνον σε δύο ερωτήσεις.

Η σπουδαιότερη προσφορά του στην σύγχρονη εποχή είναι ότι τοποθέτησε με ενάργεια μέσα στο μυαλό μας τα Ορθόδοξα Αγιοπατερικά κριτήρια. Τόνισε τις διαφορές μεταξύ του Δυτικού, προτεσταντικού και καθολικού τρόπου ζωής, με τον καθ’ ημάς Ανατολικό Ορθόδοξο τρόπο ζωής. Μας έδωσε να κατανοήσουμε πέρα από τις δογματικές διαφορές που έχουμε με τους δυτικούς, πώς επηρεάζεται η καθημερινή μας ζωή από τον Ορθολογισμό και τον νεοπλουτισμό. Μπορούσε να αναλύει τόσο τα ελαττώματα του καπιταλισμού όσο και του κομμουνισμού καθώς και όλες τις σύγχρονες φιλοσοφίες και τις παρεκτροπές τους.

Ειδικότητά του ήταν η ιστορία της Εκκλησίας της Ελλάδος από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως έως σήμερα. Δηλαδή με λίγα λόγια η ιστορία της Ορθόδοξης Ρωμηοσύνης. Ρωμηοσύνη κατά τον π. Γεώργιο είναι η Ορθόδοξη Ελληνικότητα με κέντρο την Νέα Ρώμη, την Κωνσταντινούπολη ως το νέο Εθναρχικό μας κέντρο όπως το επέλεξε ο Μέγας Κωνσταντίνος το 330μ.Χ. Εάν οι νεοέλληνες γνώριζαν εις βάθος τι σημαίνει Ρωμηοσύνη πολλά δεινά θα είχε γλιτώσει αυτός ο τόπος και το βασικότερο είναι πως η παιδεία μας θα ήταν σε πιο σωστό δρόμο. Η γνήσια ελληνικότητα και η Ορθοδοξία είναι οι μοναδικές δυνάμεις με τις οποίες μπορούμε να επιβιώσουμε  στην παγκοσμιοποίηση που σαρώνει και ισοπεδώνει τα πάντα.

Το σημαντικότερο όμως που διδαχθήκαμε όσοι γνωρίσαμε από κοντά τον παπα-Γιώργη, όπως του άρεσε να τον προσφωνούμε, είναι η λέξη ανιδιοτέλεια στην οποία, όπως μας έλεγε, συνοψίζεται όλο το Ευαγγέλιο. Ο ίδιος έδωσε όλες του τις δυνάμεις για την μητέρα Εκκλησία  χωρίς κανένα οικονομικό ή άλλο όφελος. Ένοιωθε πρώτα Ορθόδοξος παπάς και μετά Πανεπιστημιακός Καθηγητής παρ’ όλο που ανέβηκε όλα τα αξιώματα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τις εξακόσιες και πλέον μελέτες που έκαμε τις έδινε αφιλοκερδώς σε διάφορους εκδοτικούς οίκους οι οποίοι πρέπει να τον θεωρούν μεγάλο ευεργέτη. Ποτέ δεν άπλωσε το χέρι για κανέναν λόγο να πάρει χρήματα,αντίθετα όπου έβλεπε ανάγκη βοηθούσε αδιάκριτα.

Πονούσε για τα ατοπήματα των σύγχρονων θεολόγων διότι οι Πατέρες, όπως έλεγε, δεν διαφέρουν ποτέ ο ένας από τον άλλο ως προς τα λεγόμενα και γραφόμενά τους γιατί διατηρούν την συνέχεια μεταξύ τους, απλώς ο καθένας εκφράζει την θεολογία με τον δικό του τρόπο στην δική του εποχή. Οι απόλυτα ορθόδοξες θέσεις του θα λείψουν δυστυχώς από τον σύγχρονο οικουμενιστικό διάλογο.(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ).

 

Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Comments (0)

Tags: , ,

Η αμαρτία κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα (Β΄ Μέρος)

Posted on 16 Ιανουαρίου 2020 by larisanews

Επανέρχομαι με το εν λόγω βιβλίο διότι νομίζω πως όλοι θα ωφεληθούμε αν πάρουμε απ’ αυτό κάποια στοιχεία τα οποία θα μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε αυτόν το αδυσώπητο εχθρό που λέγεται αμαρτία. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μιλάει για τα ακούσια και τα εκούσια αμαρτήματα. Τα πρώτα συχνά δεν τα συνειδητοποιούμε ενώ για τα δεύτερα, τα εκούσια, μας ελέγχει έντονα η συνείδησή μας. Μας λέγει όμως ότι και για τα δύο είμαστε υπεύθυνοι και κάποια στιγμή θα παιδαγωγηθούμε από τον Θεό.

Επίσης χωρίζει τις αμαρτίες σε μικρές ή κατά διάνοια αμαρτίες και σε βαριές ή θανάσιμες. Υπάρχουν αμαρτίες που κατά τη φύση τους είναι ελαφρότερες. Στην καθημερινή μας ζωή και πολλές φορές κατά την Θεία Λειτουργία ο διάβολος πολεμά τον χριστιανό με διάφορες σκέψεις που απαριθμεί ο άγιος: την ραθυμία, την τεμπελιά δηλαδή, την κενοδοξία, την κατάκριση και την κακολογία, τις πονηρές σκέψεις, τα ακόλαστα βλέμματα, την εχθρότητα για συνανθρώπους μας ή ακόμα και την αγανάκτηση για τις δυσκολίες της ζωής. Αυτές δυστυχώς οι ελαφρές αμαρτίες είναι πολύ επικίνδυνες διότι συχνά οδηγούν τον άνθρωπο στις θανάσιμες που δυστυχώς επιφέρουν τον ψυχικό θάνατο.

Θανάσιμες αμαρτίες είναι: ο φόνος και όσοι κοινωνούν λέγει ο άγιος αμετανόητοι γι’ αυτό το αμάρτημα θα τιμωρηθούν όσο και οι σταυρωτές του Κυρίου. Η πορνεία είναι ρυπαρή και ακάθαρτη πράξη, η ψυχή του πόρνου γίνεται σκληρή και δύσκολα ενδίδει στην αρετή. Μεγαλύτερη από τον φόνο και ασύγγνωστη αμαρτία είναι η μοιχεία, όταν δηλαδή κάποιος ενώ είναι παντρεμένος πηγαίνει μ’ άλλες γυναίκες. Ρίζα της μοιχείας  είναι η ακόλαστη επιθυμία όχι του σώματος αλλά των ματιών της ψυχής.

Όλα τα αμαρτήματα, μας λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, είναι μικρότερα σε σύγκριση με την ομοφυλοφιλία. Σ’ αυτήν η «μίξης είναι και παράνομος και παρά φύσιν», δεν δέχεται εύκολα θεραπεία, είναι ανίατη νόσος. Τέλος στα βαριά αμαρτήματα τοποθετεί: την κατάκριση, τον εγωισμό, την βλασφημία, την μέθη, την ιεροκατηγορία, την φιλαργυρία και την ψευδορκία.

Για όλες τις αμαρτίες η παιδαγωγία και οι τιμωρίες του Θεού δεν είναι ίδιες. Ή ηλικία, η εποχή, τα πρόσωπα, τ’ αξιώματα και η σύνεση διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο κατά την διάπραξη της αμαρτίας. Γι’ αυτό διαφορετικά τιμωρείται η αμαρτία στην Παλαιά Διαθήκη και διαφορετικά στην Καινή Διαθήκη. Διαφορετικά θα τιμωρηθεί ο ιερέας, ο πλούσιος, ο φτωχός, ο κατηχούμενος κ.ο.κ. Ο ιερέας όταν αμαρτάνει δεν μπορεί να ισχυρισθεί απειρία, άγνοια, ανάγκη ή βία. Εμείς οι ιερείς έχουμε ταχθεί να διορθώνουμε και να φωτίζουμε την άγνοια του ποιμνίου μας. Γι’ αυτό ο προφήτης Δαυίδ μετά την την διάπραξη των αμαρτημάτων της μοιχείας και του φόνου τιμωρήθηκε αυστηρά από τον Θεό.

Ας φροντίσουμε αγαπητοί φίλοι να διώξουμε μακριά την άγνοια της αμαρτίας. Ας μην δικαιολογούμαστε ότι παρασυρθήκαμε από άλλους. Και τον Αδάμ μετά την παρακοή δεν τον ωφέλησε η απολογία του πως τον απάτησε η Εύα κι εκείνη το φίδι. Ας μην ξεχνούμε επίσης πως με τις αμαρτίες μας σκανδαλίζουμε και τους αδελφούς μας. Γι’ αυτό για να έχουμε ψηλά το πρόσωπό μας απέναντι στον Θεό και τους αδελφούς μας ας αποφεύγουμε την τρυφηλή ζωή, την πλεονεξία, την αρπαγή, την μέθη, την πορνεία, την μοιχεία, την σκληροκαρδία, την φιλαργυρία και όλες τις αμαρτίες που μας οδηγούν στον ψυχικό θάνατο.

Το χρήσιμο αυτό βιβλίο του Μητροπολίτου πρ. Αυλώνος κ. Χριστοδούλου Μουστάκα μπορείτε να το προμηθευτείτε στο βιβλιοπωλείο της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης και Σταγών Απόλλωνος 19. Ας είναι καλοτάξιδο   και βοηθός στην πνευματική ζωή όλων μας!

 

Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Comments (0)

Tags: , ,

Η αμαρτία κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα

Posted on 09 Ιανουαρίου 2020 by larisanews

Τρέχει ο αδυσώπητος χρόνος, πέρασε το 2019, φύγαν οι πρώτες ημέρες του 2020. Δυστυχώς, όσο μεγαλώνουμε ωριμάζουμε αλλά δεν παύουμε να αμαρτάνουμε. Χρόνος και αμαρτία είναι μεταπτωτικά φαινόμενα που θα σταματήσουν μόνον με την συντέλεια του κόσμου και την Δευτέρα παρουσία του Κυρίου μας.

Εμείς οι σύγχρονοι θεολόγοι και ιεροκήρυκες φοβόμαστε να ομιλήσουμε για την φύση της αμαρτίας και της επιπτώσεις της στην ψυχική αλλά και σωματική υγεία του ανθρώπου. Αυτό γίνεται γιατί δεν θέλουμε να στενοχωρήσουμε τον σημερινό άνθρωπο ο οποίος ρέπει προς την κατάθλιψη και την μελαγχολία. Πολλοί μάλιστα θεολόγοι επηρεασμένοι από την φιλοσοφία του υπαρξισμού ονομάζουν απροκάλυπτα την αμαρτία ως μια απλή αστοχία του ανθρώπου, που αν ο άνθρωπος καταφέρνει κάθε φορά που την διαπράττει να διώχνει μακριά τις τύψεις της συνειδήσεως, τότε δεν έχει καμιά αρνητική επίπτωση στην ψυχολογία του.

Τα πράγματα έρχεται να βάλλει στην θέση τους το πολύ εποικοδομητικό βιβλίο για όλους μας: «Η αμαρτία κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο», του πρ. Μητροπολίτου Αυλώνος κ. Χριστοδούλου. Ο πολυγραφότατος, σεβαστός και αγαπητός στην περιοχή μας Επίσκοπος, έχει μελετήσει σε βάθος τα συγγράμματα και τις ομιλίες του Μεγάλου Χρυσοστόμου. Αποδελτίωσε τα ομορφότερα χωρία και με εκλαϊκευμένο τρόπο μάς προσφέρει μια σύντομη μελέτη όπου μπορούμε να βρούμε με ενάργεια απαντήσεις σε ζωτικά για την πνευματική μας ζωή θέματα όπως: Ποιες είναι οι ρίζες της αμαρτίας; ποιες οι επιδράσεις της αμαρτίας στον άνθρωπο; ποια τα στάδια της αμαρτίας; ποιες οι θανάσιμες αμαρτίες; ο Θεός είναι τιμωρός ή παιδαγωγός; γιατί η αμαρτία είναι η παρά φύση κατάσταση του ανθρώπου; γιατί ο Θεός άφησε ελεύθερο τον διάβολο;

Είναι δυνατόν έναν άνθρωπο που αγωνίζεται για την αρετή να μην απασχολούν όλα τα παραπάνω ερωτήματα; Ο απόστολος Παύλος μας είπε ότι: «τα οψώνια της αμαρτίας θάνατος εστί». Ποιος θέλει να φτάσει στον ψυχικό θάνατο; Ποιος δεν θέλει να γλυτώσει από τα πάθη του που έχουν την ρίζα τους στην αμαρτία; Και βέβαια η μεγαλύτερη αμαρτία όλων μας είναι ο εγωισμός. Λέγει στην σελίδα 106 ο συγγραφέας του βιβλίου: «Ο εγωισμός δαιμονοποιεί τον άνθρωπο, τον κάνει υβριστή, βλάστημο, επίορκο κι αίτιο θανάτων και φόνων. Ο εγωιστής ζει, συνέχεια, λυπημένος, αγανακτισμένος, τίποτε δε μπορεί να ικανοποιήσει το πάθος του και δε χορταίνει με τίποτε».

Και βέβαια την θεραπεία μας την δίδει κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο η λέξη μετάνοια.  Θανάσιμο αμάρτημα για τον πεπτωκότα άνθρωπο, αυτόν που αρνήθηκε την Χάρη του Θεού και την κατά Θεό ζωή είναι η αμετανοησία. Όποιος δεν αλλάζει τρόπο ζωής ζει μια κόλαση, «μάλλον ο ίδιος είναι μια κινούμενη κόλαση σ’ αυτή τη ζωή πριν πάει στην αιώνια. Γιατί όλα αυτά; Γιατί δεν αγαπάει τον εαυτό του πρώτα, το συνάνθρωπο και τον Θεό. Εξάλλου η μετάνοια δεν είναι μια πράξη, αλλά μια ψυχική κατάσταση και, επομένως, δεν έχει τέρμα», (σελ. 111).

Επειδή νομίζω πως όλοι θα ωφεληθούμε από το εν λόγω βιβλίο θα επανέλθω και την επόμενη εβδομάδα με εποικοδομητικά στοιχεία γύρω από το θέμα της αμαρτίας. Άγιε πρ. Αυλώνος κ. Χριστόδουλε, ευχαριστούμε για το πόνημά σας, ο Θεός να σας δίδει έτη πολλά ώστε αυτός ο τόπος να ευεργετείται πνευματικά από τους πνευματικούς καρπούς της εν γένει διακονίας σας.

 

Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Οι Τρεις γεννήσεις του ανθρώπου – Του Πρωτ. Αθανασίου Π. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Posted on 12 Δεκεμβρίου 2019 by larisanews

Την  πρώτη φορά, αγαπητοί φίλοι, γεννιόμαστε μέσα στην κοιλιά της μητέρας μας. Όταν βρισκόμασταν εκεί δεν ξέραμε τι θα συναντήσουμε όταν αντικρίσουμε το φως του ηλίου. Δεν ξέραμε ότι κάποια στιγμή θα τρώμε στερεές τροφές, ότι θα χρειαζόταν να δουλεύουμε για να βγάλουμε τα προς το ζην, ότι θα αντικρίζαμε αυτόν τον όμορφο κόσμο, την μητέρα μας τον πατέρα μας και τόσα άλλα όμορφα πράγματα αλλά και δυσάρεστα, όπως η φτώχεια, το κρύο και οι πόλεμοι.

Η αγία Συγκλητική, στον πρώτο τόμο του Ευεργετινού, μας λέγει πως έτσι συμβαίνει και στην εδώ ζωή μας, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε και να γευτούμε πλήρως όσα θα υπάρχουν στην μετά τον θάνατο ζωή. Αφού δοκιμάσαμε τα παρόντα καλό είναι να ορεχτούμε τα μεγάλα και θαυμαστά που θα υπάρχουν στην ουράνια ζωή μας. Όπως λοιπόν τα έμβρυα αφού αναπτυχθούν πλήρως μέσα στην μήτρα με την γέννησή τους αφήνουν την ατελή τροφή και παίρνουν την στερεά τροφή, έτσι και εμείς οφείλουμε να επιθυμούμε την ενάρετη και πνευματική ζωή που μας οδηγεί προς την ουράνια πολιτεία την οποία οι άγιοι την γεύονται από αυτήν την ζωή.

Η δεύτερη γέννηση του ανθρώπου είναι το Άγιο Βάπτισμα. Με τα χαρίσματα του αγίου Πνεύματος που αποκτούμε, γευόμαστε από την γη ουράνια δόξα και Θεία Χάρη. Αυτό γίνεται και κάθε φορά που βρισκόμαστε μέσα στην Θεία Λειτουργία, όπου Άγγελοι, Άγιοι και άνθρωποι γινόμαστε ένα για να δοξολογήσουμε τον Τριαδικό Θεό.

Υπάρχει και μια τρίτη γέννηση του ανθρώπου, η μετάνοια, διότι δυστυχώς η αμαρτία μαυρίζει την ψυχή μας και έτσι χάνουμε την επαφή μας με τα ουράνια αγαθά και το άκτιστο Φως του αληθινού Θεού που ζεσταίνει τις καθαρές καρδιές. Δύσκολο το έργο της μετανοίας. Ποιος από εμάς ακούει με ταπείνωση την φωνή της συνειδήσεως και προσπαθεί να αλλάξει νου, να μετανοήσει; Συνήθως με την κατάκριση και τις συμβουλές μας προσπαθούμε να αλλάξουμε τους άλλους.

Έμπρακτα την μετάνοιά μας την δείχνουμε με την Ιερά Εξομολόγηση που δεν πρέπει να γίνεται μόνον όταν πλησιάζουν οι γιορτές των Χριστουγέννων ή του Πάσχα. Εξομολόγηση δεν είναι να πάμε στον πνευματικό μας και να πούμε έκαμα μια, δύο ή τρεις αμαρτίες αλλά να ανοίξουμε την καρδιά μας και να βγάλουμε κάθε κακό λογισμό που βαραίνει την ψυχή μας. Ο πνευματικός δεν είναι δικαστής αλλά είναι ο καλός φίλος που μας θεραπεύει, βάζει σε τάξη τους λογισμούς μας, διώχνει μακρυά με τις συμβουλές του τον εγωισμό μας, μας δείχνει την οδό της ταπεινώσεως αυτή που έφερε στον κόσμο τον γεννηθέντα Χριστό.

Αγαπητοί φίλοι, μόνον ο ταπεινός άνθρωπος μπορεί να αγαπήσει με σωστό τρόπο τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Για να νιώσουμε όμορφα τα Χριστούγεννα και γενικά να αποφύγουμε τις ψυχικές ασθένειες που μαστίζουν την εποχή μας, χρειάζεται η αληθινή ελεημοσύνη προς τον εαυτό μας με την μετάνοια αλλά και η ελεημοσύνη προς τον συνάνθρωπο, είτε με έναν  παρηγορητικό λόγο προς τους αρρώστους και τους υπερήλικες που βρίσκονται γύρω μας, είτε με την οικονομική μας βοήθεια σε όσους δεν έχουν μια ζεστή κατοικία ή ένα ζεστό πιάτο φαγητό. Και αυτός ο τρόπος ζωής ας μην είναι μόνον αυτές της ημέρες αλλά όλον τον χρόνο για να χαίρεται συνεχώς η καρδιά μας.

Εύχομαι σε όλους σας όμορφα και πνευματικά Χριστούγεννα!

 

 

 

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ποιους ανθρώπους ζηλεύω; – Του Πρωτ. Αθανασίου Π. Τύμπα, Θεολόγου – Μουσικού

Posted on 28 Νοεμβρίου 2019 by larisanews

Όταν από την συνοικία που μένω κατεβαίνω στην όμορφη πόλη των Τρικάλων παρκάρω το αυτοκίνητό μου κοντά σε μια πλατεία. Εκεί συναντώ σχεδόν κάθε μέρα δύο από τους υπαλλήλους του Δήμου που με πολύ αγάπη φροντίζουν το γρασίδι της πλατείας και τα λουλούδια της, έναν άνδρα και μια γυναίκα.. Κάποια στιγμή διαπίστωσα ότι ήταν ζευγάρι.»Την ευλογία σας πάτερ!» μου λέγουν κάθε φορά που τους συναντώ με πολλή χαρά. Κάποια στιγμή με είδαν να δίνω σε ένα παιδάκι που μου φίλησε το χέρι μια εικονίτσα. Τότε με πολλή απλότητα μου λέει ο σύζυγος, »Μπορείτε πάτερ να μας δώσετε και μας μια εικονίτσα;» Τους έδωσα και αυτούς από μια εικονίτσα την φίλησαν με πολύ ευλάβεια και με ευχαρίστησαν. Τους έχω συναντήσει μέσα στον καύσωνα αλλά και μέσα στο κρύο να δουλεύουν, πάντοτε είναι »έξω καρδιά» με το χαμόγελο στα χείλη.

Πριν λίγο καιρό έγινε στην ενορία μου η κηδεία του κ. Θανάση του τσαγκάρη. Πολύς κόσμος στην Εκκλησία. Άνθρωποι απλοί, καθηγητές, γιατροί, οι γείτονές του, οι πελάτες του όλοι ήρθαν να πουν το τελευταίο αντίο στον φίλο τους. Ο κυρ Θανάσης είχε ένα χάρισμα, να σου φτιάχνει την διάθεση. Η λέξη γκρίνια και μιζέρια ήταν άγνωστη γι’ αυτόν. Είχε μόνιμα το χαμόγελο στα χείλη. Ήμουν και εγώ πελάτης του. Ήταν αδιανόητο για μένα, όπως κάμω συνήθως σε άλλες περιπτώσεις, να περάσω βιαστικά από το μαγαζί του. Έπρεπε να με καλημερίσει, να με ρωτήσει τι κάνω εγώ και η οικογένειά μου και αν έχω χρόνο να μου πει και καμιά ιστορία από τα παλιά. Αν όλοι οι άνθρωποι είχαν την καρδιά του κυρ Θανάση και την καλή του διάθεση νομίζω πως οι ψυχίατροι δεν θα είχαν δουλειά.

Στην παλιά μου γειτονιά συχνά πηγαίνω και επισκέπτομαι μια χήρα γυναίκα, γύρω στα εβδομήντα, φίλη της μητέρας μου. Μου άρεσε από μικρός να πηγαίνω γιατί είχε μια ξυλόσομπα και μου έψηνε πάνω της καψάλες. Πολλή μικρή στα δύσκολα χρόνια μετά τον πόλεμο του σαράντα έμεινε χήρα με δύο παιδιά. Τα μεγάλωσε με πολύ κόπο δουλεύοντας στα χωράφια και σε θερμοκήπια. Πουλούσε στην γειτονιά κότες και κουνέλια. Το σπίτι που της άφησε ο άνδρας της καταφέρνει πάντοτε να το έχει φρεσκοβαμμένο, τα δε λουλούδια στον κήπο της είναι τα ομορφότερα στην γειτονιά. Ποτέ δεν την είδα με τα μούτρα κάτω ή να κλαίει την μοίρα της αν και γνωρίζω καλά πως οικονομικά δύσκολα τα βγάζει πέρα. Είναι μόνιμα με το »δόξα το Θεό» στο στόμα.

Πριν λίγα χρόνια ένας φίλος μου λέγει να πάμε να επισκεφτούμε έναν ιερέα σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Αργιθέας. Εκεί αυτός υπηρετεί για πάνω από σαράντα χρόνια. Με έναν μισθό και τριάντα προβατάκια κατάφερε να σπουδάσει εννέα παιδιά. Πήγαμε νωρίς το απόγευμα, κάναμε τον εσπερινό και αυτός έψελνε σαν μικρό παιδί λες και έκαμε πρώτη φορά εσπερινό, ένοιωθε την κάθε λέξη των τροπαρίων. Στο τέλος μας κέρασε έναν καφέ και μας ξεπροβόδησε λέγοντας: »Ο Θεός, πατέρα Αθανάσιε, όπως φρόντισε για τα δικά μου παιδιά θα φροντίσει και για τα δικά σου, εμείς οι χριστιανοί δουλεύουμε στο καλύτερο αφεντικό αρκεί να προσπαθούμε να μην το λυπούμε. Μην έχεις άγχος για τίποτε, φρόντισε μόνον να έχεις ταπεινή διακονία στο Άγιο Θυσιαστήριο».

Αγαπητοί φίλοι, εμείς πότε θα »φρενάρουμε» από το τρέξιμο της καθημερινότητας; Πότε θα ασχοληθούμε με την ηρεμία και την καλλιέργεια της ψυχής μας; πότε θα ασχοληθούμε με τα αγαπημένα μας πρόσωπα; Μήπως η ζωή μας είναι σύντομη και θα την σπαταλήσουμε σε ανούσια πράγματα; Μήπως η ευτυχία κρύβεται σε πράγματα που ούτε καν περνούν από το μυαλό μας; Μήπως πάμε στην άλλη ζωή χωρίς να έχουμε ζήσει την επίγεια ζωή που είναι δώρο του Θεού; Η ευτυχία βρίσκεται στο χρήμα και την αμαρτία ή στην ανιδιοτελή έμπρακτη αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο; Είμαστε ελεύθεροι να διαλέξουμε τον τρόπο που θα ζήσουμε αρκεί να σκεφτόμαστε και της συνέπειές του σ’ αυτή αλλά και την άλλη ζωή.

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Υπάρχουν φυσικοί νόμοι; – Του πρωτ. Αθανασίου Π. Τύμπα, Θεολόγου-μουσικού

Posted on 16 Μαΐου 2018 by larisanews

Το ερώτημα ίσως σε πολλούς φανεί ανόητο. Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς. μεγάλος άγιος της Σερβίας, θεολόγος και διδάκτωρ  Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Γενεύης στις αρχές του 20ου αιώνος, έγραψε ένα Βιβλίο που πρέπει να διαβάσουν όλοι οι επιστήμονες, »Περί του νόμου του Θεού». Σ’ αυτό το βιβλίο αποδεικνύει ότι φυσικοί νόμοι δεν υπάρχουν διότι, πώς είναι δυνατόν ένα άψυχο πράγμα όπως είναι ο φυσικός κόσμος να έχει νόμους; Νόμους μπορούν να έχουν μόνον οι άνθρωποι που έχουν λογική και ο Θεός που έχει άπειρες δυνατότητες.

Ο πνευματικός λοιπόν νόμος του Θεού καθορίζει πώς θα κινούνται τα διάφορα φαινόμενα της φύσης. Έτσι ο Κύριος κατά την Ανάληψη κατάργησε τον νόμο της βαρύτητας. Ο Ιορδάνης  στράφηκε προς τα πίσω κατά την Βάπτιση του Θεανθρώπου και η Ερυθρά θάλασσα κόπηκε στα δύο όταν την σταύρωσε ο Μωυσής. Ποιος επιστημονικός νόμος θα μπορέσει ποτέ να προβλέψει πότε θα γίνει ένα τσουνάμι ή πότε θα εκραγεί ένα ηφαίστειο;

Και σήμερα όλοι οι πιστοί που τρέχουν κατά εκατομμύρια να ζητήσουν την βοήθεια της Παναγίας στην Τήνο αποδεικνύουν ότι πιστεύουν στην δύναμη του Θεού και όχι της φύσης. Πόσοι άνθρωποι καθημερινά δεν διηγούνται θαύματα! Καρκίνοι που τους αποδεικνύουν ιατρικές εξετάσεις μέσα σε λίγες ώρες, μετά από την επίκληση ενός αγίου, εξαλείφονται και δεν φαίνονται στις νέες εξετάσεις. Πολύ συχνά στις ειδήσεις ακούμε εγκεφαλικά νεκροί και άνθρωποι που τους έχουν διαγράψει από την ζωή οι επιστήμονες να γυρνούν μέσα σε λίγες ώρες στην φυσιολογική τους κατάσταση.

Ένα βράδυ πριν λίγο καιρό άκουγα μια συνέντευξη του σπουδαιότερου φυσικού επιστήμονα της Κύπρου, δεν ενθυμούμαι το όνομά του, ο οποίος για πολλά χρόνια εργαζόταν στο κέντρο πυρηνικών ερευνών, Σερν όπου οι επιστήμονες κάνουν τα ακριβότερα πειράματα κάτω από την γη. Αυτός λοιπόν έλεγε, ότι πραγματικά είναι αδύνατον να ανακαλυφθεί ποτέ ο απόλυτος φυσικός νόμος, διότι τα πειράματα που γίνονται στον μικρόκοσμο αποδεικνύουν ότι την πορεία της ύλης την καθορίζουν άπειροι αστάθμητοι παράγοντες.

Και ο γνωστός σε όλους  φυσικός επιστήμονας Χόκινγκ, που πριν λίγο καιρό κοιμήθηκε, σε συνέντευξή του είχε πει:  »Είναι ανόητος όποιος πει ότι δεν υπάρχει Θεός, όπως ανόητος είναι και αυτός που προσπαθεί να αποδείξει με την επιστήμη ότι υπάρχει Θεός». Και αυτό βέβαια είναι αληθινό διότι αν συνέβαινε κάτι άλλο θα καταργούνταν η ελευθερία του ανθρώπου να ακολουθήσει τον δρόμο του αληθινού θεού με την θέλησή του. Η ύπαρξη του Θεού αποδεικνύεται μόνον όταν καθαρίσουμε την καρδιά μας από τα πάθη και κατοικίσει τότε μέσα μας το Άγιο Πνεύμα.

Είναι λοιπόν εγκληματικό ορισμένοι γονείς, καθηγητές και ημιμαθείς επιστήμονες να σπέρνουν την απιστία στους νέους και να τους οδηγούν στα ψυχοφάρμακα και την απελπισία. Διότι δίχως Θεό, όπως έλεγε ο Ντοστογιέφσκι όλα επιτρέπονται. Ο άνθρωπος που πιστεύει ότι προέρχεται από την άψυχη ύλη και θα καταλήξει σ’ αυτήν εξισώνει τον εαυτό του με τα ζώα.

Ποιος ο λόγος να είμαστε δίκαιοι σ’ αυτήν την ζωή εάν δεν υπάρχει αιώνια ζωή; Ποιος ο λόγος να έχουμε ελπίδα όταν αργά ή γρήγορα θα καταντήσουμε χώμα; Δόξα στον μεγαλοδύναμο Θεό, που από το πρώτο δευτερόλεπτο της συλλήψεώς μας, μας δωρίζει την αθάνατη ψυχή η οποία εφαρμόζοντας τον πνευματικό νόμο του ευαγγελίου μπορεί να γίνει πραγματικά ευτυχισμένη στους αιώνες των αιώνων τραβώντας μάλιστα, όπως έγινε και με τον Αναστημένο μας Χριστό, και το σώμα μας στον αιώνιο Παράδεισο.

 

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Το πάθος της ακηδίας – Του π. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου – Μουσικού

Posted on 21 Φεβρουαρίου 2018 by larisanews

Τώρα που μπήκε η Μεγάλη Τεσσαρακοστή οι άνθρωποι του πνεύματος χαίρονται διότι ανοίγει το στάδιο των αρετών. Όλοι καλούμαστε να ελέγξουμε τον εαυτό μας, να δούμε με ποιο από τα πάθη μας θα ασχοληθούμε ώστε να φθάσουμε στην Μεγάλη Εβδομάδα λίγο καλύτεροι. Εάν όμως είμαστε τεμπέληδες, έχουμε δηλαδή το πνεύμα της ακηδίας, γίνονται λίγο δύσκολα τα πράγματα. Συχνά η ακηδία οδηγεί στον πνευματικό μαρασμό και την κατάθλιψη διότι αυτός που δεν αγωνίζεται και δεν εργάζεται έχει τον χρόνο να σκεφτεί διάφορα ανόητα πράγματα. «Αργία μήτηρ πάσης κακίας», έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι.

Ο αββάς Παύλος ένας από τους έμπειρους Πατέρες της ερήμου, ζούσε σε μια όαση στην έρημο της Αιγύπτου όπου οι καρποί ήταν αρκετοί για την τροφή του. Αυτό όμως δεν τον ανάπαυε αλλά ήθελε να ασκεί κάποιο επιπλέον διακόνημα για να αποφεύγει τον πειρασμό της ακηδίας. Έτσι αποφάσισε να συγκεντρώνει φοινικόφυλλα και να πλέκει καλάθια. Η πόλη όμως για να τα πουλήσει ήταν πολύ μακριά γι΄ αυτό στο τέλος της χρονιάς έκαιγε το εργόχειρό του για το οποίο είχε κάνει τόσο κόπο. Ήθελε να αποδείξει με αυτόν τον τρόπο ζωής του, ότι χωρίς εργασία κανείς δεν μπορεί να μείνει σταθερός στην αρετή αλλά ούτε να ανέλθει στα ύψη της πνευματικής ζωής.

Και ο απόστολος Παύλος, αν και παντού τον φιλοξενούσαν, για να δίνει το καλό παράδειγμα στους Χριστιανούς κατασκεύαζε σκηνές ώστε να ζει από τον ιδρώτα του. Στην Β΄ προς Θεσσαλονικείς επιστολή κατηγορεί όσους ζουν με άτακτο τρόπο, δεν κάνουν καμιά εργασία και περιεργάζονται τους άλλους. Σε όλους αυτούς δίνει την εντολή στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού να εργάζονται ειρηνικά και μ΄ αυτό τον τρόπο να κερδίζουν το ψωμί τους. Σαν έμπειρος γιατρός ο Απόστολος θεραπεύει την αιτία όλων των ασθενειών που προέρχονται από την απραξία.

Καλό επίσης είναι να μην λησμονούμε, πως ένας από τους βασικούς λόγους της οικονομικής κρίσεως στην πατρίδα μας, ήταν και η τεμπελιά μας. Αρκετοί από εμάς, όχι όλοι,  ιερείς, δημόσιοι υπάλληλοι, αγρότες που έβαζαν τους αλλοδαπούς να δουλεύουν ενώ αυτοί άραζαν στα καφενεία και διάφοροι άλλοι Έλληνες, δυστυχώς δεν βγάζαμε το καθημερινό μας ψωμί με τον ιδρώτα μας αλλά ζούσαμε εις βάρος του κράτους ή παίρναμε δάνεια για να διασκεδάσουμε ή να πάμε διακοπές.

Λάθος νομίζω είναι και το 90% τον Ελλήνων νέων να σπουδάζουν σε διάφορες επιστήμες ζώντας αντιπαραγωγικά με τα χρήματα των γονιών τους μέχρι τα τριάντα τους χρόνια κάνοντας μεταπτυχιακά και διδακτορικά. Ποιος θα ασχοληθεί με την πρωτογενή παραγωγή, την γεωργία και την κτηνοτροφία; μπορούν όλα αυτά τα πτυχία να μας δώσουν ψωμί να φάμε; μήπως πρέπει και εμείς όπως κάνουν οι Ευρωπαίοι να μην βοηθάμε τα παιδιά μας οικονομικά μετά τα δεκαοχτώ τους χρόνια αλλά να τα αφήνουμε να σπουδάζουν μόνα τους με τον δικό τους ιδρώτα;

Και οι συνταξιούχοι ας μην κάθονται όλη μέρα στα καφενεία. Ας βρουν κάτι να ασχολούνται. Άλλος με λίγα ζώα, άλλος με λίγα δέντρα. Η κίνηση δίδει χρόνια ζωής στον άνθρωπο ενώ η ακινησία πολλές ασθένειες. Το βασικότερο όμως είναι πως αυτός ο οποίος κάθεται είναι ο πρώτος υποψήφιος για κάποια από τις ψυχικές ασθένειες. Σπάνια ο άνθρωπος που τρέχει από το πρωί ως το βράδυ να βγάλει το ψωμί του γίνεται καταθλιπτικός. Τι όμορφα ζούσαν οι άνθρωποι παλιά στα χωριά μας με τους κήπους τους και τα λίγα ζωάκια τους. Σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι όταν σηκώνονται το πρωί διαμαρτύρονται ότι κάτι τους πονάει, άλλος το πόδι, άλλος το χέρι, άλλος η μέση. Όλα αυτά είναι γεννήματα του μυαλού μας λόγω της τεμπελιάς μας.

Ο εργατικός άνθρωπος γίνεται στήριγμα παρηγοριάς και για τον συνάνθρωπο. Οι φιλόπονοι και δημιουργικοί γνωρίζουν καλά πως μεγαλύτερη χαρά παίρνει ο άνθρωπος όταν δίνει παρά όταν παίρνει. Ο έντιμος μόχθος και η κοπιαστική προσωπική εργασία, όταν αποφεύγουμε την φιλαργυρία, γεννούν γενναιόδωρους δωρητές που ασκούν την αρετή της ελεημοσύνης. Δεν πρέπει να ξεχνούμε, τώρα που όλοι προσπαθούμε να κοπιάσουμε νηστεύοντας, ότι τα υλικά περισσεύματα της νηστείας οφείλουμε να τα δίδουμε, όπως κάνανε και οι πρώτοι χριστιανοί, στους φτωχούς. Καλή και Αγία Μεγάλη Τεσσαρακοστή με πνεύμα αγωνιστικότητας και πνευματικής προθυμίας.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ανώτερη η Μακεδονία ή ο Ολυμπιακός; Του π. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Posted on 24 Ιανουαρίου 2018 by larisanews

Αυτό το ερώτημα γεννήθηκε στην καρδιά μου όταν οι απόψεις του κ. Ζουράρι για τους οπαδούς του Ολυμπιακού τον ανάγκασαν να παραιτηθεί από υφυπουργός παιδείας. Βέβαια δεν συμφωνώ με τις απόψεις του, όμως σκέφτηκα, να δούμε πόσοι πολιτικοί θα παραιτηθούν αν παραδώσουν τον όρο Μακεδονία στους γείτονές μας Σκοπιανούς.

Δυστυχώς η νέα γενιά των Ελλήνων δεν ιεραρχεί σωστά τις αξίες. Όποιος υπερασπίζεται την ιστορία του θεωρείται ακροδεξιός και πατριδοκάπηλος, όποιος μιλά για πατρίδα είναι εθνικιστής. Μπορεί λαός να επιβιώσει χωρίς να γνωρίζει για ποια χώματα έχυσαν το αίμα τους οι πρόγονοί του; Πόσο θα αντέξουμε μέσα στην ιστορία του μέλλοντος, εάν το μόνο που συζητάμε είναι μόνον το οικονομικό μας πρόβλημα;

Η Γαλλία ανάγκασε την Αγγλία να αλλάξει το όνομά της από Μεγάλη Βρετανία σε Ενωμένο   Βασίλειο για να μπει στην Ευρώπη, διότι ένα βόρειο τμήμα των εδαφών της ονομάζεται Βρετανία. Εμείς φοβόμαστε τους Σκοπιανούς που είναι οχτακόσιες χιλιάδες και με ιστορία μόνο εβδομήντα ετών και είμαστε έτοιμοι να τους χαρίσουμε το όνομά μας που έχει ιστορία τριών χιλιετιών.

Με σύστημα οι Σκοπιανοί από το 1944 αγωνίζονται να δημιουργήσουν την ιστορία τους  εκμεταλλευόμενοι το όνομα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και εμείς, κυρίως οι πολιτικοί μας, κοιμόμαστε τον »ύπνο του δικαίου». Από τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου αλλά και στην Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδο όλοι οι ιστορικοί μιλούν για την χώρα της Δαρδανίας ως ένα εχθρικό κράτος στα Βόρεια της Μακεδονίας. Ο γεωγράφος Στράβων, ο ιστορικός Πολύβιος, ο ρήτορας Μάχλος, ο γεωγράφος Ιεροκλής τον 6ο μ.Χ. αιώνα αναφέρουν τους Δαρδάνειους ως διαφορετικό λαό από τους Μακεδόνες καθώς και την πόλη τους τα Σκόπια. Το αυτό υποστηρίζουν και οι μεταγενέστεροι ιστορικοί Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος και ο Ζωναράς.

Κανείς από τους πολιτικούς μας δεν σκέφτεται, ότι μπορεί στο εγγύς μέλλον, αν τους χαρίσουμε τον όρο Μακεδονία έστω και ως γεωγραφικό προσδιορισμό, αυτοί θα θέσουν θέμα αλύτρωτων αδελφών τους στην Θεσσαλονίκη και έτσι η απαίτηση να τους δώσουμε και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης θα είναι λογική; Κανείς δεν βλέπει από τους πολιτικούς μας, ότι πίσω τους σε όλες τις απαιτήσεις τους βρίσκεται η φίλη τους Τουρκία;

Δόξα το Θεό, ο λαός μας δεν κοιμάται, αυτό απέδειξε το συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη. Έλληνες που πραγματικά γνωρίζουν και τιμούν την ιστορία τους έτρεξαν από όλα τα μέρη της χώρας μας να δείξουν πως στην ψυχή τους πάνω από τις ποδοσφαιρικές μας ομάδες, που και αυτές έχουν την ιστορία τους, πάνω από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις έχουν την αγάπη για την σπουδαιότερη χώρα του κόσμου την Ελλάδα μας. Με την παρουσία τους και οι Ιεράρχες της Βορείου Ελλάδας που συμμετείχαν στο συλλαλητήριο διαμήνυσαν σε όλους πως κλήρος και λαός είναι ενωμένοι. Το ράσο πάντοτε πρωτοστατούσε στους εθνικούς μας αγώνες δίνοντας ακόμα και το αίμα του.

Τέλος ας θέσουμε και μερικά ερωτήματα. Ποιο κόμμα σήμερα θα μπορούσε να διοργανώσει ένα τόσο μεγάλο συλλαλητήριο και μάλιστα με χρήματα που ο κάθε οπαδός του θα έβαζε από την τσέπη του; Δεν είναι δημοκρατικό για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα οι πολιτικοί μας να ακούσουν και την γνώμη του λαού με ένα δημοψήφισμα; Αυτό εξ΄ άλλου ζητά και το 80% του Ελληνικού λαού όπως έδειξε και ένα γκάλοπ μιας εφημερίδας.

Ευχόμαστε και το επόμενο συλλαλητήριο που θα γίνει στην Αθήνα να έχει την ανάλογη επιτυχία ώστε οι πολιτικοί μας που διαπραγματεύονται το θέμα να μην παραδώσουν το όνομα Μακεδονία στους γείτονές μας. Εξάλλου αυτοί έχουν το πρόβλημα και όχι εμείς, ας το λύσουν μόνοι τους χωρίς την δικιά μας συμβολή. Εμείς είμαστε κράτος τριών χιλιάδων ετών και αυτοί λίγων δεκαετιών. Ας πουν επιτέλους και οι πολιτικοί μας από όλα τα κόμματα ένα γενναίο όχι στον κύριο Νίμιτσ όπως πρόσφατα είπε και ο Κύπριος πρόεδρος Τάσος Παπαδόπουλος στο σχέδιο Ανάν και έμεινε στην ιστορία ως ήρωας και όχι ως προδότης.

Comments (0)

Tags: , ,

Προτάσεις για το πάρκο στον Μύλο του Ματσόπουλου- Του πρωτ. Αθανασίου Π. Τύμπα, θεολόγου-μουσικού

Posted on 19 Δεκεμβρίου 2017 by larisanews

Όμορφος είναι ο μύλος της πόλεώς μας και όμορφα περνούν τα παιδιά μας. Αν όμως εκεί μέσα στο ασπροστολισμένο δάσος ή και ακόμη σε μια γωνιά του μύλου υπήρχε και μια φάτνη με όλα τα πρόσωπα που πήραν μέρος σ’ αυτό το σπουδαίο γεγονός για την ανθρωπότητα τότε τα παιδιά μας αλλά και οι μεγάλοι θα στολίζαμε την καρδιά μας με κάποιες αρετές. Θα βάζαμε μέτρο στον υπερκαταναλωτισμό μας, διότι ο Χριστός με την γέννησή του περιφρόνησε τον πλούτο και το χρήμα. Θα κατεβάζαμε λίγο την  υπερυψωμένη μύτη μας, διότι ο Χριστός με τον τρόπο που ήρθε στην γη μας δίδαξε την ταπείνωση.

Τα παιδιά μας θέλουν και δεν σταματούν να ζητούν τα πάντα. Και εμείς δίνουμε χωρίς μέτρο, χωρίς να φιλοσοφούμε τι πραγματικά έχουν ανάγκη. Περνούν οι μέρες των εορτών, σβήνουν τα φώτα και όλοι νιώθουμε ένα βάρος στην ψυχή μας και ένα μεγάλο  κενό. Όμορφος και φαντασμαγορικός ο φωτισμός της πόλης αλλά δεν έχει να διδάξει κάτι παρά μόνον τον καταναλωτισμό. Μέσα στο άγχος για το τι θα αγοράσουν είναι αυτοί που έχουν χρήματα, ενώ οι φτωχοί γίνονται ακόμη πιο θλιμμένοι, διότι δεν μπορούν και αυτοί να χαρούν όπως θα ήθελαν τις γιορτές.

Δεν θα ήταν αξιέπαινο για τους διοργανωτές του μύλου κάπου σε μιά γωνιά να υπήρχε και ένας αληθινός, ντυμένος φτωχικά γέροντας Άγιος Βασίλης που θα διηγούνταν στα παιδιά τον βίο του αγίου και τις αρετές του; Θα μάθαινε στα παιδιά, τι ήταν η Βασιλειάδα ή πως έφτασε μέχρι τις μέρες  μας το έθιμο της βασιλόπιτας. Θα μπορούσε ακόμη με παραστατικό τρόπο να διηγιέται στα παιδιά κάποιο διήγημα του Παπαδιαμάντη ή του Φώτη Κόντογλου σχετικό με τα Χριστούγεννα.

Σε κάποιο από τα σπιτάκια του πάρκου θα μπορούσε να υπάρχει μια μεγάλη τηλεόραση που να προβάλει τα όμορφα ντοκιμαντέρ της κρατικής τηλεόρασης τα σχετικά με τον βίο του αγίου Βασιλείου και την Καππαδοκία ή ακόμη την Βηθλεέμ και τους αγίους τόπους. Και, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν πολλά τέτοια ντοκιμαντέρ που μπορούμε όλοι αυτές τις ημέρες να βλέπουμε στο διαδίκτυο. Υπερβολή είναι να πουμε πως σ’ αυτό το όμορφο πάρκο της πόλης μας θα μπορούσε με λίγα χρήματα να γίνει ένα όμορφο πέτρινο προσκυνητάρι με την εικόνα της Γεννήσεως του Χριστού, όπου οι επισκέπτες θα μπορούσαν να ανάψουν το κεράκι τους;

Ψιλά γράμματα θα μου πείτε για όλους αυτούς που εμείς ψηφίζουμε για το δημοτικό μας συμβούλιο. Εγώ, δεν θα πω ψιλά γράμματα αλλά παραδοσιακά γράμματα, που θα διαφήμιζαν περισσότερο την πόλη μας στους σύγχρονους Έλληνες που κουράστηκαν από τους  ντενεκέδες που χτυπούν γύρω τους και αναζητούν γι’ αυτούς και τα παιδιά τους μια πιο ποιοτική διασκέδαση.

Ίσως πάλι κάποιοι πιστεύουν, πως η προβολή της Ορθοδοξίας στην σύγχρονη Ευρώπη και την πολυπολιτισμική κοινωνία μας, θα κάμει κακό στην τσέπη τους. Εάν βάζουμε την τσέπη μας πάνω από την πίστη μας, η οποία είναι ένας τρόπος ζωής που μας κάνει ευτυχισμένους, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Όπως και να έχει το θέμα, σας εύχομαι όλους καλά Χριστούγεννα, με καθαρή καρδιά, συγχωρητικότητα για φίλους και εχθρούς, Ιερά εξομολόγηση και Εκκλησιασμό στους κατανυκτικούς ναούς μας.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ελεημοσύνη, η καλύτερη επένδυση – Του Πρωτ. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου – Μουσικού

Posted on 05 Δεκεμβρίου 2017 by larisanews

Συχνά όταν συναντούμε στον δρόμο έναν ζητιάνο βρίσκουμε χίλιες δικαιολογίες να μην απλώσουμε το χέρι μας να δώσουμε έστω και ένα δεκάλεπτο. Άλλοι πάλι αυτές τις ημέρες, όταν βλέπουν τις κυρίες του εράνου αγάπης με τα κουπόνια στο χέρι να ζητούν την συνδρομή μας, βγάζουν όλη την γκρίνια τους.

Την 1η Δεκεμβρίου γιορτάσαμε την μνήμη του αγίου Φιλαρέτου του ελεήμονος. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του γυρνούσε στους δρόμους της Κωνσταντινουπόλεως μ΄ έναν υπηρέτη ο οποίος κρατούσε τρία πουγγιά: ένα γεμάτο χρυσά νομίσματα, ένα με αργυρά και το τρίτο με χάλκινα. Μόλις τον πλησίαζε κάποιος ζητιάνος έπαιρνε στην τύχη νομίσματα χωρίς να υπολογίζει την ελεημοσύνη με βάση την δική του κρίση αλλά άφηνε στον Θεό να αποδίδει στον καθένα ό,τι του αξίζει.

Και μην μου πείτε ότι αυτός ήταν πλούσιος άρχοντας της εποχής. Ο Θεός για να τον δοκιμάσει, όπως τον Ιώβ, του στέρησε όλα τα υλικά αγαθά. Αυτός και τότε δεν σταμάτησε να ασκεί την αρετή της ελεημοσύνης. Το μοναδικό βόδι που είχε το χάρισε σ΄ έναν φτωχό χωρικό, το άλογό του σ΄ έναν στρατιώτη που είχε χάσει το δικό του και έτσι δεν είχε την δυνατότητα να οργώσει το χωράφι του. Γκρίνια από την γυναίκα του, γκρίνια και από τα παιδιά του. Τον λυπήθηκε ένας πλούσιος γείτονας και του έδωσε ένα μεγάλο ποσό για να ζήσει για λίγο καιρό άνετα. Αυτός το χώρισε σε μερίδια όσα ήταν  τα μέλη της οικογενείας του και το δικό του μερίδιο το μοίρασε στους φτωχούς. Ακόμη και το ένδυμά του το έδωσε σ΄ έναν φτωχό ζητιάνο διότι δεν είχε τίποτε άλλο να του δώσει όταν εκείνος του ζήτησε λίγη τροφή.

Η καλύτερη επένδυση τόσο για την ψυχή μας όσο και για την οικονομική μας ευμάρεια είναι η ελεημοσύνη. Ο άγιος Φιλάρετος γρήγορα πάλι έγινε πολύ πλούσιος διότι ο Θεός βλέποντας την μεγάλη του αρετή τον αντάμειψε ανάλογα. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΣΤ΄ έστειλε σ΄ όλη την επικράτεια απεσταλμένους με εντολή να του βρουν νύφη όμορφη και ενάρετη. Όταν έφτασαν στην πόλη  Άμνεια που κατοικούσε ο άγιος δέχτηκαν την φιλοξενία του, είδαν την αρχοντιά του και την σεμνότητα της κόρης του Μαρίας και την πρότειναν για νύφη στον αυτοκράτορα. Έτσι ο πατέρας της βρέθηκε πάλι πλούσιος στα ανάκτορα.

Μου διηγήθηκε πρόσφατα ένας φίλος μου επιχειρηματίας, πώς αντιμετώπισε τα δύσκολα χρόνια της κρίσης. Όταν η επιχείρησή μου άρχισε να μην πηγαίνει καλά πήγα, μου λέει, απελπισμένος στον πνευματικό μου με την απόφαση να την κλείσω, διότι κάθε μήνα τα χρέη της μεγάλωναν. Εκείνος μου είπε να κάμω λίγο υπομονή ακόμη και να αρχίσω το ένα δέκατο των χρημάτων που περνούν από τα χέρια μου να το κάνω ελεημοσύνη. Με φώτισε ο Θεός και του έκανα υπακοή. Δεν άρχισε η ώρα που όλα στην ζωή μου αντιστράφηκαν. Και το οικονομικό θέμα λύθηκε αλλά κυρίως ήλθε η χαρά σε όλα τα μέλη της οικογενείας μου.

Ο Κύριός μας είπε: »Ζητείτε δε πρώτον την Βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν» (Ματθ. 6, 25-33). Ο κάθε άνθρωπος στις δύσκολες στιγμές δείχνει πόσο έχει εμπιστοσύνη στον Θεό αλλά και πόσα αγαπά τον συνάνθρωπο. Ο Κύριός μας επαίνεσε το δίλεπτο της φτωχής χήρας.

Αγαπητοί φίλοι η ελεημοσύνη ας γίνει τρόπος ζωής για μας και τα παιδιά μας που δυστυχώς τα μαθαίνουμε μόνο να ζητούν και όχι να δίνουν. Η πνευματική χαρά όμως έρχεται όταν δίνουμε και όχι όταν παίρνουμε. Ένας βασικός λόγος που είναι σήμερα καταθλιπτικοί οι άνθρωποι γύρω μας είναι διότι είμαστε όλη εγωιστές και ξέρουμε μόνο πώς να βολεύουμε τον εαυτούλη μας. Εάν γνωρίζαμε την ανιδιοτέλεια και τον τρόπο να βγούμε από τον εαυτό μας και να δοθούμε χωρίς ανταλλάγματα στον διπλανό μας δεν θα υπήρχε η αρρώστια της κατάθλιψης.

Και ας μην ξεχνούμε ότι υπάρχει και άλλη ζωή. Το καλύτερο εισιτήριο για την αιώνια ζωή είναι η ελεημοσύνη. Όσο εμείς ελεήσαμε τους συνανθρώπους μας σ΄αυτή την ζωή άλλο τόσο και το εκατονταπλάσιο αυτού θα μας δώσει ο Θεός στην άλλη ζωή. Επιπλέον θα ζούμε και σ΄ αυτόν τον μάταιο κόσμο χωρίς τύψεις γεμάτοι χαρά διότι πράξαμε και εμείς το ελάχιστο για τον φτωχό αδελφό μας. Η ελεημοσύνη ας γίνει τρόπος ζωής όχι μόνον για τις μέρες των Χριστουγέννων αλλά για όλη μας την ζωή.

Comments (0)

Camila Cabello - Havana
Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Να κοιμηθούμε αγκαλιά
Domenica - Θα κρύβω αυτό που ζητάς
Amy - Love is a losing game
Hi - Gloss
Πάνος Μουζουράκης - Πόσες φορές
Μπάκης Στόκας - Φίλιππος Πλιάτσικας - Υπάρχουν χρυσόψαρα
Chris Rea - Blue cafe
Modern Talking - Why did you do it
Φίλιππος Πλιάτσικας - Λόγο στην αγάπη

 


Ιούλιος 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031EC