Tag Archive | "Δάση"

Tags: , ,

Εκτατική και ημισταυλισμένη χοιροτροφία στα δάση

Posted on 10 Μάϊου 2018 by larisanews

Η Διεύθυνση αγροτικής οικονομίας & κτηνιατρικής της Π.Ε.  Τρικάλων       ενημερώνει  ότι, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Κυβέρνησης η αρ. 165390/590/22-3-2018 απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού  Περιβάλλοντος και Ενέργειας  (ΦΕΚ 1128/ΤΒ΄/28-3-2018) που αφορά την ολοκλήρωση της δυνατότητας εκτατικής και ημισταυλισμένης  χοιροτροφίας σε δάση (ΑΔΑ:ΩΣ7Ψ4653Π8-7Β6).

Στα πλαίσια της ανωτέρω απόφασης υποχρεούνται οι δικαιούχοι χοιροτρόφοι εντός χρονικού διαστήματος τριών (3) μηνών από τη δημοσίευση της,  να περιορίσουν την ασκούμενη εκτατική και ημισταυλισμένη χοιροτροφία , εντός των περιφραγμένων σταυλικών εγκαταστάσεων τους, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις.

Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι, μπορούν να απευθύνονται στην υπηρεσία μας , στο τηλ.: 2431046305, καθώς  και στις Δασικές υπηρεσίες του νομού μας .

Comments (0)

Tags: , ,

Δάσος Ελαφίου: Το σκοτεινό είδωλο του ελληνικού κράτους – Του Γ. Παπασίμου

Posted on 13 Σεπτεμβρίου 2017 by larisanews

Ελάχιστα χρόνια απομένουν από την επέτειο των 200 χρόνων από την έναρξη του μεγάλου Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα του 1821. Η Ελλάδα, παρά την αντικειμενική πρόοδο στις υποδομές και τους θεσμούς της, συνεχίζει να πορεύεται έως σήμερα με σοβαρές στρεβλώσεις. Και αυτές δεν αφορούν μόνο την οικονομική της βύθιση εν μέσω του επταετούς μνημονιακού «οδοστρωτήρα», την φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού της και την επανάληψη του φαινομένου της μετανάστευσης της πλέον μορφωμένης νέας γενιάς, που διέθετε ποτέ, αλλά και πολλά άλλα διαχρονικά χρονίζοντα ζητήματα, που μπορούσε και όφειλε να τα λύσει, επ’ ωφελεία του Δημοσίου συμφέροντος.

Ένα εξ αυτών των «κακοφορμισμένων» θεμάτων, που φιγουράρει στην λίστα των παραλείψεων της Ελληνικής Διοίκησης, είναι τα λεγόμενα «διακατεχόμενα δάση», επί των οποίων υφίστανται διεκδικήσεις ιδιωτών, που έλκουν την καταγωγή τους από αυτούς, που είχαν στην κατοχή τους τα «τσιφλίκια», που ευδοκίμησαν πρωτίστως στον Θεσσαλικό Κάμπο, μετά την απελευθέρωσή του από τον Τουρκικό ζυγό το 1881, εξαιτίας της διαχρονικής αβελτηρίας των πολιτικών εξουσιών, αλλά και των αρμοδίων οργάνων.

Χαρακτηριστική περίπτωση ενός τέτοιου διακατεχόμενου δάσους, αποτελεί το δασικό οικοσύστημα «Ελαφίου Καλαμπάκας», συνολικής εκτάσεως 17.950 στρεμμάτων, με πολύχρωμη πανίδα (ζώα, ερπετά, πτηνά) και υπέροχο διφυή δασικό πλούτο από δρυ και ελάτη, που απαιτεί ιδιαίτερη μεταχείριση και προστασία. Το ιδιαίτερο, όμως, του Δάσους του «Ελαφίου» δεν είναι μόνο το φυσικό κάλλος του, αλλά ότι έχει μετατραπεί σε σύμβολο κοινωνικής αντίστασης για την προστασία του φυσικού πλούτου της Ελλάδος, λόγω του σθεναρού αγώνα των κατοίκων του χωριού Ελαφίου εδώ και πολλές δεκαετίες, προκειμένου να αποτραπεί η διεκδίκηση και η κερδοσκοπικού τύπου υλοτόμηση και καταστροφή του από ιδιωτικά συμφέροντα.

Προκαλεί, δε, θλίψη και αμηχανία η έλλειψη ισχυρής πολιτικής βούλησης των αρμοδίων για την ριζική λύση του χρονίζοντος αυτού προβλήματος, που διατυπώθηκε επίσημα το 1981 από τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου, χωρίς, όμως, μέχρι σήμερα να υλοποιηθεί. Λύση, που βασιζόταν στις αρχές του δημοσίου συμφέροντος και στην προστασία των παραδασόβιων κατοίκων, μέσα από την δημιουργία αγροτοβιομηχανικών συνεταιρισμών, που, αφενός, θα προστάτευαν τους φυσικούς περιβαλλοντικούς πόρους της Χώρας και, αφετέρου, θα αποτελούσαν ένα ισχυρό αναπτυξιακό «εργαλείο» της υπαίθρου και της εθνικής οικονομίας.

Όταν η Ελλάδα απελευθερώθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά τον ηρωικό Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του Ελληνικού Λαού του 1821, αυτοί που επωφελήθηκαν από το «ξεπούλημα» των εθνικών γαιών, που ήταν δημόσια περιουσία, ήταν αυτοί, που συνεργάζονταν πριν με την Τουρκική εξουσία (κοτζαμπάσηδες και λοιποί). Στη συνέχεια, ενόψει της απελευθέρωσης και άλλων περιοχών, όπως η Θεσσαλία το 1881, οι Τούρκοι διοικητές των περιοχών αυτών (πασάδες, μπέηδες κ.λπ.) φρόντισαν για ίδιο όφελος να πουλήσουν τις περιοχές, που κατείχαν, στους «παραμονεύοντες» Έλληνες «τσιφλικάδες», που απέκτησαν τεράστιες δημόσιες εκτάσεις, χωρίς, όμως, να κατέχουν νόμιμους τίτλους. Και αυτό, γιατί σε όλες τις κατεχόμενες εκτάσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αυτή διατηρούσε για λογαριασμό της την αποκλειστική κυριότητα και παραχωρούσε μόνο την χρήση αυτών (ιδιότυπο δικαίωμα χρήσης και κατοχής), οι οποίοι ουδέποτε απέκτησαν κυριότητα επί της Ελληνικής γης, για να μπορούν και να την μεταβιβάσουν σε ιδιώτες. Για τον δημόσιο χαρακτήρα των διακατεχομένων δασών έχει, άλλωστε, αποφανθεί με σειρά Γνωμοδοτήσεων το Νομικό Συμβούλιο του κράτους (ΝΣΚ) και, έτσι, δεν υπάρχουν περιθώρια ή ψευτοδιλήμματα για το θέμα αυτό, όσον αφορά το δικαίωμα κυριότητας του Δημοσίου.

Ο κόμπος για την υπόθεση αυτή έχει φτάσει στο χτένι. Οφείλει η σημερινή πολιτική ηγεσία να αποβάλλει τον προσφιλή ρόλο του «Ποντίου Πιλάτου», που υπήρξε χαρακτηριστικός, διαχρονικά, για τις πολιτικές ηγεσίες αυτής της Χώρας και να λύσει οριστικά το ζήτημα αυτό, αφαιρώντας, έτσι, το «σκοτεινό χρώμα» στο «είδωλο» του Ελληνικού Κράτους.

 

Του Γεωργίου Παπασίμου

Δικηγόρου

Μέλους της «Πρωτοβουλίας 14ης Μάη»

Site: http://www.gpapasimos.gr/

Twitter: @PapasimosG

 

Comments (0)

Tags: , ,

Διακατεχόμενα δάση: Η ανολοκλήρωτη υπόσχεση και οι πόντιοι Πιλάτοι – Του Γ. Παπασίμου

Posted on 05 Σεπτεμβρίου 2017 by larisanews

Το «Σωτήριον Έτος 1981», ενόψει της προδιαγραφόμενης τότε κοινωνικοπολιτικής Αλλαγής στην Ελλάδα, μια καθαρή δημόσια τοποθέτηση – δέσμευση του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, είχε διαπεράσει ως ηλεκτρικό ρεύμα, όχι μόνο τους παραδασόβιους κατοίκους, αλλά και την πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού. Ήταν η υπόσχεση, που για πρώτη φορά δημόσια διατυπώνονταν, ότι η Ελληνική Πολιτεία θα έλυνε και θα ξεκαθάριζε ένα κακοφορμισμένο «καρκίνωμα» στα πλευρά του Νεοελληνικού Κράτους, που ήταν τα διακατεχόμενα δάση, από ιδιώτες, που είχαν σχέση ή συνέχεια με τους ιδιοκτήτες των «τσιφλικιών». Λύση, που θα βασιζόταν στις αρχές του δημοσίου συμφέροντος και στην προστασία των παραδασόβιων κατοίκων, μέσα από την δημιουργία αγροτοβιομηχανικών συνεταιρισμών, οι οποίοι θα μπορούσαν, αφενός, να προστατεύσουν τους φυσικούς περιβαλλοντικούς πόρους της Χώρας και, αφετέρου, να αποτελέσουν ένα ισχυρό αναπτυξιακό «εργαλείο» της υπαίθρου, αλλά και της εθνικής οικονομίας γενικότερα.

Είναι γνωστό ή, τουλάχιστον, θα έπρεπε να είναι σε όλους τους πολίτες, ότι όταν η Ελλάδα απελευθερώθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά τον ηρωικό Εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του Ελληνικού Λαού του 1821, αυτοί που επωφελήθηκαν από το «ξεπούλημα» των εθνικών γαιών, που ήταν δημόσια περιουσία, ήταν αυτοί, που συνεργάζονταν πριν με την Τουρκική εξουσία (κοτζαμπάσηδες και λοιποί). Αυτοί αποτέλεσαν και τον χώρο έκφρασης ενός ιδιότυπου «οικονομικού παρασιτισμού», που διαπερνά, από τότε, το Ελληνικό Κράτος και την οικονομική του ηγετική ομάδα – ολιγαρχία, μέχρι και σήμερα, αποτελώντας μια εκ των βασικών αιτιών για την σημερινή «παραλυτική» του κατάσταση, σχεδόν 200 χρόνια μετά.

Στη συνέχεια, ενόψει της απελευθέρωσης και άλλων περιοχών, όπως η Θεσσαλία, το 1881, οι Τούρκοι διοικητές των περιοχών αυτών (πασάδες, μπέηδες κ.λπ.) φρόντισαν για ίδιο όφελος να πουλήσουν τις περιοχές, που κατείχαν, στους «παραμονεύοντες» Έλληνες «τσιφλικάδες», που απέκτησαν τεράστιες δημόσιες εκτάσεις, χωρίς, όμως, να κατέχουν νόμιμους τίτλους. Και αυτό γιατί, σε όλες τις κατεχόμενες εκτάσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αυτή διατηρούσε για λογαριασμό της την αποκλειστική κυριότητα και παραχωρούσε μόνο την χρήση αυτών στους πασάδες, μπέηδες κ.λπ. (ιδιότυπο δικαίωμα χρήσης και κατοχής), οι οποίοι ουδέποτε απέκτησαν κυριότητα επί της Ελληνικής γης, για να μπορούν και να την μεταβιβάσουν.

Η νομική αυτή κατάσταση, η οποία δεν αμφισβητείται από κανέναν, είχε ως συνέπεια την αυτόματη μεταβίβαση της κυριότητας των απελευθερωμένων εδαφών από το Οθωμανικό στο Ελληνικό Δημόσιο ως διάδοχό του και, κατά συνέπεια, την πλήρη ακυρότητα όλων των τίτλων, που έφεραν ή επικαλούνται οι φερόμενοι ως Έλληνες «νεοτσιφλικάδες» από γνωστούς ή άγνωστους Οθωμανούς.

            Όμως οι στρεβλώσεις, τα πελατειακά συμφέροντα, οι συνεχείς πολιτικές ανωμαλίες και οι διχασμοί, που διατρέχουν την Ελληνική Ιστορία, σε συνδυασμό με την έλλειψη, έως σήμερα, εθνικής ηγετικής ομάδας – αστικής τάξης, όπως έξοχα αναλύει ο μεγάλος φιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης, συνετέλεσαν στη δημιουργία ενός αντίστοιχης μορφής Ελληνικού Κράτους και Διοίκησης, όπου ακόμα και η παραπάνω ξεκάθαρη νομική κατάσταση καταστρατηγήθηκε, δίνοντας, έτσι, την δυνατότητα, μέσα από την «παραλυτική» συμπεριφορά της, να διεκδικούνται παράνομα τεράστιες δημόσιες εκτάσεις, όπως, για παράδειγμα, το υπέροχο δάσος Ελαφίου Τρικάλων.

Απέναντι, δε, σε αυτήν την οργανωμένη και συστηματική προσπάθεια των επίδοξων «νεοτσιφλικάδων», να μετατρέψουν μια δημόσια περιουσία σε ιδιωτικό τους «φέουδο», η μόνη αντίσταση και αντίδραση προήλθε από τους παραδασόβιους κατοίκους, όπως αυτούς του Ελαφίου Τρικάλων, που, στην κυριολεξία, με τον αγώνα τους «φυλάττουν Θερμοπύλες». Για μια ακόμα φορά, αυτές τις ημέρες, σύσσωμοι οι κάτοικοι του Ελαφίου με την παρουσία τους αποτρέπουν την καταστροφή, μέσω της αποψιλωτικής υλοτόμησης του δάσους αυτού, από συνεργείο υλοτόμων, που προστατεύεται από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις.

Το θέμα της διεκδίκησης δασών από ιδιώτες αποτελεί μια παράμετρο, που έχει απομείνει από το τεράστιο πρόβλημα των «τσιφλικιών», που ταλάνισαν την Ελλάδα, και ιδιαίτερα την Θεσσαλία και αποτελεί, ουσιαστικά, «προπατορικό αμάρτημα» της εξαρτημένης και υποτελούς ολιγαρχίας της Χώρας και των εκάστοτε εκφραστών της.

Έτσι, οι ευθύνες των αρμοδίων πολιτικών εξουσιών, υπηρεσιών και υπαλλήλων του Ελληνικού Κράτους για το θέμα αυτό, είναι τεράστιες, αγγίζοντας και τον πυρήνα των ποινικών ευθυνών. Είναι χαρακτηριστικό, ως προς το τελευταίο, ότι στις εγκρινόμενες από την Αποκεντρωμένη Περιφέρεια Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδος διαχειριστικές μελέτες των ιδιωτών για υλοτόμηση του δάσους Ελαφίου για ίδιον κέρδος, πέραν του ότι «καταπίνεται αμάσητο» το γεγονός, ότι δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο για την φροντίδα της πανίδας αυτού του υπέροχου δασικού συστήματος και επιτρέπεται η μορφή της αποψιλωτικής υλοτόμησης, που απαγορεύεται στο σύνολο της Ευρώπης, αντί της μορφής της αναγωγικής αραίωσης του δάσους, όπως προτείνει, χωρίς να εισακούεται, επ’ αυτού, το αρμόδιο Δασαρχείο Καλαμπάκας, αναφέρεται ρητώς, ότι οι ιδιώτες είναι δήθεν συγκύριοι του δάσους αυτού και όχι απλώς διακάτοχοί του, προσβάλλοντας, έτσι, ευθέως και βάναυσα το δικαίωμα κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο, θα περίμενε κανείς, να προστατεύεται από τα όργανά του, και όχι να καταστρατηγείται από αυτά !!!

Μάλιστα, ενόψει και της επετείου της Διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη του 1974, που αποτελεί ένα ιδρυτικό – ριζοσπαστικό κείμενο μιας άλλης, ουσιαστικά δημοκρατικής και κυρίαρχης Ελλάδας, που, δυστυχώς, αποτελεί μακρινή εικόνα στην σημερινή μνημονιακή περίοδο, θα μπορούσε κάποιος να επικαλεστεί ευθέως την υποχρέωση της σημερινής κυβέρνησης να υλοποιήσει τουλάχιστον την ανολοκλήρωτη υπόσχεση – δέσμευση του Ανδρέα Παπανδρέου για το θέμα αυτό, μιας και κατά περίσταση τον επικαλείται (χαρακτηριστικό είναι το προχθεσινό άρθρο του Πρωθυπουργού), για λύση του διαχρονικού αυτού «εθνικού εγκλήματος» των διακατεχομένων δασών, απεκδυόμενη και τον προσφιλή «ρόλο» του «Ποντίου Πιλάτου», τον οποίο υποδύεται διαχρονικά η πολιτική εξουσία αυτού του τόπου.

 

Του Γεωργίου Παπασίμου

Δικηγόρου

Μέλους της «Πρωτοβουλίας 14ης Μάη»

Site: http://www.gpapasimos.gr/

Twitter: @PapasimosG

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Τοποθέτηση του Βουλευτή Χρ. Σιμορέλη για τις Δασικές Συνεταιριστικές Οργανώσεις

Posted on 23 Σεπτεμβρίου 2016 by larisanews

Η σημερινή μας παρουσία εδώ, για τη ψήφιση του νομοσχεδίου για τους δασικούς συνεταιρισμούς, έρχεται να καλύψει ένα υπαρκτό έλλειμμα που υπάρχει στη νομοθεσία που αφορά τη συνεταιριστική δράση σε ένα σημαντικό κομμάτι του φυσικού μας πλούτου τις δασικές εκτάσεις.Η νομοθεσία που προτείνουμε ξεκαθαρίζει το τοπίο, ξεχωρίζοντας τους δασικούς από τους αγροτικούς συνεταιρισμούς και προσπαθεί να συνδυάσει τη σωστή αξιοποίηση των δασών με την προστασία του δασικού οικοσυστήματος. Στόχος είναι η μεγαλύτερη συμμετοχή της δασικής οικονομίας στο ΑΕΠ και η ανασύσταση του δασικού συνεργατισμού.

Πετυχαίνουμε δηλαδή την καλύτερη οργάνωση των συνεταιριστικών σχημάτων, στοχεύοντας στην αειφορική διαχείριση των δασών και διασφαλίζουμε το επάγγελμα του δασεργάτη, ως πρωταγωνιστή σε αυτή τη μεταρρύθμιση. Τα οφέλη των ορεινών περιοχών θα είναι πολλαπλά.

Πρόθεση της Κυβέρνησης, αλλά και διαρκές αίτημα της αριστεράς είναι να προωθηθεί ο συνεταιριστικός τρόπος ανάπτυξης. Οι συνεταιρισμοί είναι βασικός άξονας της στρατηγικής μας για την προοδευτική διέξοδο από την κρίση και τη διαμόρφωση μιας νέας οικονομίας των αναγκών. Για πολλά χρόνιαοι συνεταιρισμοί ήταν σε άσχημη κατάσταση και πολλοί ήταν ανενεργοί. Συναντήσαμε τεράστιο νομικό και οργανωτικό έλλειμα που προσπαθούμενα καλύψουμε τόσο με το προηγούμενο νομοσχέδιο όσο και με αυτό τώρα. Θέλουμε να δημιουργηθούν οικονομικά εύρωστες επιχειρήσεις που θα λειτουργούν με δημοκρατία και θα εποπτεύονται από την πολιτεία παρέχοντας αγαθά υψηλής ποιότητας.

Σημαντικό είναι να τονίσουμε ότι η πλειοψηφία των φορέων είναι θετικοί στο νομοσχέδιο καθώς θα συνεισφέρει στη μείωση της ανεργίας και στην τοπική ανάπτυξη. Σημαντικό επίσης είναι, αυτές οι συνεταιριστικές οργανώσεις να μην μείνουν μόνο στην εκμετάλλευση των δασικών πόρων, αλλά να συνδέσουν τη λειτουργία τους με τη μεταποίηση αυτών των προϊόντωνκαι την εξαγωγή του σε μεγαλύτερες αγορές.Να τονίσουμε επιπλέον ότι το νομοσχέδιο προβλέπει την εκπαίδευση των νεοεισερχόμενων στο επάγγελμα του δασεργάτη, γεγονός πολύ σημαντικό για την ασφάλεια και τη σωστή αξιοποίηση των δασών.

Το παρόν νομοσχέδιο συνδέεται με όλα τα προηγούμενα σε μία προσπάθεια να αποκαταστήσουμε την ελληνική οικονομία που κατακρεουργήθηκε τα περασμένα έτη με κακές και πολλές φορές σκανδαλώδεις πολιτικές.Δεν είναι εύκολο σε καθεστώς οικονομικής στενότητας και χωρίς τη δυνατότητα άντλησης κεφαλαίων να γίνει γρήγορα αυτό. Αλλά φάνηκε ότι η αλλαγή των παθογόνων πρακτικών που μας έφεραν στο χείλος της καταστροφής είναι θέμα πολιτικής βούλησης.

Οι ευθύνες για τον εκφυλισμό των συνεταιρισμών και της ιδέας του συνεργατισμού στον αγροτικό χώρο, βαρύνουν εξίσου το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Καλλιεργώντας πελατειακές σχέσεις και πραγματοποιώντας μηδενικούς ελέγχουςτον οδήγησαν δυστυχώς στην απαξίωση. Κάνουμε μια νέα αρχήπου εντάσσεται στον πυλώνα της δίκαιης ανάπτυξης για την υπέρβαση της κρίσης. Σε αυτό συμπαραστάτης μας θα είναι ο ελληνικός λαός, ο κόσμος της εργασίας που καθημερινά δίνει τη μάχη της επιβίωσης σε μια δύσκολη πραγματικότητα.

Με χαρά θα υπερψηφίσω αυτό το νομοσχέδιο και όσα ακολουθήσουν με αναπτυξιακό πρόσημο και σεβασμό στον εργαζόμενο, την κοινωνία και το περιβάλλον.

 

Comments (0)

Camila Cabello - Havana
Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Να κοιμηθούμε αγκαλιά
Domenica - Θα κρύβω αυτό που ζητάς
Amy - Love is a losing game
Hi - Gloss
Πάνος Μουζουράκης - Πόσες φορές
Μπάκης Στόκας - Φίλιππος Πλιάτσικας - Υπάρχουν χρυσόψαρα
Chris Rea - Blue cafe
Modern Talking - Why did you do it
Φίλιππος Πλιάτσικας - Λόγο στην αγάπη

 


Μάιος 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031EC