Tag Archive | "Γκούμας"

Tags: , ,

Η βιώσιμη ανάπτυξη, ο νέος πρόεδρος του ΣτΕ και τα παιχνίδια εντυπώσεων για τα έργα Αχελώου

Posted on 13 Μαρτίου 2020 by larisanews

Την Παρασκευή 13 Μαρτίου 2020, η κ. Αικατερίνη Σακελλα-ροπούλου αναλαμβάνει τα καθήκοντα της Προέδρου της Δημοκρατίας. Υποθέτουμε πως από εδώ και στο εξής δεν θα ξαναγίνουμε μάρτυρες της επίκλησης του ονόματός της από τους λίγους ανεύθυνους, για υποθέσεις που αφορούσαν την θητεία της στο ΣτΕ και ειδικότερα για αποφάσεις σχετικά με την μεταφορά (εκτροπή) υδάτων από τον Αχελώο. Αντίθετα, θεωρούμε επίκαιρο και επιβεβλημένο να παρουσιάσουμε ποιες είναι οι θέσεις για το ίδιο θέμα του σημερινού Προέδρου του ΣτΕ κ. Αθανασίου Ράντου.

Το μείζον πρόβλημα των υδάτων της Θεσσαλίας που για την ώρα δεν έχει τεθεί σε πορεία επίλυσης, συνεχίζει να προκαλεί πολιτικές αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε Κυβέρνηση κα Αντιπολίτευση.

Παρότι πρόκειται για μεγάλο οικολογικό, οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα ορισμένοι το περιορίζουν συνθηματολογικά σε ένα μόνο αντικείμενο : την «εκτροπή Αχελώου» !

Έτσι η κοινή γνώμη βομβαρδίζεται για «φαραωνικά» έργα, για περιβαλλοντικές καταστροφές, και άλλα τέτοια «επιχειρήματα» εντυπωσιασμού.

Σε όλα αυτά τα επιχειρήματα της διαμάχης, το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) έχει την τιμητική του. Ειδικά μάλιστα η τελευταία απόφαση του, υπ’ αριθμ. 26 του έτους 2014, αποτέλεσε πρόσφατα βασικό στοιχείο της προπαγάνδας, ιδιαίτερα από εκείνους που όταν είχαν την διακυβέρνηση (από την έκδοση αυτής της απόφασης και μετά) στην πράξη δεν έκαναν τίποτε ουσιαστικό για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα των υδατικών ελλειμάτων στη Θεσσαλία, και την εντεινόμενη οικολογική καταστροφή που αυτά προκαλούν στα επιφανειακά και (κυρίως) στα υπόγεια ύδατα, ενώ τα υφιστάμενα ημιτελή έργα (όπως ο ταμιευτήρας Συκιάς και η σήραγγα μεταφοράς υδάτων από τον Αχελώο) εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους.

Για να αιτιολογήσουν την απραξία τους ισχυρίζονται ότι τα έργα Αχελώου έρχονται σε αντίθεση μα αυτή την τελευταία απόφαση του ΣτΕ και με το Ενωσιακό Δίκαιο, αντίκεινται στην αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης και συνεπώς δεν μπορούν να προχωρήσουν.

Εάν όμως πράγματι ισχύει κάτι τέτοιο, ανακύπτουν εύλογα ερωτήματα :

Γιατί δεν έφεραν το θέμα στη Βουλή ώστε, με τα νέα στοιχεία που επικαλούνται, να ανατρέψουν τις παλαιότερες (ισχύουσες έως και σήμερα) αποφάσεις της Βουλής και όλων των Κυβερνήσεων που είχαν επιλέξει την συνέχιση και ολοκλήρωση των έργων ;

Γιατί επί τόσα χρόνια δεν διατύπωσαν μια δική τους πρόταση για ολοκλήρωση με ένα εναλλακτικό τρόπο αξιοποίησης αυτών των έργων (π.χ ενέργεια), δηλαδή χωρίς μεταφορά υδάτων στον κάμπο, εφόσον κατά την κρίση τους  η μεταφορά αυτή δεν θεωρείται αναγκαία ;

Και τέλος πάντων, αφού κάποιοι από αυτούς κρίνουν ότι τα έργα είναι παντελώς «άχρηστα» γιατί δεν επέλεξαν να δρομολογήσουν μια συντεταγμένη καθαίρεσή τους, δεδομένου ότι υφίστανται σοβαροί κίνδυνοι κατάρρευσής τους με επώδυνες συνέπειες ;

Απάντηση δεν αναμένουμε. Η επίμονη σιωπή τους αποτελεί την καλλίτερη επιβεβαίωση της υποκρισίας τους.

Η εργαλειοποίηση όμως των αποφάσεων του ΣτΕ δεν ήταν, όπως φάνηκε, αρκετάισχυρό επιχείρημα. Έτσι αποφάσισαν να εμπλέξουν και την νεοεκλεγείσα Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, η οποία είχε διατελέσει Πρόεδρος του ΣτΕ, επικαλούμενοι το κύρος και την εμπειρία της.

Ας μας επιτρέψουν όμως και εμάς, σεβόμενοι το νέο ανώτατο αξίωμα που ασκεί πλέον η κ. Σακελλαροπούλου, να την αφήσουμε ήσυχη και να περιοριστούμε στις απόψεις ενός άλλουανώτατου δικαστή, του κ. Αθανασίου Ράντου, ο οποίος διαδέχθηκε την κ.  Σακελλαροπούλου και βρίσκεται ήδη στη θέση του Προέδρου του ΣτΕ.

Για να γίνουν αντιληπτά τα παρακάτω, θυμίζουμε ότι το ΣτΕ, με την παλαιότερη απόφαση του 3478/2000, είχε αποδεχθεί την βιωσιμότητα του έργου. Όμως το 2014 η πλειοψηφία των δικαστών άλλαξε θέση επειδή στο μεταξύ, όπως παρατήρησαν, «τέθηκαν σε ισχύ η Οδηγία 60/2000, το δίκτυο Natura 2000 και η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική», στοιχεία που δεν υπήρχαν όταν εκδόθηκε η προηγούμενη απόφαση.

Αντίθετα με αυτούς ο κ. Αθ. Ράντος (μαζί με άλλους δικαστές του ΣτΕ), είχαν διαφοροποιηθεί σθεναρά από το σκεπτικό αυτής της απόφασης. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκαν ότι «… το συνολικό έργο κρίθηκε ρητά ως κατ’ αρχήν συμβατό με την αρχή αυτή είτε η επί μέρους εξέταση των τιθέμενων ζητημάτων, ιδίως με την απάντηση επί των προδικαστικών ερωτημάτων(σ.σ στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο), καθόλου δεν οδήγησε σε κρίσεις περί ριζικών παραβάσεων των αντίστοιχων αρχών ή κανόνων δικαίου, αλλά, αντιθέτως, σε κρίσεις περί κατ’ αρχήν δυνατότητος εκτελέσεως του έργου. Συνεπώς, δεν δικαιολογείται, και, μάλιστα, μετά την υποβολή του προδικαστικού ερωτήματος και τις επ’ αυτού απαντήσεις, η ακύρωση για τον λόγο αυτό, η οποία εξάλλου, καθιστά εκ των υστέρων αλυσιτελή την υποβολή του ερωτήματος.»   και παρακάτω « … η ευθεία αξιολόγηση από μέρους του δικαστή των επιπτώσεων ορισμένου έργου και η κρίση αν η πραγματοποίησή του αντίκειται στην εν λόγω αρχή εξέρχεται των ορίων του ακυρωτικού ελέγχου…»

Στην συνέχεια, οι μειοψηφούντες δικαστές και ο κ. Ράντος θεώρησαν ότι οι λόγοι ακύρωσης που επικαλέστηκε η πλειοψηφία «αναφέρονται σε τήρηση διαδικασιών  …. είτε σε πλημμέλειες αιτιολογίας…. Που από την φύση τους δεν μπορεί να οδηγήσουν στο εν λόγω συμπέρασμα» (σ.σ. ότι δηλαδή το έργο αντίκειται στην αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης).

Ας σημειωθεί επίσης ότι η όλη συζήτηση αναφέρονταν στο «επίδικο έργο εκτροπής ποσότητας 600 εκατομμυρίων κ.μ. ύδατος ετησίως των υδάτων του Αχελώου…..», δηλαδή σε έναν σχεδιασμό που σήμερα δεν υφίσταται, δεδομένου ότι η πρόθεση της Κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη είναι να μεταφέρει μια περιορισμένη ποσότητα υδάτων ίση με το 35-40% από εκείνη που εξέταζε η απόφαση του 2014 (600 εκατ.κ.μ. νερού).

Με απλά λόγια, ο κ. Αθ. Ράντος και οι άλλοι δικαστές επιβεβαιώνουν αυτό που όλα αυτά τα χρόνια ισχυριζόμαστε, ότι δηλαδή το ΣτΕ δεν εγκρίνει ούτε απορρίπτει την ένταξη και την εκτέλεση ενός τεχνικού έργου. Ο ρόλος του είναι μόνο ο έλεγχος για την συνταγματικότητα και την νομιμότητα των αποφάσεων της Διοίκησης και τίποτα παραπάνω. Στα πλαίσια αυτά ο κ. Ράντος θεωρεί ότι η απόφαση 26/2014 «εξέρχεται των ορίων» του δικαστηρίου του. Φυσικά κάποιοι κάνουν πως δεν το καταλαβαίνουν και λαϊκίζουν σκορπώντας αμφιβολίες στους απλούς ανθρώπους, προσπαθώντας να ευνουχίσουν την μαχητικότητα των διεκδικήσεων των θεσσαλικών φορέων, των αγροτώνκ.λ.π.

Με βάση τα παραπάνω, στην νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί,  η Διοίκηση και τα αρμόδια πολιτικά στελέχη των Υπουργείων οφείλουν να εργαστούν, ώστε να ανταποκριθούν στις «πλημμέλειες» που αναφέρονται στις αποφάσεις του ΣτΕ και να τηρήσουν τις υποδεικνυόμενες διαδικασίες. Στην περίπτωση αυτή κανένα απολύτως νομικό θέμα δεν θα υπάρξει.

Αυτή είναι η ουσία και συνεπώς αυτό είναι και το χρέος της σημερινής Κυβέρνησης, απόλυτα συμβατό άλλωστε και με τις απόψεις του σημερινού Προέδρου του Δικαστηρίου.

Την ίδια άποψη διατυπώνει και  η Καθηγήτρια του ΕΚΠΑ κ. Γλυκερία Σιούτη«…Η διοίκηση ουδόλως κωλύεται να επανέλθει στο εγχείρημα (σ.σ. για την ολοκλήρωση των έργων) ….ολοκληρώνοντας τον επαναπροσδιορισμό του έργου..».

Οι πιέσεις λοιπόν και η «οικοτρομοκρατία», που ασκούνται προς την Κυβέρνηση από τους ιδεοληπτικούς οπαδούς της κατεδάφισης των έργων (αξίας ως γνωστόν εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ), θα πρέπει να αγνοηθούν. Η Κυβέρνηση σε  συνεννόηση με το ΣτΕοφείλει άμεσα πρέπει να παρουσιάσει με σαφήνεια  το σχέδιο τηςγια την ενίσχυση του υδατικού δυναμικού της Θεσσαλίας και τους άλλους σκοπούς δημοσίου συμφέροντος, να τεκμηριώσει ακλόνητα την ανάγκη ολοκλήρωσης των έργων Αχελώου, και να αποφύγει  τυχόν παραβίαση των θεσμοθετημένων διαδικασιών.

Ας δοθεί λοιπόν ένα τέλος στην συνεχιζόμενη καλλιέργεια συγχύσεων, διότι τα προβλήματα τρέχουν με ταχείς ρυθμούς.

Η φετινή κακή υδρολογική χρονιά καθορίζει και το μέτρο του επείγοντος  και της πολιτικής τους ευθύνης.

 

Γράφουν οι Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ) και Μπαρμπούτης Τάσος, μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ

 

Comments (0)

Tags: , ,

Τα νερά μας λείπουν κυρία Δούρου και όχι η κοινή λογική

Posted on 19 Φεβρουαρίου 2020 by larisanews

Συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό οι κάθε είδους παρεμβάσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για τον Αχελώο ! Την σκυτάλη από τον κ. Φάμελλο παρέλαβε τώρα η τομεάρχης Κλιματικής Αλλαγής, Περιβάλλοντος και Ενέργειας κυρία Ρένα Δούρου (εφεξής ΡΔ) η οποία επισκέφθηκε Τρίκαλα και Λάρισα (16/2), τοποθετώντας το θέμα Αχελώου πολύ υψηλά στην πολιτική της ατζέντα.

Μια προφανής αντίφαση στο σκηνικό που διαμορφώνεται για τα υδατικά της Θεσσαλίας και ειδικά τα έργα Αχελώου είναι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση «σαρώνει» τα ΜΜΕ, ενώ η Κυβέρνηση (και το κόμμα της ΝΔ) δείχνουν επιφυλακτικοί, «ξοδεύουν» τον πολιτικό τους χρόνο χωρίς συγκεκριμένες ενέργειες, χωρίς συντονισμό και με εξόφθαλμη δυστοκία στην λήψη των αναγκαίων αποφάσεων.

Οι παλαιότερες δηλώσεις του κ. Κυρ. Μητσοτάκη σχετικά με την πρόθεση της Κυβέρνησής του να ολοκληρώσει τα έργα Αχελώου και να φέρει σε λογαριασμό τα υδατικά ελλείματα στη Θεσσαλία φαίνεται ότι δεν ήταν αρκετές για να κινηθεί αναλόγως το κυβερνητικό επιτελείο, ειδικά τα Υπουργεία Υποδομών,Ενέργειας και Περιβάλλοντος.

Ακριβώς αυτή την διστακτικότητα εκμεταλλεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ και βρίσκει έδαφος για παραπληροφόρηση και αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα πραγματικά επίδικα περιβαλλοντικά, υδατικά και ενεργειακά ζητήματα της Θεσσαλίας.

Η κα ΡΔ, σχετικά με την κάλυψη των τεράστιων ελλειμάτων της Θεσσαλίας, «υπέδειξε» και πάλι «λιμνοδεξαμενές» και «μικροφράγματα»,όμως, παρότι αρμόδια του κόμματός της για το περιβάλλον, δεν ανέφερε ούτε μια κουβέντα για την εξελισσόμενη οικολογική καταστροφή στους υπόγειους υδροφορείς, στα επιφανειακά οικοσυστήματα και στην διάβρωση των εδαφών της Θεσσαλίας.

Δεν αναφέρθηκε επίσης καθόλου  στο τεράστιο «χρέος» των τριών δις κ.μ νερού που έχει δημιουργηθεί από υπεραντλήσεις μη ανανεώσιμων αποθεμάτων, που συνεχώς αυξάνεται (και επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ προφανώς) και που πρέπει επειγόντως να επιστραφεί στη θεσσαλική γη (προφανώς «ξέχασε» να την ενημερώσει για το θέμα αυτό ο κ. Φάμελλος).

Φυσικά δεν ξέχασε να «προτείνει» την δημιουργία νέων ταμιευτήρων όπως Πύλης, Σκοπιάς Φαρσάλων κ.α, οπότε προκύπτει το ερώτημα γιατί η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν έκανε το παραμικρό βήμα δρομολόγησης των «ώριμων» αυτών έργων; Εξάλλου τα έργα προβλέπονταν και από τοΣχέδιο Διαχείρισης Υδάτων (ΣΔΥ) του 2014 και ήταν τα ίδια περίπου και στην αναθεώρηση τους το 2017.

Η κα ΡΔ απέφυγε να πει κάτι για όλα αυτά και «κατά τα ειωθώτα» περιορίστηκε στην καταδίκη των έργων Αχελώου.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι, αφού επί δεκαετίες σκόρπισαν το μίσος κατά των φραγμάτων και των τεχνητών λιμνών επί του Αχελώου, τελικά υποχρεώθηκαν να αδειοδοτήσουν το ένα  από αυτά, το «Φαραωνικό» όπως το ονομάζουν, υδροηλεκτρικό έργο Μεσοχώρας.

Τώρα περιόρισαν τους καταστροφικούς στόχους τους στα υπόλοιπα«Φαραωνικά» έργα, δηλαδή στο ημιτελές υδροη-λεκτρικό έργο της Συκιάς και στην σήραγγα Πευκοφύτου (που διανοίχθηκε για να μεταφέρει τα νερά του Αχελώου στην λεκάνη Πηνειού), αμφισβητώντας γενικόλογα την αναγκαιότητα ενίσχυσης του κάμπου με πρόσθετες ποσότητες νερού.

Όμως τα έργα αυτά δρομολογήθηκαν με βάση τις οικονομοτεχνικές μελέτες που εκπονήθηκαν το 1979-1981 και αφού πρώτα ητότε (νόμιμη)Κυβέρνηση της χώρας ενέκρινε την αναγκαιότητα και την βιωσιμότητα τους και τα δημοπράτησε προς κατασκευή (1986).

Εφόσον στο ΣΥΡΙΖΑ αμφισβητούν από παλιά αυτήν την αναγκαιότητα, γιατί επί τόσα χρόνια στην Κυβέρνηση (2015-2019) δεν εκπόνησαν μια αντίστοιχη οικονομοτεχνική μελέτη και γιατί δεν την έφεραν προς έγκριση στη Βουλή, αλλά αντίθετα, με αυταρχικό και αντιδημοκρατικό τρόπο (κ. Φάμελλος) και χωρίς εξηγήσεις απέκλεισαν από το πεδίο μελέτης των Σχεδίων διαχείρισης την ενίσχυση της θεσσαλικής λεκάνης από νερά του Αχελώου ;

Επιπλέον, αφού με κάθε τρόπο απέφυγαν ουσιαστική δημόσια συζήτηση και μελέτες, γιατί δεν προχώρησαν στην κατεδάφιση των «άχρηστων» (κατ’ αυτούς) έργων;

Και εν πάσηπεριπτώσειτώρα τι ζητάνε από την σημερινή Κυβέρνηση; Μήπως να κατεδαφίσει τα έργα αντί, όπως απαιτεί η κοινή λογική, να τα ολοκληρώσει μετά από επαναπροσδιορισμό των στόχων αξιοποίησης τους, στο πλαίσιο των υποδείξεων που καταγράφονται στις αποφάσεις του ΣτΕ και στο νέο πλαίσιο αναγκών (υδατικά ελλείματα, περιβάλλον, ενέργεια κ.λ.π) που σήμερα έχουν διαμορφωθεί ;

Η κα ΡΔ, απολύτως παραπλανητικά προτείνει συζήτηση του θέματος στην Ένωση Περιφερειών Ελλάδας (!!) για να βρεθεί (υποτίθεται) «κοινός τόπος» ανάμεσα σε Θεσσαλούς και Αιτωλοακαρνάνες και άλλους αντιδρώντες, εκφράζοντας μάλιστα και την «αγωνία» της για την Θεσσαλία. Μα καλά, τόσα χρόνια που συμμετείχε στην ΕΝΠΕ – ως Περιφερειάρχης Αττικής – γιατί δεν το είχε προτείνει ; Γιατί κανείς βουλευτής ή Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ δεν κάλεσε ποτέ τους Θεσσαλούς και Αιτωλοακαρνάνες σε διάλογο στη Βουλή, ή έστω σε κάποια επιτροπή της (π.χ. Περιβάλλοντος) για να εντοπιστούν οι «διαφορές» αυτές ;

Ευχαριστούμε λοιπόν θερμά την κα ΡΔ για το ενδιαφέρον της να «βοηθήσει» στον αναγκαίο διάλογο. Ας γνωρίζει όμως ότι η υποκρισία και η πρόθεσή της για πολιτική εκμετάλλευση μιας πονεμένης ιστορίας, όπως αυτή με τα προβλήματα της Θεσσαλίας, μάλλον προκαλεί τους πολίτες και σε κάθε περίπτωση δεν βοηθάει.

Μέσα όμως απ’ όλα αυτά αποκαλύπτεται και η τεράστια σύγχυση που επικρατεί στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ γύρω από τα έργα Αχελώου.

Άλλοι διαλαλούν γενικά ότι τα έργα «δεν χρειάζονται», άλλοι ισχυρίζονται (π.χ κ. Κόκκαλης) ότι ο σχεδιασμός των έργων είναι «παράνομος», ο (τότε) Πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας (2017) έλεγε να εξετάσουν την ολοκλήρωση της Συκιάς για να λειτουργήσει ως ΥΗ έργο, ο (τότε) Υπουργός Ενέργειας κ. Σταθάκης (2018) τον «άδειασε» εξαιρώντας το ΥΗΕ Συκιάς από τον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας, ο (τότε) Υπουργός Υποδομών κ. Σπίρτζης ήθελε να παραμείνουν τα έργα (άγνωστο γιατί) και επέλεξε να διαθέσει ένα σημαντικό κονδύλι για την συντήρησή τους, η βουλευτής κα Βαγενά (προ ημερών) αναζητά, μετά από τόσα χρόνια, μια «ενδιάμεση λύση» (άγνωστο τι εννοεί) κ.ο.κ.

Ξεκάθαρα λοιπόν, όλα αυτά αποτελούν «προφάσεις εν αμαρτίαις». Οι εναλλακτικές λύσεις είναι ΜΟΝΟ ΔΥΟ : Ή τα έργα Συκιάς και σήραγγας ολοκληρώνονται και παραδίδονται σε χρήση ή αλλιώς κατεδαφίζονται (κάτι βεβαίως που η Ελληνική κοινωνία και οι Θεσσαλοί σύσσωμοι θα αποτρέψουν).

Η ιδιότυπη ομηρία της «εγκατάλειψής» τους εκεί πάνω στα βουνά την οποία, λόγω πολιτικής ατολμίας επέλεξε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η αοριστολογία ότι «είμαστε κατά της εκτροπής» ΔΕΝ «ΠΑΙΖΟΥΝ» άλλο. Κάθε υπεύθυνη Κυβέρνηση, αλλά και αντιπολίτευση, οφείλει να επιλέξει μία από τις δύο εναλλακτικές, είτε για να αξιοποιήσει την επένδυση εκατοντάδων εκατ. ευρώ που έγινε τα προηγούμενα χρόνια, είτε να προχωρήσει σε καθαίρεση των ημιτελών έργων, ώστε να αποφύγει τους κινδύνους πλημμυρών, που είναι μεγάλοι, με σοβαρές πιθανότητες υλικών καταστροφών, ακόμη και απώλειες ανθρώπινων ζωών, κάτι που αρνούνται να συνειδητοποιήσουν οι ιδεοληπτικοί παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ, καθιστώντας κατά ένα τρόπο «συνένοχους» και τους απληροφόρητους οπαδούς τους.

Τους κινδύνους αυτούς επιβεβαιώνουν εξάλλου και παρόμοια φαινόμενα σε άλλους ποταμούς (π.χ Άραχθος – 2015).Το επισημαίνουν χωρίς περιστροφές και οι εκθέσεις που υποβλήθηκαν στον κ. Σπίρτζη (αρχές 2019) από τους συμβούλους στους οποίους ανέθεσε μελέτη για το πώς πρέπει να διαχειριστεί την εγκατάλειψη των έργων.

Και ειδικά η κα Ρένα Δούρου, η οποία κατά την θητεία της βίωσε τον θάνατο δεκάδων ανθρώπων και ανυπολόγιστες καταστρο-φές στην Μάνδρα και το Μάτι, θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτική απέναντι στο θέμα των κινδύνων κατάρρευσης. Και ναι μεν τότε κρύφθηκε πίσω από προηγούμενες Κυβερνήσεις που δεν είχαν κάνει έργα, που έκλειναν τα ρέμματακ.λ.π, όμως εάν τώρα συμβεί κάτι αντίστοιχο με τα ορμητικά νερά του Αχελώου που μονίμως απειλούν, τότε ας θυμάται ότι η «προηγούμενη» Κυβέρνηση της αδράνειας και της εγκατάλειψης των έργων ήταν η Κυβέρνηση του κόμματος που εκπροσωπεί.

Προτρέπουμε λοιπόν, την κα ΡΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ να προσδιορίσουν με καθαρό και έντιμο τρόπο τι προτείνουν για τα έργα Αχελώου (κατεδάφιση ή ολοκλήρωση ;) και να μην θεωρούν ότι στη Θεσσαλία τρώμε κουτόχορτο (το οποίο παρεμπιπτόντως, αν και δεν απαιτεί πολλά νερά, δεν ευδοκιμεί ιδιαίτερα στην περιοχή).

 

Γράφουν οι: Αρχοντής Δημήτρης, πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας, Γέμτος Φάνης, ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Γκούμας Κώστας, πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ, Μπαρμπούτης Τάσος, μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ

 

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Η τοποθέτηση του Κων/νου Μητσοτάκη στη Βουλή για το υδατικό της Θεσσαλίας

Posted on 17 Φεβρουαρίου 2020 by larisanews

Μια συζήτηση στη Βουλή από το παρελθόν, πριν από 18 ολόκληρα χρόνια (18 Φεβρουαρίου 2002), με την ευκαιρία μιας επερώτησης που υποβλήθηκε από την τότε αντιπολίτευση (ΝΔ) προς την Κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ – Πρωθυπουργός κ. Κ.  Σημίτης) και η οποία έφερε την υπογραφή όλων των Θεσσαλών βουλευτών της ΝΔ(σημ. η μόνη βουλευτής από όσους υπογράφουν, που κατέχει και σήμερα έδρα στη Βουλή, είναι η κ. Ζέτα Μακρή), έδωσε την ευκαιρία στον αείμνηστο Κων/νο Μητσοτάκη (τότε επίτιμο Πρόεδρο της ΝΔ) να αναπτύξει τις θέσεις του για τα υδατικά της Θεσσαλίας και ειδικότερα τα έργα Άνω Αχελώου.

Επιλέγουμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα αυτής της ομιλίας (από τα πρακτικά της Βουλής{1}σε ολομέλεια) και, όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης, ο χρόνος σε αυτήν τη χώρα κυλάει, δυστυχώς, πολύ αργά….

 

«…Είναι γνωστό, κύριε Υπουργέ, στην ιστορική περίοδο που γνωρίζουμε πως άλλαξε η μορφή πολλών περιφερειών, οι οποίες μεταβλήθηκαν σε ερήμους από εκεί που ήταν πλούσιες παραγωγικές περιοχές. Από την Λιβύη που ήταν σιτοβολώνας την κλασσική εποχή της Ελλάδος έως μεγάλες περιοχές στην Κεντρική Ασία, που σχετικά πρόσφατα, όταν έπαψαν να αρδεύονται μετεβλήθησαν σε ερήμους……» 

«….Το πρόβλημα της Θεσσαλίας είναι να αρδεύσουμε τις εκτάσεις που αρδεύονται σήμερα κύριε Υπουργέ. Είναι απαράδεκτο να λέει Έλλην Υπουργός στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει  ένα τέτοιο έργο. Αφήστε που έχει και τις άλλες πλευρές τις περιβαλλοντικές. Είναι πρόβλημα ύδρευσης, είναι πρόβλημα προστασίας από το νερό σε περίπτωση χειμάρρων και είναι βέβαιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η Ευρώπη μπορεί να χρηματοδοτήσει….»

«…Ο Αχελώος ήταν ένα έργο το οποίο αμφισβητήθηκε έντονα. Το δέχομαι αυτό. Υπήρξαν πολλοί που ήταν αντίθετοι και πολλοί που το στήριξαν. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αφού μελέτησε εις βάθος κατέληξε στην απόφαση ότι το έργο αυτό πρέπει να γίνει  και προχώρησε αποφασιστικά. Έκανε αποφασιστικά βήματα. Το πρωτόκολλο για το οποίο σας μίλησε πρωτύτερα ο κ. Θόδωρος Αναγνωστόπουλος υπεγράφη τον Νοέμβριο του 1991 από όλους τους πολιτικούς παράγοντες της Θεσσαλίας, οι οποίοι εκείνη την εποχή αμφισβητούσαν το αποτέλεσμα  του διαγωνισμού που είχε γίνει. Μάλλον, τον είχαμε βρει κι εμείς το διαγωνισμό αυτόν.  Ούτε  δικός μας ήταν ο διαγωνισμός αυτός. Ο  κ. Τσιμπλάκος επέτυχε πράγματι ένα θαυμαστό αποτέλεσμα. Του είχαν πει να πετύχει 90 δισεκατομμύρια δραχμές και πέτυχε 83 δισεκατομμύρια δραχμές. Γιατί δεν έπρεπε να εκτελεστεί αυτή η σύμβασις ;….»

«…Εγώ πιστεύω ότι το πρόβλημα του Αχελώου το έχετε μέσα στην Κυβέρνηση. Θέλετε ή δεν θέλετε τον Αχελώο ; Τα είχαμε κι εμείς κύριε Υπουργέ. Είναι υπαρκτό πρόβλημα, το καταλαβαίνω, αλλά ο Πρωθυπουργός οφείλει να το λύσει  και η Κυβέρνηση πρέπει να το λύνει. Ναι ή όχι ; Αν δεν θέλετε, να πείτε όχι, αν θέλετε, ναι, να τον προχωρήσετε όπως τον είχαμε προχωρήσει εμείς αποφασιστικά. Διότι δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτό το κατάντημα εάν δεν υπήρχε μέσα σας αμφισβήτησις, ναι ή όχι για τον Αχελώο…..»

«….Όσον αφορά το φράγμα  για το οποίο μιλούσατε πρωτύτερα έχω να πω κύριε Υφυπουργέ, η Κυβέρνησις πρέπει  να είναι σε θέση να παίρνει δυσάρεστες αποφάσεις. Πρέπει ενίοτε να δυσαρεστεί και κοινωνικές ομάδες, ένα κομμάτι του πληθυσμού, για να πετύχει ένα μείζον αγαθό. Να έχετε το θάρρος της αντιδημοτικότητας και να αποφασίζετε να εκτελείτε τα έργα. Είναι κατάρα αυτό που κάνετε. Δεν μπορεί να εκτελεστεί κανένα έργο, όταν αρχίζουν οπουδήποτε μικρές, πολλές φορές και όχι σημαντικές τοπικές αντιδράσεις….»(Σημ. Ότι συμβαίνει σήμερα με αλαλάζοντες πρώηνΥπουργούς και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, Αιτωλοακαρνάνες, κ.α).

«…. Ακόμα θα σας πω και κάτι άλλο. Αφορά γενικότερα τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η Ελλάς και κυβερνάται. Οι παρεμβάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας – το έχω πει πολλές φορές από το Βήμα αυτό και είναι γνωστό πόσο τιμώ τη δικαιοσύνη – είναι πολλές φορές ανεπίτρεπτες σε ότι αφορά ιδιαίτερα στην ερμηνεία του Συντάγματος που αναφέρεται στην προστασία του περιβάλλοντος. Εγώ δέχομαι ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας μπορεί να ακυρώσει μία απόφαση επειδή δεν υπάρχει περιβαλλοντική μελέτη. Όμως δεν δέχομαι ότι επί της ουσίας της περιβαλλοντικής μελέτης, εάν δηλαδή προστατεύεται ή δεν προστατεύεται ένα ιστορικό κειμήλιο, ένας ιστορικός τόπος, το Συμβούλιο της Επικρατείας θα αποφασίσει τελικά και αμετάκλητα  και θα σταματήσει τον ρουν των πραγμάτων και την  εκτέλεση έργων, τα οποία είναι πολύ σημαντικά για την πορεία του τόπου και για τη ζωή του λαού….»(Σημ. Εννοεί την απόφαση του 2001 του ΣτΕ η οποία, ναι μεν απέρριψε όλες τις γνωστές αιτιάσεις της προσφυγής που είχε προηγηθεί, διέταξε όμως την διακοπή των έργων για το μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου στο Μυρόφυλλο, το οποίο, με βάση τις ισχύουσες μελέτες, κατακλύζεται από την τεχνητή λίμνη Συκιάς).

«….Σας είπε προηγουμένως ο κ. Ταλιαδούρος πάρα πολύ σωστά ότι η λίμνη Πλαστήρα έγινε μέσα σε πέντε χρόνια στη δεκαετία του ’50, την εποχή που δεν είχαμε βοήθεια από την Ευρώπη και δεν είχαμε αυτές τις λαμπρές τεχνικές εταιρείες που έχουμε σήμερα……..….Η  κατάσταση στη Θεσσαλία είναι τραγική. Φέτος το καλοκαίρι θα έχουμε μεγαλύτερα επεισόδια αναφορικά με την κατανομή του ανύπαρκτου νερού. Το νερό θα το γυρεύουμε διαρκώς και σε χαμηλότερα επίπεδα….Εκεί κατοικεί το ½ του Ελληνικού πληθυσμού, έχει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ελληνικής γεωργικής παραγωγής. Θα την αφήσουμε, δηλαδή, να φτάσει να γίνει έρημος ; Δεν είναι υπερβολές αυτά, ούτε μου αρέσει εμένα να λέω μεγάλα λόγια, αλλά εάν δεν αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της Θεσσαλίας γρηγορότερα, με τους ρυθμούς που ακολούθησε το ΥΠΕΧΩΔΕ ίσα με σήμερα, η Θεσσαλία θα έχει ουσιαστικό πρόβλημα. Γι’ αυτό κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η επερώτηση σωστά γίνεται και η Κυβέρνηση επιτέλους ας ακούσει το καμπανάκι κινδύνου…»(Σημ. Τα σχέδια Διαχείρισης που εγκρίθηκαν πολύ αργότερα – 2014 και αναθεώρηση 2017 – επιβεβαιώνουν τους κινδύνους που εντόπισε ο Κων. Μητσοτάκης, διαπιστώνουν ότι τα συσσωρευμένα ελλείματα μόνο από τους υπόγειους υδροφορείς της ΛΑΠ Πηνειού ανέρχονται σε 3 δις. κ.μ. νερού και ήδη έχουν αυξηθεί κατά τα τελευταία έτη).

 

Παρά τα όσα λέγονταν τότε (2002),στην περίοδο 2004 – 2009 (Κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, Υπουργός Γ. Σουφλιάς) τα έργα Αχελώου απέκτησαν ρυθμό και φθάσαμε να έχουν εκτελεστεί, κατά 85% του φυσικού αντικειμένου η (πλήρως διανοιγμένη) σήραγγα των 18 χλμ. και κατά 65% αντίστοιχα το φράγμα Συκιάς.

Πως γίνεται σήμερα, παρά τις δύο σαφείς και «προωθητικές» δηλώσειςτου Πρωθυπουργού κ. Κυρ. Μητσοτάκηότι θα προχωρήσουν τα έργα, να παρατηρείται ακόμη στασιμότητα από τους αρμόδιους Υπουργούς και να μηνδρομολογείται η άρση των εμποδίων και η εξεύρεση κατάλληλων λύσεων για την επανεκκίνηση των έργων ;

Στα ερωτηματικά που εγείρονται ας απαντήσουν οι αρμόδιοι. Θα περιμένουμε…

Γράφουν οι Φάνης Γέμτος (γεωπόνος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας) και Κώστας Γκούμας (γεωπόνος, πρ. Δ/ντής Εγγείων Βελτιώσεων, πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ)

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ο κ. Φάμελλος, η Κυβέρνηση και η ηγεσία των Θεσσαλών

Posted on 12 Φεβρουαρίου 2020 by larisanews

Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν οι κάθε είδους δημόσιες παρεμβάσεις του τομεάρχη Ενέργειας και Περιβάλλοντος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Σωκράτη Φάμελλου (στο εξής ΣΦ) με επίκεντρο τα μεγάλα υδατικά και περιβαλλοντικά προβλήματα της Θεσσαλίας, τα οποία ο ίδιος, με εμφανή διάθεση αποπροσανατολισμού, τα συμπυκνώνει σε δύο λέξεις : «Εκτροπή Αχελώου».

Στην σύσκεψη που συγκάλεσε πριν λίγες εβδομάδες ο Υπουργός κ. Γ. Γεραπετρίτης με τους βουλευτές και τους φορείς της Θεσσαλίας, ο κ. ΣΦ, με μια ηγετική εμφάνιση και με μία τοποθέτηση 25 λεπτών υποκατέστησε ουσιαστικά τους βουλευτές Θεσσαλίας του ΣΥΡΙΖΑ. Ακολούθησαν δηλώσεις, συνεντεύξεις κ.α., ενώ πριν λίγες ημέρες, με ομιλία που έκανε στην Νομαρχιακή οργάνωση του κόμματος του στην Αιτωλοακαρνανία, επέλεξε να «διαφωτίσει» το κοινό της περιοχής σχετικά με τα προβλήματα της Θεσσαλίας (!).

Ο κ. ΣΦ,κρίνοντας «εξ ιδίων τα αλλότρια», κατηγορεί τους Θεσσαλούς πολιτικούς για «πολιτικά παιχνίδια» και «καριέρες».Θα του θυμίσουμε πως τα έργα Άνω Αχελώου δεν αποτελούν κάποιον «μύθο», όπως διακηρύσσει απευθυνόμενος στους μη ενημερωμένους πολίτες, ούτε βρίσκονται σε φάση αποφάσεων εάν πρέπει ή όχι να δρομολογηθούν !

Αντίθετα, τα έργα αυτά βρίσκονται ήδη εκεί επί πολλά χρόνια, κάποια από αυτά είναι πλήρως κατασκευασμένα και άλλα ημιτελή, ενώ απορρόφησαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από τις δημόσιες επενδύσεις.

Όσο για τον ειρωνικό χαρακτηρισμό περί «μακροβιότερου μύθου» για τα έργα Αχελώου, θα αναγνωρίσουμε και εμείς την παθογένεια που υπαινίσσεται ότι υπάρχει στην παραγωγή δημοσίων έργων,  όμως αυτό δεν ισχύει μόνο για τα έργα της Συκιάς και σήραγγας μεταφοράς.

Η Μεσοχώραπ.χ, την οποία ο ίδιος αδειοδότησε το 2017, άρχισε να μελετάται την δεκαετία του 1970, άρχισε να κατασκευάζεται το 1986 και ακόμη δεν λειτουργεί!

Οι  ταμιευτήρες Σμοκόβου και Κάρλας, έργα πολύ μικρότερης κλίμακας από εκείνα του Αχελώου, χρειάστηκαν 15-20 χρόνια το καθένα για να παραδοθούν προς χρήση.

Τα έργα Αχελώου λοιπόν είναι πολύ προχωρημένα και κάθε λογικός Έλληνας πολίτης απαιτεί, ορθώς, να ολοκληρωθούν και να προσφέρουν τα οφέλη για τα οποία κατασκευάστηκαν.

Αντίθετα, ο ίδιος και οι κάθε είδους συνοδοιπόροι του παίζουν «τυφλά» πολιτικά παιχνίδια, κάνουν γενικόλογες τοποθετήσεις, χωρίς να αναφέρουν μία, έστω,  πρόταση εναλλακτικής αξιοποίησης των έργων Συκιάς και σήραγγας επί του Αχελώου και βεβαίως, με τον τρόπο αυτό, «κτίζουν καριέρες» απαιτώντας ουσιαστικά την κατεδάφιση όσων έργων δημιούργησαν  οι Κυβερνήσεις από το 1986 έως το 2009, χωρίς μάλιστα να τολμούν να αποκαλύψουν, με την επιβεβλημένη ειλικρίνεια, στον Ελληνικό λαό τους πραγματικούς τους στόχους.

Στους ισχυρισμούς του κ. ΣΦ σχετικά με τα υδατικά και περιβαλλοντικά της Θεσσαλίας έχουν δοθεί επανειλημμένα απαντήσεις. Όμως ο ίδιος και όσοι «αντιγράφουν» την επιχειρηματολογία του συνεχίζουν απτόητοι τον μονόλογό τους, προσπαθώντας άλλοτε να προκαλέσουν με ψέματα, ανακρίβειες και «οικοτρομοκρατία» την αντίδραση ευαίσθητων περί τα οικολογικά πολιτών, και άλλοτε να ξεσηκώσουν τις τοπικιστικές αντιπαραθέσεις (π.χ. Αιτωλοακαρνανία) και να δημιουργήσουν συγχύσεις και απογοήτευση στον κόσμο της Θεσσαλίας.

Η αλήθεια είναι ότι από τον κ. ΣΦ δεν θα περιμέναμε και κάτι διαφορετικό. Πρώτα από όλα αδιαφορεί στην πράξη για τον μεγάλο κίνδυνο οικολογικής καταστροφής των υπόγειων υδροφορέων της Θεσσαλίας, απορρίπτοντας με τις εμμονικές ιδεοληψίες του την ανάγκη κάλυψης των επιβεβαιωμένων ελλειμάτων, με νερά του Αχελώου.Είναι επίσης γνωστή η αντιδημοκρατική και αυταρχική του παρέμβαση, όταν ήταν αρμόδιος Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας στην Κυβέρνηση Αλ.Τσίπρα, που για να επιτύχει την εξαίρεση των έργων Αχελώου από την συμβολή τους στην κάλυψη του υδατικού ελλείματος της Θεσσαλίας, «διέταξε» εγγράφως (νέο πολιτικό ήθος ;) τους μελετητές των Σχεδίων Διαχείρισης Υδάτων να ψάξουν για άλλες λύσεις και να παρουσιάσουν τελικά, ως δήθεν ισοσκελισμένο, ένα αναξιόπιστο και «μαγειρεμένο» υδατικό ισοζύγιο στη Θεσσαλία, παραμερίζοντας και υποβαθμίζοντας ουσιαστικά τον τότε αρμόδιο Ειδικό Γραμματέα Υδάτων καθηγητή κ. Γκανούλη και τα στελέχη του Υπουργείου με μια τόσο αντιδεοντολογική και αντιεπιστημονική πολιτική παρέμβαση από τον Υπουργό τους.

Όσο για τον «απολογισμό» του έργου του στη Θεσσαλία και ότι δήθεν στα υδατικά υπήρξε πρόοδος επί των ημερών του, αυτό μόνο ως ανέκδοτο θα μπορούσε να εκληφθεί. Όλοι γνωρίζουν ότι και κατά την προηγούμενη 4ετία (2015-2019) αυξήθηκανακόμη περισσότερο τα ελλείματα και επιδεινώθηκε  η κατάσταση στο περιβάλλον και στα υδατικά της Θεσσαλίας, ενώ καμία  προμελέτη, μελέτη και  έργο ταμίευσης νερού ή διαχείρισής του δεν ξεκίνησε καν. Ακόμα και ο εμπλουτισμός του υπόγειου υδροφόρα της Χάλκης – Κιλελέρ ακόμα στο στάδιο της μελέτης βρίσκεται.

Κλείνουμε με μια παρατήρηση.

Την ευθύνη σήμερα για την αντιμετώπιση των μεγάλων και άλυτων περιβαλλοντικών, υδατικών, αρδευτικών και ενεργειακών προβλημάτων της Θεσσαλίας την έχει η Κυβέρνηση του κ. Κυρ. Μητσοτάκη. Παρότι ο κ. Πρωθυπουργός άρχισε την 4ετία του με θετικές δηλώσεις και αισιοδοξία ότι θα θέσει ένα τέλος στις μεγάλες εκκρεμότητες που παρέλαβε από την αδράνεια της προηγούμενης Κυβέρνησης, η δική του Κυβέρνηση εμφανίζεται αμήχανη, διστακτική, χωρίς πρόγραμμα (σημείωση: οι σημερινοί Υπουργοί κ.κ. Κ. Καραμανλής και Κ. Χατζηδάκηςυπήρξαν για χρόνια οι αρμόδιοι τομεάρχες της ΝΔ) και χωρίς συντονισμό, δημιουργώντας έτσι τον κατάλληλο χώρο για τον βερμπαλισμό και την πολιτική υποκρισία από τον κάθε ΣΦ.

Επιπλέον,είναι εντυπωσιακό ότι, ενώ σε άλλες περιπτώσεις δηλώσεων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και για το πιο ασήμαντα θέματα, όλα τα ΜΜΕ και οι τηλεοράσεις κατακλύζονται καθημερινά με αντίστοιχες απαντήσεις των κυβερνητικών στελεχών, στο μεγάλο πρόβλημα της Θεσσαλίας δεν βρέθηκε ούτε ένας Υπουργός να δώσει ευθέως απαντήσεις και να σχολιάσει τα μυθεύματα και τις πολιτικές πιρουέτες του κ. ΣΦ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Εάν σε όλα αυτά συνυπολογίσουμε και την χαλαρή πολιτική προτεραιότητα της ΝΔ στα θέματα αυτά καθώς και την πρόσφατη αμφιλεγόμενη δήλωση του κ. Βορίδη στο Αγρίνιο, που ουσιαστικά αφήνει ανοικτό το θέμα της συνέχισης των έργων, ομολογουμένως οι προοπτικές της όλης κατάστασης και ειδικά η τύχη των ημιτελών έργων Αχελώου δεν προδιαγράφεται ευοίωνη.

Όλα αυτά αλλάζουν ΜΟΝΟ με συντονισμένη αντίδραση από τους φορείς και τις οργανώσεις της Θεσσαλίας. Όλοι τους και πρωταρχικά η ηγεσία των Θεσσαλών βρίσκονται προ των ευθυνών τους.

Γράφουν οι: Αναγνωστόπουλος Βασίλης, πρ. Νομάρχης Καρδίτσας, Αρχοντής Δημήτρης, πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας, Γέμτος Φάνης, ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Γιαννούλας Φώτης, Γραμματέας ΕΘΕΜ, Γκούμας Κώστας, πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ, Καλλές Γιάννης, πρόεδρος ΕΘΕΜ, Μπαρμπούτης Τάσος, μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ. Γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔ-Θ

 

Comments (0)

Tags: , ,

Κ. Γκούμας: Αναγκαία εργαλεία για το μέλλον των Υδατικών Έργων στη Θεσσαλία

Posted on 10 Φεβρουαρίου 2020 by larisanews

Ο σωστός σχεδιασμός και ο έγκαιρος προγραμματισμός δεν υπήρξε ποτέ το δυνατό σημείο τόσο της κεντρικής διοίκησης όσο και των αυτοδιοικητικών ή άλλων φορέων, στους οποίους ο λαός ανέθεσε την διαχείριση των κοινών ζητημάτων, από τα πιο σοβαρά και κρίσιμα έως τα μικρά καθημερινά.

Το πράγμα συνήθως γινόταν δυσκολότερο όταν η υποχρέωση του προγραμματισμού αφορούσε σε θέματα που υπερέβαιναν τα γεωγραφικά ή και διοικητικά όρια ενός μόνο φορέα (π.χ. ενός ΟΤΑ), όπως τα σημαντικά και ευρύτερης σημασίας υδατικά έργα. Παλαιότερα βεβαίως για την έλλειψη συντονισμού υπήρχε και μια δικαιολογία, δεδομένου ότι δεν είχαν ακόμη θεσμοθετηθεί σε όλες τις βαθμίδες της διοίκησης περιφερειακοί φορείς (π.χ. Ενώσεις Δήμων, Αιρετή Περιφέρεια).  Σήμερα όμως τέτοιου είδους υστέρηση στον σχεδιασμό δεν δικαιολογείται.

Κάνουμε τις σκέψεις αυτές γιατί το τελευταίο διάστημα, παράλληλα με τον διάλογο που διεξάγεταιγια τα έργα του Άνω Αχελώου ή/και για νέα υδατικά έργα στη λεκάνη Πηνειού (που διαθέτει σημαντικές δυνατότητες για κατασκευή νέων έργων ταμίευσης),γίνεται ταυτόχρονα και η προετοιμασία – προγραμματισμός για ένταξη έργων αξιοποίησης υδατικών πόρων στα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία της Ε.Ε. (ΕΣΠΑ και Επιχειρησιακά Προγράμματα 2021-2027).

Η χρηματοδότηση των έργων αυτών θα μπορούσε να επιτευχθεί είτε από τις «δράσεις κλιματικής αλλαγής»είτε από το ΕΤΠΑ(μέσω των στόχων που δίνει έμφαση η νέα προγραμματική περίοδος), δηλαδή «Μια πιο «πράσινη» Ευρώπη με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα» και  «Μια Ευρώπη πιο κοντά στους πολίτες της – βιώσιμη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη των αστικών, αγροτικών και παράκτιων περιοχών χάρη σε τοπικές πρωτοβουλίες» .

Από την πληροφόρηση που έχουμε δεν υπάρχει ενιαία άποψηούτε και ενιαίο διεκδικητικό πλαίσιο από το σύνολο των φορέων της Θεσσαλίας,  για τα νέα έργα τα οποία θα προταθούν για ένταξη, στο αρμόδιο Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης.

Την ίδια στιγμή που συμβαίνουν όλα αυτά, οι Θεσσαλοί πολίτες – μεταξύ τους και οι αγρότες – που βιώνουν τα καθημερινά οικονομικά και άλλα προβλήματα, μη έχοντας την κατάλληλη ενημέρωση δεν  ασχολούνται με τα ζητήματα αυτά και φυσικά δεν ασκούν μαζική  ανάλογη πίεση προς τους φορείς που τους εκπροσωπούν (Περιφέρεια, ΠΕΔ, ΤΟΕΒ κλπ).  Και φυσικά ο κάθε  φορέας επιμένει σε αυτό που γνωρίζει καλλίτερα, δηλαδή αποσπασματικές διεκδικήσεις έργων για την περιοχή του χωρίς ανάλογη τεκμηρίωση.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και αυτό του φράγματος Σκοπιάς (Παλιοδερλί) στον Ενιπέα Φαρσάλων, ενός από τα πιο σημαντικά μεγάλα έργα για την περιοχή αλλά και για την Θεσσαλία, το οποίο με αντικειμενικά και επιστημονικά κριτήρια θα έπρεπε να είναι από τα πρώτα στην λίστα της διεκδίκησης, πλην όμως δεν έχει οριστική μελέτη !.

Και να σκεφθεί κανείς ότι διαθέτουμε ήδη εγκεκριμένο Σχέδιο Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας (ΣΔΥΘ), στο οποίο υπάρχουν προτάσεις για έργα και δράσεις που αξιοποιούν υδατικούς πόρους της Θεσσαλίας. Από τον κατάλογο των έργων αυτών (που μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να βρουν στο ΦΕΚ ΤΒ 6482/29.1.2017) ενδεικτικά θα αναφέρω μόνο τα«δρομολογημένα» (Φράγμα Αγιονερίου Ελασσόνας και Δελερίων) και τα «πρόσθετα» (που έχουν μέση ή μικρή ωριμότητα από πλευράς μελετών) όπως ο ΡουφράκτηςΤιτάνου, τα Φράγματα Νεοχωρίτη Τρικάλων, Παλιοδερλί Φαρσάλων, ΚαλούδαςΕλασσόνας, κ.α.

Τα έργα αυτά και μόνο αυτά μπορούν στο μέλλον να ενταχθούν και ναχρηματοδοτηθούν από ευρωπαϊκά  προγράμματα, πλην όμως, παρά την πρόβλεψη – πρόταση του ΣΔΥΘ (2014 & 2017), τα τελευταία έξη χρόνια ουδείς ενδιαφέρθηκε να πιέσει τιςεκάστοτε κυβερνήσεις, ούτε οι αρμόδιες υπηρεσίες (κεντρικές ή περιφερεια-κές) φρόντισαν να χρηματοδοτήσουν τις μελέτες, ώστε ορισμένα από τα έργα αυτά να «ωριμάσουν», να ενταχθούν στο προσεχές ΕΣΠΑκαι να ανακουφίσουν τα υδατικά ελλείμματα του κάμπου της Θεσσαλίας.

Εξαίρεση στην γενική αυτή αδιαφορία αποτελεί η κοινή δράση κάποιων φορέων όπως η ΠΕΔ,το ΓΕΩΤΕΕ και η ΕΘΕΜ, που έχουν επανειλημμένα αναφερθεί στην ανάγκη  εκπόνησης ενός ενιαίου  – γενικού πλάνου υδατικών έργων (masterplan), όπου εκτός από τον προσδιορισμό έργων και δράσεων, θα καθοριστούν κριτήρια προτεραιότητας, ώστε να αποφεύγονται λανθασμένες, ακριβές  ή  τοπικιστικές επιλογές.

Η απουσία διαμόρφωσης κοινών θέσεων και προτάσεων των θεσσαλικών φορέων προς την κεντρική εξουσία και η έλλειψη συνεργασίας των πολλών συναρμόδιων υπουργείων και υπηρεσιών,φαίνεται ότι θα καθορίσουν το αποτέλεσμα για τα μελλοντικά υδατικά έργα της Θεσσαλίας.

Να θεωρήσουμε άραγε ότι είναι αργά, έστω και αυτή την ώρα, για να συντονιστούν οι φορείς της Θεσσαλίας και να απαιτήσουν ένα σχεδιασμό βασισμένο σε ιεραρχημένα κριτήρια που οι ίδιοι θα πρέπει να θέσουν στην κεντρική διοίκηση ;  Να πιστέψουμε ότι η αξιωματική αντιπολίτευση (και όχι ο κ. Φάμελλος) έχει αντιληφθεί ότι τα πέντεχρόνια (ως Κυβέρνηση) επαρκούσαν για την ωρίμανση των αναγκαίων μελετών για τα κρίσιμα υδατικά ζητήματα της Θεσσαλίας;Να ευελπιστούμε ότι η κυβέρνηση και τα τοπικά πολιτικά της στελέχη θα αντιληφθούν ότι πριν περάσει το δεύτερο εξάμηνο διακυβέρνησης μας χρειάζεται επειγόντως ένας σχεδιασμός – masterplan για τα υδατικά της Θεσσαλίας ;Θα μπορούσαμε άραγε να περιμένουμε κάποιες πρωτοβουλίες από όλους ;

Η ζωή θα δείξει.  Και όπως έλεγε και ο Καζαντζάκης «φοβέρα θέλει και ο θεός για να κάμει το θάμα του»….

 

Γράφει ο Κώστας Γκούμας, γεωπόνος, πρ. Δ/ντής Εγγείων Βελτιώσεων, πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/Κ.Ε

Comments (0)

Tags: , ,

Κ. Γκούμας: Η περιβαλλοντική απειλή από τα υδατικά ελλείματα στη Θεσσαλία

Posted on 30 Ιανουαρίου 2020 by larisanews

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ανέλαβε πρόσφατα μια πρωτοβουλία να δρομολογήσει εξελίξεις ειδικά στα έργα του Άνω Αχελώου, που επί πολλά χρόνια είχαν εγκαταλειφθεί.

Στην πρόσφατη σύσκεψη υπό τον Υπουργό κ. Γ. Γεραπετρίτη στην Αθήνα είχαν την ευκαιρία να τοποθετηθούν επί του θέματος όλοι οι Θεσσαλοί βουλευτές, η Περιφέρεια, η πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση, τα επιμελητήρια και άλλοι φορείς.

Μέσα στη σύσκεψη, αλλά και εκτός αυτής, ακούσαμε από τον ΣΥΡΙΖΑ και από τον κ. Φάμελλο«τα μύρια όσα». Σκληρές εκφράσεις ότι εάν προχωρήσετε τον Αχελώο «θα σας καταγγείλουμε» (!), ότι το έργο είναι «παράνομο» κ.α, αποφεύγοντας όμως να τοποθετηθούν στο καίριο ερώτημα πουτέθηκε σε αυτούς : Τι επιδιώκουν για τα έργα Συκιάς και σήραγγας ; Θα επιμείνουν στην κατεδάφισή τους ή επιλέγουν την ολοκλήρωσή τους και εάν για ποιο σκοπό ;

Η Περιφερειακή Συντονιστική Επιτροπή Θεσσαλίας (ΠΣΕΘ) του  ΣΥΡΙΖΑ, με μια ανακοίνωση γεμάτη από ανακρίβειες, ψέματα και διάχυτη υποκρισία, επανέρχεται στο θέμα αυτό, οπότε θεωρούνται επιβεβλημένες κάποιες απαντήσεις.

  • Το θέμα Αχελώου δεν το επανέφεραν προς την Κυβέρνηση της ΝΔ κάποιοι «αυτοδιοικητικοί της παράγοντες», όπως ισχυρίζονται, αλλά υπήρξε ομόθυμη απαίτηση του θεσσαλικού λαού, όπως αυτή εκφράσθηκε με συσκέψεις φορέων, αρθρογραφία, ανακοινώσεις και, κυρίως, με την μαζική παρουσία τους στην σύσκεψη της Αθήνας, κάτι που στο ΣΥΡΙΖΑ εντέχνως «αγνοούν».
  • Την πρόταση για συζήτηση στη Βουλή, την διατύπωσαν σε υπόμνημά τους οι Θεσσαλικές οργανώσεις και μετά αυτή υιοθετήθηκε δημόσια από τα πολιτικά στελέχη της Κυβέρνησης. Η ΠΣΕΘ ΣΥΡΙΖΑ «κομίζει γλαύκαν εις Αθήνας» επαναλαμβάνοντας την πρόταση αυτή. Άραγε εδώ και 7 μήνες στην αντιπολίτευση γιατί, εφόσον το επιθυμούσαν, δεν πήραν κάποια αντίστοιχη πρωτοβουλία ;
  • Ευρεία αναφορά κάνει η ανακοίνωση στο Σχέδιο Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας (ΣΔΥΘ). Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Το πρώτο ΣΔΥΘ που εγκρίθηκε ήταν τον Σεπτέμβριο του 2014, όπου τεκμηριώθηκε επιστημονικά και με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο η ύπαρξη μεγάλων ελλειμάτων στο ετήσιο υδατικό ισοζύγιο του θεσσαλικού υδατικού διαμερίσματος, πάντοτε με δεδομένο στόχο την διατήρηση 2-2,5 εκατ. στρεμμάτων αρδευόμενων εκτάσεων. Στο ίδιο ΣΔΥΘ υπήρξαν σενάρια ΧΩΡΙΣ ενίσχυση από τα νερά του Αχελώου, όπου αποδείχθηκε ότι για να καλυφθεί το ετήσιο έλλειμα, θα πρέπει να εξαιρεθούν εκατοντάδες χιλιάδες αρδευόμενων εκτάσεων. Εκτός αυτού, για πρώτη φορά υπολογίστηκαν προσεγγιστικά τα συσσωρευμένα, εδώ και δεκαετίες, ελλείματα στους υπόγειους υδροφορείς της Θεσσαλίας, που υπερβαίνουν τα 3 δις εκατ. κμ νερού, ποσότητα που αποτελεί οικολογική βόμβα στον τόπο μας.

Έτσι η τότε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος επέλεξεότι λύση των προβλημάτων μας αποτελεί ο συνδυασμός εξοικονόμησης νερού από τους χρήστες, η δημιουργία νέων (μικρού και μεσαίου μεγέθους) ταμιευτήρων στη λεκάνη Πηνειού, η ενίσχυση των υδατικών μας αναγκών με μεταφορά 250 εκατ. κ.μ από Αχελώο (ταμιευτήρα Συκιάς στην Καρδίτσα) και η  επαναφορά πρόσθετων ποσοτήτων ύδατος στους υπόγειους υδροφορείς. Όσο για τα έργα φραγμάτων – ταμιευτήρων που αναφέρονται στην ανακοίνωση ως «νέα πρόταση» του ΣΥΡΙΖΑ για την «ενίσχυση προσφοράς νερού» (Πύλη, Παλιοδερλι, Μουζάκι, Καλούδα, Νεοχωρίτη, κ.λ.π), όλα αυτά περιέχονται στο ΣΔΥΘ του 2014.Συνεπώς αποτελεί άλλο ένα  ψέμα ο ισχυρισμός του ΣΥΡΙΖΑ ότι το ΣΔΥΘ του 2014 δεν «λαμβάνει υπόψη την αξιοποίηση του υπάρχοντος υδατικού δυναμικού».

Το Σχέδιο αυτό τέθηκε σε διαβούλευση και οι θεσσαλικές οργανώσεις και πολίτες γνωμοδότησαν ομόφωνα θετικά υπέρ των προτεινόμενων λύσεων, τις οποίες τελικά ενέκρινε η τότε Κυβέρνηση.

Ας δούμε όμως την συνέχεια. Επί Κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, επειδή το ΣΔΥ δεν ανταποκρίνονταν στις ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ, σκέφθηκαν να το καταργήσουν  και να εγκρίνουν ένα άλλο χωρίς μεταφορά Αχελώου (!), ώστε να έχουν το «θεσμικό άλλοθι» για την υλοποίηση του εγκληματικού τους σχεδίου κατεδάφισης των έργων Αχελώου. Για να γίνει αυτό εκβίασαν τους ανεξάρτητους μελετητές του ΣΔΥ υποχρεώνοντάς τους να μην συνυπολογιστούν στην μελέτη αυτή τα νερά του Αχελώουπρος κάλυψη των ελλειμάτων. Στην συνέχεια αγνόησαν πλήρως το αποτέλεσμα της διαβούλευσης που ακολούθησε και κατά την οποία συλλήβδην οι φορείς της  Θεσσαλίας αντέδρασαν έντονα και φυσικά γνωμοδότησαν αρνητικά στο «Σχέδιο» που παρουσιάστηκε.

Τελικά, αφού καταπάτησαν τους κανόνες της επιστήμης, τον δημοκρατικό διάλογο και τον σεβασμό στις απαιτήσεις των πολιτών, ενέκριναν το «δικό τους» ΣΔΥ με απόφαση του τότε Υπουργού κ. Φάμελλου.

Λοιπόν το λέμε καθαρά. Αυτό το Σχέδιο δεν αναγνωρίζεται στην συνείδηση του θεσσαλικού λαού και η Κυβέρνηση της ΝΔ οφείλει να αποκαταστήσει αυτή την «εκτροπή» του ΣΥΡΙΖΑ από τις αρχές του διαλόγου και του σεβασμού στη θέληση των πολιτών.

  • Εντύπωση προκαλεί και μια «αθώα» πρόταση της ΠΣΕΘ του ΣΥΡΙΖΑ που, με εντελώς ουδέτερο τρόπο, προσθέτουν στην ανακοίνωσή τους: «Τεχνητός εμπλουτισμός υπόγειων υδάτων».

Για να αντιληφθούν οι αναγνώστες, πρόκειται για την προβλεπόμενη στο ΣΔΥΘ (2014 και 2017) ανάγκη επαναφοράς των τεράστιων ποσοτήτων (3 δις κυβικά) νερού που αντλήθηκαν από μη ανανεώσιμα αποθέματα υπόγειων υδάτων και συνιστούν τη μέγιστη περιβαλλοντική απειλή στη Θεσσαλία. Το «σχέδιο» του ΣΥΡΙΖΑ προβλέπει ότι με κάποιον τρόπο (;) θα εξοικονομούνται κάθε έτος  50 εκατ. κυβικά νερού για τον σκοπό αυτό και μετά από  …. 60 χρόνια (!) (ναι, καλά το διαβάσατε) θα ανταποκριθούμε στο περιβαλλοντικό «χρέος» που δημιουργήθηκε. Όλες αυτές οι απίστευτες παραδοχές στο σχέδιο τους  γίνονται για να καλύψουν τον στόχο τους ότι πρέπει, πάσει θυσία, να «βγούνε εκτός» τα νερά του Αχελώο (αφού άλλωστε τα έργα θα κατεδαφιστούν).

Τέλος, για μια ακόμη φορά,  χρησιμοποιούν στον ΣΥΡΙΖΑ  την γνωστή ατάκα για παλαιότερες αποφάσεις του ΣτΕ, για τις οποίες επανειλημμένα εξηγήσαμε στον θεσσαλικό λαό ότι αυτές αφορούσαν συγκεκριμένες παραλείψεις επί μέρους διοικητικών αποφάσεων, στις οποίες τελικά ανταποκρίθηκαν τα Υπουργεία και ότι αυτές τις παρατηρήσεις των αποφάσεων του ΣτΕ η σημερινή Κυβέρνηση θα τις λάβει, όπως έχει υποχρέωση, υπόψη της στον νέο σχεδιασμό των έργων. Αυτονόητα, το ίδιο ισχύει και για την προσαρμογή στις υπάρχουσες ή και στις μελλοντικές ευρωπαϊκές οδηγίες.

Ας μην ανησυχούν λοιπόν στο ΣΥΡΙΖΑ. Αφού επέλεξαν ως πολιτική θέση ότι η επίλυση των προβλημάτων της Θεσσαλίας συμβαδίζει με την κατεδάφιση του ημιτελούς φράγματος Συκιάς και της (πλήρως διανοιγμένης) σήραγγας μεταφοράς στη Δρακότρυπα, ας εξηγήσουν στον λαό ποιο είναι το κόστος μιας τέτοιας απαράδεκτης ενέργειας, ποιες είναι οι περιβαλλοντικές τους επιπτώσεις, τι απώλειες πράσινης ενέργειας θα υπάρξουν και  πόσες θέσεις εργασίας θα χαθούν. Όσο δεν κάνουν αυτόν τον απολογισμό, τα δάκρυά τους για τους για «καταστροφή του πρωτογενή τομέα», για «ερημοποίηση του Θεσσαλικού κάμπου» και άλλα παρόμοια, είναι υποκριτικά !

 

Γράφει ο Κώστας Γκούμας, γεωπόνος, πρ. Δ/ντής Εγγείων Βελτιώσεων, πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/Κ.Ε

Comments (0)

Tags: , ,

Κώστας Γκούμας: Μπήκε το νερό στο αυλάκι;

Posted on 27 Ιανουαρίου 2020 by larisanews

Το τελευταίο διάστημα υπήρξε μια κινητικότητα για τα υδατικά προβλήματα της Θεσσαλίας.  Αναδείχτηκαν σε μεγάλο βαθμό οι «ξεχασμένες» λύσεις για αξιοποίηση του υδατικού δυναμικού που διαθέτουμε στην λεκάνη του Πηνειού και στην λεκάνη του Αχελώου (με μεταφορά από τον ταμιευτήρα Συκιάς).

Για να είμαστε δίκαιοι και αντικειμενικοί, οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην ΔΕΘ  και στα Τρίκαλα (Δεκ. 2019) έδωσαν ένα πρώτο έναυσμα για συζητήσεις. Όμως η μεγάλη αντίδραση προκλήθηκε από την έλλειψη συντονισμού που καταγράφηκε στο κυβερνητικό επιτελείο, όταν ο αρμόδιος υφυπουργός Ενέργειας δεν συμπεριέλαβε το ΥΗ έργο Συκιάς στον ενεργειακό σχεδιασμό (ΕΣΕΚ). Τότε οι φορείς κινητοποιήθηκαν, απαίτησαν αποκατάσταση της παράλειψης αυτής του ΥΠΕΝ και τελικά φθάσαμε στην προ ημερών σύσκεψη στην Αθήνα υπό τον υπουργό κ. Γ. Γεραπετρίτη.

Όπως ήταν φυσικό, οι γνωστοί αντίπαλοι του έργου (ΣΥΡΙΖΑ, Αιτωλοακαρνάνεςκ.λ.π) ξεσπάθωσαν, σπέρνοντας για μια ακόμη φορά ψέματα, απειλές και τρομοκρατία στην κοινή γνώμη. Θαυμάστε την ρητορική τους :

Ο Σ. Φάμελλος τομεάρχης περιβάλλοντος ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε ότι «η προσπάθεια της Κυβέρνησης να επαναφέρει την εκτροπή του Αχελώου θα αποδείξει στην πράξη την αντιπεριβαλλοντική πολιτική της» καθώς επίσης, όπως απείλησε στην σύσκεψη της Αθήνας, «εάν συνεχιστεί η εκτροπή Αχελώου θα σας καταγγείλουμε».

Ο Γ. Βαρεμένος (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Αιτωλοακαρνανίας) χαρακτήρισε την πρωτοβουλία της Κυβέρνησης «ως συνωμοσία σιωπής  ….. με σκανδαλώδεις διαστάσεις»  και την κατηγόρησε ότι «επιχειρεί να εκτελέσει το τέλειο πολιτικό έγκλημα» καθώς και «την οικοδόμηση του βαθέως κράτους της Δεξιάς που αποφασίζουμε και κάνουμε ότι θέλουμε».

Προφανής η προσπάθεια τους να πιέσουν με οικολογικές φανφάρες την Κυβέρνηση και να οδηγήσουν σε ταλαντεύσεις ή υποχωρήσεις τον Πρωθυπουργό (κυρίως), μιας και, όπως όλοι διαπίστωσαν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει να κάνει κάποια ανοίγματα στον οικολογικό χώρο.

Όμως συστήνουμε στην Κυβέρνηση να μελετήσει σε βάθος το θέμα και να αντιληφθεί επιτέλους ότι τα οικολογικά προβλήματα και οι περιβαλλοντικές απειλές βρίσκονται στην λεκάνη Πηνειού, στα εδάφη που καλλιεργούνται, στα ποτάμια μας και κυρίως στα υπόγεια νερά, που καθημερινά μας προειδοποιούν, μαζί με τους επιστήμονες, για επικείμενη καταστροφή.

Ας τα σκεφθούν όλα αυτά και ας απαντήσουν με επιχειρήματα (που οι επιστημονικές οργανώσεις της Θεσσαλίας φρόντισαν να κωδικοποιήσουν), να τα προβάλλουν στις εκδηλώσεις τους και να τα θέσουν στην διάθεσή όσων αμφισβητούν τα έργα.

Ας αντιδράσουν στην προσπάθεια που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ για διαμόρφωση αρνητικού πολιτικού κλίματος με στόχο την κατεδάφιση των έργων Συκιάς και σήραγγας μεταφοράς (σημείωση : κάποιοι ζητάνε ακόμη και την κατεδάφιση της Μεσοχώρας). Ο καλλίτερος τρόπος γι’ αυτήν την αντίδραση είναι η άμεση ανακοίνωση του σχεδίου για τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου, η ολοκλήρωση των αναγκαίων μελετών, η τροποποίηση του Σχεδίου Διαχείρισης Υδάτων και όλα όσα έχουμε ήδη υποβάλλει οι φορείς με τα υπομνήματά μας.

Λόγω της επικαιρότητας που δημιουργείται με την εκλογή της νέας Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Σακελλαροπούλου, ας μου επιτραπεί ένας σχετικός συνειρμός. Από τον ΣΥΡΙΖΑ προβάλλουν συνεχώς ότι πρέπει να σεβαστούμε το γεγονός ότι σε μια ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ η κ. Σακελλαροπούλου ήταν εισηγήτρια για τον Αχελώο, συνεπώς η Κυβέρνηση που την στηρίζει δεν  … πρέπει να προχωρήσει στον Αχελώο (!).

Πέραν της προφανούς ανοησίας του επιχειρήματος, εμείς ρωτάμε τον ΣΥΡΙΖΑ πως γίνεται και αυτοί να στηρίζουν την κ. Σακελλαροπούλου εφόσον σε ένα άλλο μεγάλο έργο με περιβαλλοντικές διαστάσεις, στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές Χαλκιδικής, η κ. Σακελλαροπούλου στάθηκε  ως πρόεδρος του ΣτΕ αρωγός στους επενδυτές και απέναντι στις επιδιώξεις του ΣΥΡΙΖΑ να ακυρωθεί το έργο μέσω του ΣτΕ, απορρίπτοντας την προσφυγή που εκείνοι ανοικτά υποστήριξαν ως κόμμα ; (Προφανώς δεν περιμένουμε απάντηση, ας επιβεβαιωθεί όμως για μια ακόμη φορά η έννοια της λέξης «υποκρισία»).

Σε ότι αφορά την Κυβέρνηση, θετικό κρίνουμε το γεγονός ότι, όπως ανακοινώθηκε, το θέμα Αχελώου θα συζητηθεί στη Βουλή (με την προϋπόθεση βέβαια ότι έως τότε οι ενέργειες που προαναφέραμε δεν θα ανασταλούν). Στην Βουλή, εάν οι βουλευτές μας και οι Υπουργοί προετοιμαστούν κατάλληλα, μπορούν άνετα να ξεσκεπάσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, να επισημάνουν τους πραγματικούς στόχους, να τοποθετήσουν το θέμα με τα πόδια κάτω και το κεφάλι πάνω, όπως απαιτεί η λογική. Έτσι ελπίζουμε ότιθα γίνει αυτή τη φορά αντιληπτό τι ζητάνε τέλος πάντων οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ, που τόσα χρόνια «κλαίνε» για το περιβάλλον, «ορκίζονται» στη νομιμότητα και αναλώνονται σε υποσχέσεις κοροϊδεύοντας τον κόσμο (π.χ. ο κ. Τσίπρας στο αναπτυξιακό συνέδριο του  ΣΥΡΙΖΑ στη Λάρισα το  2017, «υποσχέθηκε» ότι θα εξετάσει την υδροηλεκτρική αξιοποίηση της Συκιάς, όμως στην συνέχεια έδωσε ανενδοίαστα εντολή στον κ. Σταθάκη να εξαιρέσει το έργο από τον τότε  σχεδιασμό του ΕΣΕΚ).

Και κάτι ακόμη. Η εφημερίδα των Συντακτών (21/1) εγκαλεί την Κυβέρνηση γιατί ο Υπουργός Κ. Καραμανλής «ανακοίνωσε ότι θα διαθέσει δύο εκατ. ευρώ για την συντήρηση της σήραγγας της Συκιάς που …. στην ουσία επαναφέρει την ακυρωμένη εκτροπή»  Θα σημειώσουμε μόνο ότι την σχετική απόφαση χρηματοδότησης (ΣΑΕ) την είχε υπογράψει ο ΣΥΡΙΖΑ με τον Υπουργό κ. Σπίρτζη, ο οποίος είχε μεριμνήσει και για την εκπόνηση (από εμπειρογνώμονες) των σχετικών μελετών, αυτές δηλαδή που θα υλοποιήσει ο σημερινός Υπουργός (πραγματικά μνημείο συνδυασμού θράσους και υποκρισίας !).

Πολλοί το τελευταίο διάστημα αναρωτούνται εάν σήμερα η κατάσταση έχει αλλάξει και εάν τελικά «το νερό μπήκε στο αυλάκι».

Η δική μας αίσθηση είναι πως ναι μεν το πολιτικό κλίμα για τα υδατικά της Θεσσαλίας και ειδικά του Αχελώου βελτιώθηκε, όμως η προτεραιότητα της Κυβέρνησης για τα θέματα αυτά προς το παρόν δεν επιβεβαιώθηκε.

Τα βήματα που απομένουν έως την υλοποίηση των έργων είναι πολλά, ο αναγκαίος «οδικός χάρτης» δεν ανακοινώθηκε, οι σκοποί του ΝΕΟΥ έργου στις ΝΕΕΣ συνθήκες δεν προσδιορίστηκαν, ενώ παραμένουν ισχυρά τα μεγάλα συμφέροντα στον ενεργειακό χώρο (κατά της ΥΗ ενέργειας και φυσικά και της Συκιάς, κ.α).

Κλείνοντας, οι μαζικοί φορείς της Θεσσαλίας έδειξαν ότι διαθέτουν γνώση, πάθος και «σφυγμό». Εναπόκειται στην ηγεσία μας να αξιοποιήσει όλα αυτά για ισχυροποίηση της πολιτικής κοινής μας προσπάθειας. Αναμένουμε !

Γράφει ο Κώστας Γκούμας, γεωπόνος, πρ. Δ/ντής Εγγείων Βελτιώσεων, πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/Κ.Ε.

Comments (0)

Tags: , ,

Κώστας Γκούμας: Η πολιτική διαχείριση της Μεσοχώρας και των έργων Άνω Αχελώου από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

Posted on 30 Αυγούστου 2017 by larisanews

Από τα πρώτα χρόνια που αποφασίστηκε η ένταξη της Μεσοχώρας στον ενεργειακό χάρτη της χώρας υπήρξε συστηματική καλλιέργεια κινδυνολογίας και οικοτρομοκρατίας για το έργο αυτό και συνολικά για τα έργα Άνω Αχελώου, τα οποία στοχοποιήθηκαν, κάτι που ουδέποτε συνέβη εναντίον οποιονδή-ποτε άλλου ΥΗΕ η άλλης μεταφοράς υδάτων από όμορη λεκάνη σε κάποια περιοχή της χώρας.  Όλοι οι αντίπαλοι των έργων αυτών, ειδικά μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ, ήλπιζαν ότι θα καταγράψουν μια μεγάλη νίκη σχετικά με τη περίπτωση του Αχελώου.

Δυστυχώς για αυτούς όμως δεν είχαν υπολογίσει σωστά τις διαθέσεις της κοινής γνώμης.  Από τη δεκαετία  2000 και πιο έντονα την δεκαετία 2010 ο κόσμος εξέφραζε έντονο προβληματισμό για τις πραγματικές προθέσεις των αντιδρώντων, ιδιαίτερα όταν έβλεπε να έχουν ήδη επενδυθεί για τα έργα αυτά πάνω από 900 εκ. ευρώ (σε σημερινές τιμές) και παράλληλα αυτά είτε να εγκαταλείπονται είτε να προχωρούν με αργούς ρυθμούς και με πολλά εμπόδια.  Μπροστά στις πιέσεις που δέχθηκαν οι φορείς αυτών των αντιλήψεων και εφόσον η γνωστή ρήση «όχι στην εκτροπή Αχελώου» δεν ήταν πλέον αρκετή για να απαντήσει στα ερωτήματα του κόσμου, κάποιοι από τα μπλοκ αναγκάστηκαν να αποκαλύψουν δημοσίως τον πραγματικό και έως τότε ανομολόγητο στόχο τους για την «ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ» ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΝΩ ΑΧΕΛΩΟΥ.

Η εξέλιξη αυτή σε συνδυασμό με τη κόπωση της κοινής γνώμης και την απαίτηση πολλών υγιών δυνάμεων στον τόπο για μια άλλη ορθολογική αντιμετώπιση της κατάστασης, ειδικά για τη Μεσοχώρα που ήταν σχεδόν ολοκληρωμένη αναμένοντας τη νέα αδειοδότηση και τη λειτουργία της, οδήγησε τελικά πολλούς από εκείνους (που έως τότε ανέχονταν την αδιέξοδη πολιτική των ετερόκλητων δυνάμεων κατά του έργου) να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους και να εκφράσουν την απαίτηση για λύση του προβλήματος.

Ήταν πλέον εμφανές ότι το θέμα είχε ωριμάσει και ο κύβος είχε «ριφθεί».  Άλλωστε όλοι γνώριζαν πολύ καλά ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα, με την ενδεχόμενη αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, μια άλλη κυβέρνηση στο σύντομο μέλλον θα έπραττε αυτό που εκείνοι επί χρόνια πολεμούσαν και που τελικά η ζωή τα έφερε να το διαχειριστούν οι ίδιοι.  Έτσι λοιπόν φθάσαμε να διακηρυχθεί από το Υπουργείο Περιβάλλοντος επί Σκουρλέτη – Τσιρώνη η κυβερνητική θέση του ΣΥΡΙΖΑ για την αδειοδότηση της Μεσοχώρας.  Χρειάστηκαν περίπου δύο χρόνια για να «απορροφηθεί» η θέση αυτή εσωκομματικά αλλά και σε επίπεδο συνεργαζόμενων δυνάμεων (Οικολόγοι-Πράσινοι) και να υπογραφεί επί Σ. Φάμελλου η σχετική απόφαση (ΑΕΠΟ) πριν λίγες εβδομάδες.

Τελικά απεδείχθη πως ήταν θέμα χρόνου η αναγκαστική προσαρμογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και των Οικολόγων-Πρασίνων στην αυτονόητη έγκριση της Μεσοχώρας.   Όλα τα οικολογικά «επιχειρήματα» που επί δεκαετίες εκτοξεύονταν για να προσελκύσουν αντιπάλους κατά των έργων εγκαταλείφθηκαν άτακτα.  Τώρα πλέον η Μεσοχώρα, από «φαραωνικό» έργο που προκαλεί οικολογική καταστροφή, «έγινε» πια ένα χρήσιμο ενεργειακό έργο, συνυπολογίζεται στον ευρωπαϊκό στόχο 20/20/20 για τις ΑΠΕ, ωφελεί την εθνική οικονομία, συμβάλει στην απασχόληση. Ομοίως η επίκληση του κινδύνου ιδιωτικοποίησης ενεργειακών μονάδων και της ΔΕΗ γενικότερα, κάτι που είχε απήχηση κατά την περίοδο πριν την ανάληψη της κυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ (2015), αποδείχθηκε άκρως υποκριτική.

Άλλη μια απόδειξη πως τελικά η Μεσοχώρα υπήρξε ένας βολικός εμβληματικός στόχος και όχι ένα στοιχείο μιας σοβαρής πολιτικής προσπάθειας για την προστασία των συμφερόντων της ΔΕΗ και την απόκρουση του κινδύνου πώλησης των μονάδων της.  Το αντίθετο, με τη θέση τους για την κατεδάφιση της Μεσοχώρας πολεμούσαν ανοιχτά και ανυπόκριτα τα συμφέροντα της ΔΕΗ, αποδυνάμωναν την χρηματιστηριακή και πραγματική της αξία, παρέτειναν τις συνεχιζόμενες απώλειες μεγάλων χρηματικών εσόδων (~25-30 εκ. ευρώ ανά έτος) από την μη λειτουργία του έργου.

Και τώρα τι γίνεται; Άραγε τελείωσαν οι περιπέτειες των έργων του Άνω Αχελώου; Όχι φυσικά.  Διαβάζουμε ήδη σε πρόσφατη ανακοίνωσή όσων αντιδρούν στο έργο νέες απειλές:  «Και η νέα αδειοδότηση θα καταρρεύσει μαζί με το φράγμα στη Μεσοχώρα» ( 8/8 «Δίκτυο Μεσοχώρα-Αχελώος SOS»).  Και παρακάτω : «ο αγώνας θα συνεχιστεί χωρίς ταλαντεύσεις….» κλπ.  Όμως, στο διασπασμένο πλέον  «μπλοκ» των δυνάμεων κατά του έργου Μεσοχώρας αναζητείται κάποια φόρμουλα επανασυ-σπείρωσης των δυνάμεων τους με ένα «νέο» στόχο – έμβλημα και αυτός προσφέρεται σήμερα από το «βολικό» ημιτελές ΥΗ έργο της Συκιάς, από όπου ξεκινά και η πλήρως διανοιγμένη σήραγγα Πευκοφύτου.  Η νέα επωδός,  είναι και πάλι η «εκτροπή του Αχελώου» χωρίς όμως αυτή τη φορά να συμπεριλαμβάνουν τη Μεσοχώρα.  Χαρακτηριστικό μάλιστα είναι ότι οι αντιδρώντες κατά της Μεσοχώρας έμμεσα προσφέρουν τα έργα Συκιάς-Σήραγγας, ως «αντιπαροχή» για τη λειτουργία της Μεσοχώρας σημειώνοντας σε ανακοινώσεις τους ότι θα ήταν λιγότερο «δύσπιστοι» προς την κυβέρνηση εάν εκείνη επέλεγε «να ανακοινώσει και να δρομολογήσει, τουλάχιστον (υπογράμμιση δική μας), το γκρέμισμα του μισο-φτιαγμένου φράγματος της Συκιάς και την έμφραξη της σήραγγας εκτροπής».

Να λοιπόν η νέα πολιτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ.

Εφόσον πλέον εγκαταλείφθηκαν τα «περιβαλλοντικά» μέτωπα που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αναδείξει πριν γίνει κυβέρνηση (Ελληνικό, γήπεδο Ν. Φιλαδέλφειας, σκουπίδια-ΣΔΙΤ κ.α.), τα μόνα στα οποία θα προσπαθήσει από δω και μπρος να συντηρήσει τις παλαιότερες θέσεις του είναι ο «μισός» Αχελώος (όχι στη Συκιά/σήραγγα, ναι όμως στη Μεσοχώρα) και ο χρυσός στις Σκουριές Χαλκιδικής.

Στη βάση αυτή διαφαίνεται ότι στο ΣΥΡΙΖΑ, ως ανάχωμα για την συγκράτηση των απωλειών από το πισωγύρισμα τους στη Μεσοχώρα, επέλεξαν την διαδικασία αναθεώρησης των Σχεδίων Διαχείρισης Υδάτων στα Υδατικά Διαμερίσματα Θεσσαλίας και Δυτικής Ελλάδας που βρίσκεται σε εξέλιξη.  Ήδη έχουν προαναγγείλει την «αφαίρεση» από τα Σ.Δ. του σεναρίου ενίσχυσης της ελλειμματικής θεσσαλικής λεκάνης με νερά από τον  Αχελώο.

Είναι προφανές ότι όλα αυτά ίσως προσφέρονται ίσως ως επικοινωνιακή διαχείριση, σε καμμιά όμως περίπτωση δεν αλλάζουν την ουσία της υπόθεσης.  Πάλι, πολύ σύντομα, θα τεθεί σε όλους (Κυβέρνηση, κόμματα, βουλευτές, οργανώσεις κλπ) το αμείλικτο ερώτημα: ΘΑ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΟΥΝ ΝΑΙ Η ΟΧΙ, ΤΟ ΗΜΙΤΕΛΕΣ ΦΡΑΓΜΑ ΣΥΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΗΡΑΓΓΑ ΤΩΝ 18 ΧΛΜ; Ενδιάμεση λύση δεν υπάρχει.

Αποτολμώντας μια πρώτη εκτίμηση , πιστεύουμε ότι για το χρονικό διάστημα ως τις επόμενες βουλευτικές εκλογές θα επιχειρήσουν την διατήρηση των ισορροπιών εντός του πολιτικού τους χώρου με ανακοινώσεις κατά της «εκτροπής Αχελώου» και παράλληλα πάγωμα των διαδικασιών για τα έργα.  Και όσο αντέξει αυτή η γραμμή.

 

Άρθρο του γεωπόνου Κώστα Γκούμα

Comments (0)

Camila Cabello - Havana
Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Να κοιμηθούμε αγκαλιά
Domenica - Θα κρύβω αυτό που ζητάς
Amy - Love is a losing game
Hi - Gloss
Πάνος Μουζουράκης - Πόσες φορές
Μπάκης Στόκας - Φίλιππος Πλιάτσικας - Υπάρχουν χρυσόψαρα
Chris Rea - Blue cafe
Modern Talking - Why did you do it
Φίλιππος Πλιάτσικας - Λόγο στην αγάπη

 


Απρίλιος 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930EC