Tag Archive | "Άρθρο"

Tags: ,

Εδώ και τώρα, ο χρόνος του ορθόδοξου χριστιανού – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου – μουσικού

Posted on 13 Ιανουαρίου 2021 by larisanews

Ο Ιρλανδός συγγραφέας και θεολόγος  C.S.Lewis σε ένα μυθιστόρημά του γράφει: «κάποτε ο γερο-διάβολος συμβούλευε έναν νεαρό μαθητευόμενο διαβολάκο, ότι για να επηρεάζει αποτελεσματικά τα θύματά του, τους ανθρώπους, πρέπει να τους κάνει να ασχολούνται και να ζουν με τα γεγονότα του παρελθόντος ή καλύτερα να ασχολούνται με το τι θα γίνει στο μέλλον. Χάνουμε τους ανθρώπους από την επιρροή μας όταν αυτοί εδώ και τώρα, σήμερα, υπακούουν στην συνείδησή τους και σηκώνουν τον  σταυρό τους».

Η Εκκλησία μας στην υμνολογία όλων των εορτών χρησιμοποιεί τον Ενεστώτα χρόνο. «Η Παρθένος σήμερον τον Υπερούσιο τίκτει…», «Σήμερον εν Ιορδάνη…», «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου…». Και ο Κύριός μας αμέσως μετά την βάπτισή του, μας λέγει το Ιερό Ευαγγέλιο, άρχισε να κηρύττει και να λέγει, «Μετανοείτε γιατί έφτασε η βασιλεία των ουρανών».

Ο χριστιανός, αγαπητοί μου φίλοι, που έχει συναίσθηση των αμαρτιών του και μετανοεί κάθε στιγμή, ο χριστιανός που «εδώ και τώρα» αποδέχεται τις δυσκολίες της ζωής που οικονόμησε η πρόνοια του Θεού για την σωτηρία του, ακόμη κι αν είναι μέσα σε μια φυλακή, ακόμη και είναι στην απομόνωση, μέσα σε ένα νοσοκομείο ή στο σπίτι του λόγω κάποιας αρρώστιας, όπως ο κορωνοϊός, έχει την δυνατότητα «εδώ και τώρα» μέσα στην καρδιά του να γευθεί την Γέννηση, την Βάπτιση ή ακόμη και την Σταύρωση του Κυρίου μας. Αυτός είναι ο ορισμός της Αγιότητας.

Γι’ αυτό είναι σωστό και αυτό που λέει ο λαός μας «εδώ είναι η κόλαση εδώ και ο Παράδεισος». Σήμερα φίλοι ας τρέξουμε να εξομολογηθούμε, σήμερα ας τρέξουμε να κοινωνήσουμε, σήμερα ας κάνουμε ελεημοσύνη σε κάποιον που έχει ανάγκη, σήμερα ας ζητήσουμε συγγνώμη από τα αγαπημένα μας πρόσωπα, σήμερα ας κλείσουμε την τηλεόραση και ας διαβάσουμε ένα πνευματικό βιβλίο, σήμερα ας πάψουμε να ασχολούμαστε με τα λάθη του παρελθόντος που μόλυναν και κούρασαν την ψυχή μας και ας αγωνισθούμε να καλλιεργήσουμε μια αρετή.

Σήμερα ας πάψουμε να ασχολούμαστε με το πότε θα γίνει πόλεμος ή πότε θα έρθει ο αντίχριστος, σήμερα ας πάψουμε να φοβόμαστε τα τσιπάκια, την 5G τεχνολογία και όλα τα επιτεύγματα του ανθρώπου τα οποία είτε θα χρησιμοποιούνται για το καλό, όταν εμείς είμαστε καλλιεργημένοι στην αρετή, είτε θα χρησιμοποιούνται για το κακό της ανθρωπότητας, αν εμείς είμαστε άνθρωποι των παθών.

Όταν ρώτησαν κάποτε τον άγιο Πορφύριο τι θα γίνει τον καιρό του αντιχρίστου και εάν αυτός πλησιάζει, εκείνος απάντησε: «εμένα ένα με ενδιαφέρει, σε τι κατάσταση θα είναι η ψυχή μου την ώρα του θανάτου μου».

Διαβάστε τις επιστολές του Γέροντα Ιωάννη των Σπηλαίων της Ρωσίας στο βιβλίο των εκδόσεων «Εν πλω», «δεν είναι ο αντίχριστος που θα μας καταστρέψει» για να δείτε, πόσο σημαντικό είναι ο χριστιανός να ζει πνευματικά το παρόν, να μην ασχολείται με τα τσιπάκια, να μην τον απασχολούν τα σχέδια των ισχυρών της γης, να μην φοβάται τις ανακαλύψεις του ανθρώπου αλλά και πόσο σημαντικό για την πνευματική του υγεία είναι να έχει απόλυτη πίστη, ότι η πρόνοια του Θεού είναι που καθορίζει το μέλλον της ανθρωπότητας.

Ο χριστιανός που ζει με μετάνοια και καθημερινά ασχολείται με την καλλιέργεια της ψυχής του είναι γεμάτος χαρά και ελπίδα, τίποτε από τα κακά που του συμβαίνουν γύρω του δεν τον επηρεάζουν αλλά έχει την δύναμη να στηρίζει και τους γύρω του στους δύσκολους καιρούς που ζούμε. Αντίθετα, όποιος ζει με τα λάθη του παρελθόντος και τον φόβο του μέλλοντος σκορπά και στους γύρω του την απελπισία και φυσικά δεν έχει καμιά σχέση με τον Ορθόδοξο τρόπο ζωής.(p.a.tympas@gmail.com)

Comments (0)

Tags: , ,

Η ιστορία της υπονόμευσης της Μεσοχώρας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ

Posted on 08 Ιανουαρίου 2021 by larisanews

Επανερχόμαστε  με την σημερινή μας παρέμβαση μας στην υπόθεση της Υπουργικής Απόφασης περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) του υδροηλεκτρικού έργου (ΥΗΕ) Μεσοχώρας Τρικάλων (η οποία, ως γνωστόν, ακυρώθηκε πρόσφατα από το ΣτΕ) και στις ευθύνες όσων διαχειρίστηκαν το θέμα και το οδήγησαν σε νέες περιπέτειες.

Αυτή τη φορά θα επικεντρωθούμε στα  εμπόδια και τις «παγίδες» στην υλοποίηση των όρων λειτουργίας του νέου ΥΗ έργου, στις οποίεςαναφερθήκαμε σε σχετικόάρθρο μας (12 Δεκεμβρίου 2020, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και διάφορα ΜΜΕ). Δεν πρόκειται προφανώς να διαφωνήσουμε σε αυτονοήτουςόρους και χρήσιμες για τη Μεσοχώρα προβλέψεις της ΑΕΠΟ, τις οποίεςκαι παραθέτειως άλλοθι στην  «απάντηση» του το  τμήμα Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ Λάρισας(ισχυριζόμενο μάλιστα, ότι δήθεν «η ΑΕΠΟ συντάχθηκε χωρίς …καμμιά διαφωνία»!).

Αντίθετα, θα αναφερθούμεμόνο στα βασικά (υπάρχουν και αρκετά ήσσονος σημασίας) εμπόδια, τα οποία δεν έγιναν ευρέως γνωστά στην κοινή γνώμη (πιθανόν τα τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αξιοποίησαν μόνο όσα τους εστάλησαν από τα κεντρικά ως βοήθημα).

Επειδή όμως πρόκειται για καταστάσεις που ζήσαμε από κοντά (φορείς της Θεσσαλίας και αρκετοί από εμάς), μαζί με έντιμα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στην ΔΕΗ (πρόεδρος κ. Παναγιωτάκης κλπ.), καθώς και με  αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες της επιχείρησης (που συναντούσαμε συχνά), γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τις αντιρρήσεις τους στην τελική διαμόρφωση της ΑΕΠΟ Μεσοχώρας, τις εξωθεσμικές υπονομευτικέςπαρεμβάσεις, τις «παγίδες», τις πιέσεις στον πρόεδρο και τους επιτελείς της ΔΕΗ κλπ.

Επί ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν υπήρξε ρητή πολιτική παρέμβαση να αλλάξει η πολιτική της ΔΕΗ στη Μεσοχώρα σχετικά με ένα τμήμα του χωριού (τομέα Δ) αποτελούμενο από 65 σπίτια, το οποίο, για λόγους γεωλογικής αστάθειας και κινδύνων ολίσθησης, είχε επιλεγεί να απαλλοτριωθεί και να μην κατοικηθεί, έστω και εάν (υψομετρικά) δεν θα κατακλυσθεί από τα νερά της τεχνητής λίμνης. Το θέμα αυτό είχε «κλείσει» από χρόνια. Να όμως που το ΥΠΕΝ επι ΣΥΡΙΖΑ το επανέφερε «από την πίσω πόρτα» (άραγε ποιος το πρότεινε ;) και το επέβαλε παρά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της ΔΕΗ, τελικά όμωςαναγκάστηκε να υποχωρήσει στις πιέσεις που δέχθηκε.

Υποχρεώθηκε μάλιστα, παρότι διέθετε ειδικό τμήμα γεωτεχνικών και  επαρκείς μελέτες για τη Μεσοχώρα, να αναθέσει μια νέα «μελέτη διερεύνησης των επικρατουσών συνθηκών ευστάθειας της περιοχής Μεσοχώρας …», σε φίλα προς την πολιτικήηγεσίαπροσκείμενο γεωτεχνικό καθηγητή (Σκουρλέτης 29/2/2016), ο οποίος θα μελετούσε το σύστημα αντιστήριξης του επικίνδυνου τμήματος του οικισμού. Έτσι και έγινε, χωρίς όμως να επιλυθεί το ζήτημα ποιος θα αναλάβει την ευθύνη σε περίπτωση αστοχίας, δεδομένου ότι η ΔΕΗ είχε ειδική γνωμοδότηση από ξένους συμβούλους (1995) και καθηγητές (Μαρίνος 2011), που θεωρούσαν ότι η ευστάθεια του συγκεκριμένουτμήματος του οικισμούβρίσκεται σε «οριακή κατάσταση».

Φυσικά η ΔΕΗ διατήρησε τις επιφυλάξεις της, κατά μείζονα λόγο που και ο μελετητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας αναγνωρίζει και ο ίδιοςότι η κατασκευή υπόγειων αντιστηρίξεων που προτείνονται «δεν είναι σε θέση να αποτρέψει τελείως …εκδήλωση ολισθήσεων τοπικού χαρακτήρα» (!). Έτσι η ΔΕΗ, με εσωτερικό σημείωμα, πρότεινε «οι κάτοικοι να έχουν ενημερωθεί από τις αρμόδιες αρχές» για πιθανή «κατάσταση κινδύνου, που επιβάλλει την εγκατάλειψη των κτισμάτων».

Μάλιστα, σε κάποια φάση του σήριαλ, η πολιτικήηγεσία του ΥΠΕΝ  φέρεται να είπε στον κ. Παναγιωτάκη «εάν δεν δεχθείτε τον τομέα Δ, ξεχάστε την Μεσοχώρα» !.Έτσι απλά.

Θεωρούμε περιττό να επισημάνουμε ότι ούτε στον Δήμο Πύλης,  τον νόμιμο και ουσιαστικό εκπρόσωπο της τοπικής κοινωνίας, τέθηκε το θέμα του τομέα Δ, παρότι ο Δήμος Πύλης επανειλημμένα ζητούσε μια «τριμερή» διάσκεψη ΥΠΕΝ/ΔΕΗ/Δήμου Πύλης.

Άλλο μεγάλο θέμα υπήρξε το θέμα των αποζημιώσεων και της μετεγκατάστασης. Κατά την δεκαετία 2000, μετά από (εξωδικαστική) πολιτική απόφαση μέσω της Βουλής, ορίστηκαν συγκεκριμένες τιμές αποζημιώσεων και η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων τις αποδέχθηκε ενώ παράλληλα υπογράφηκαν εκατοντάδες προσύμφωνα, με  συγκεκριμένους όρους (τιμές, χώρος μετεγκατάστασης κ.α.), με βάση τους οποίους οι ιδιοκτήτες, όταν θα έρχονταν η ώρα, θα παρέδιδαν τις ιδιοκτησίες τους στην ΔΕΗ. Για πρώτη φορά είχε επέλθει μια ισορροπία ανάμεσα στα δύο «αντίπαλα» μέρη. Η απόφαση αυτή δεν κατέστη δυνατόν να εφαρμοστεί (λόγω μιας ακόμη μετέπειτα ακυρωτικής απόφασης του ΣτΕ), είχε όμως διαμορφώσει προϋποθέσεις σύγκλισης και ομαλής διευθέτησης.

Δυστυχώς, η κατάσταση ισορροπίαςπου είχε διαμορφωθεί δεν αξιοποιήθηκε. Ο Δήμαρχος Πύλης, με την συμβουλευτική παρουσία της ΕΘΕΜ, επισκέφθηκε τον Δ/ντή του τότε Υπουργού κ. Σταθάκη, υποβάλλοντας σχετικό γραπτό αίτημα για εξωδικαστική διαδικασία στη Βουλή και ζήτησε να τον ενημερώσει ο κ. Υπουργός για το θέμα. Ουδέποτε υπήρξε απάντηση, γραπτή ή προφορική. Την ίδια τύχη είχε αυτό το αίτημα όταν υποστηρίχθηκε από τους φορείς ΠΕΔ/Θ, ΤΕΕ/ΚΔΘ, ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ, ΕΘΕΜ κλπ.

Σε ένα άλλο,επίσης πολύ σοβαρόζήτημα (και μοιραίο όπως αποδείχθηκε) αναφέρθηκε ο κ. Φάμελλος,σε συνέντευξη του στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Λάρισας (στον Γ.Νούλη, 10/6/2017),στην οποία υποσχέθηκε ότι το έργο της Μεσοχώρας θα είναι και «θεσμικά ασφαλές».

Δυστυχώς για όλους μας διαψεύσθηκε. Όλη η πορεία του στο θέμα των έργων του Αχελώου χαρακτηρίστηκε από ένα επίμονο και ανηλεές κυνήγι μαγισσών, για  προφανείς  εσωκομματικές σκοπιμότητες, ώστε  να «βγάλει» τον όρο «εκτροπή Αχελώου» από όλες τις θεσμικές αποφάσεις (Σχέδια Διαχείρισης Υδάτων, Χωροταξικό κλπ.) και να το αποκλείσει θεσμικά. Η προσπάθεια του αυτή στέφθηκε από επιτυχία μεν, αλλά τελικά μετατράπηκε σε μπούμερανγκ για την Μεσοχώρα, αφού το ΣτΕ, στην προ μηνός  απόφασή του, θεώρησε ότι αυτές οι αλλαγές οδηγούν στην απώλεια της νομιμοποίησης της ΑΕΠΟ του 2017 !

Θεωρούμε ότι ο κ. Φάμελλος όφειλε να αγνοήσει τις εσωκομματικέςπιέσεις και ως υπουργόςόλων των Ελλήνων (και όχι μόνο των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ),να επιδείξει την μέγιστηδυνατή υπευθυνότητα και να αξιολογήσει προσεκτικά τους κινδύνους και τις πιθανές συνέπειες των απαράδεκτων και αντιδεοντολογικών χειρισμών του,για τις οποίες τώραπαριστάνει τον ανήξερο!

Συνεπώς η πολιτική ευθύνη για την «αρνητική εξέλιξη» στην υπόθεση της Μεσοχώρας βαρύνει στο ακέραιο τον ίδιο και την Κυβέρνησή του.

Από εδώ και στο εξής όλα εξαρτώνται από το κατά πόσο είναι διατεθειμένη η σημερινή Κυβέρνηση να κινηθεί αποφασιστικά και προς κάθε κατεύθυνση για την υπέρβαση των εμποδίων που έντεχνατέθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα βρίσκουμε μπροστά μας.

Σε κάθε περίπτωση είναι σκόπιμο η κοινωνία και οι φορείς της Θεσσαλίας να απομονώσουν τους ελάχιστους αδιάλλακτους εχθρούς του συγκεκριμένου έργου και γενικά τους εχθρούς της πράσινης υδροηλεκτρικής ενέργειας και να απαιτήσουν επιτακτικά από τους κυβερνώντες (που δυστυχώς,για την ώρα,κινούνται με χαμηλέςταχύτητες),την λειτουργία του έργου το ταχύτερο δυνατόν.

Γράφουν οι: Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας), Γιαννακός Κώστας (πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ) και Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ)

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Αρχοντής-Γιαννακός-Γέμτος-Γκούμας-Μπαρμπούτης: Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Μεσοχώρα

Posted on 30 Δεκεμβρίου 2020 by larisanews

Τον περασμένο μήνα ανακοινώθηκε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), που άλλη μία φορά ακύρωσε την Υπουργική Απόφαση των περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) του 2017 για το υδροηλεκτρικό έργο (ΥΗΕ)  Μεσοχώρας Τρικάλων. Μετά από αυτό ακολούθησαν σχετικές παρεμβάσεις της τοπικής οργάνωσης Λάρισας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης (δες ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 1η και 19ηΔεκεμβρίου), με επιλεκτικές  παραλείψεις γεγονότων, σε μια προφανή προσπάθεια να καλλιεργήσουν στην κοινή γνώμη μια στρεβλή εικόνα και  να «αποτινάξουν» τις σοβαρές  ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ για την νέα οπισθοδρόμηση της Μεσοχώρας.

Επειδή και εμείς αλλά και οι φορείς της Θεσσαλίας (ΠΕΔ,ΤΕΕ,ΓΕΩΤΕΕ, ΕΘΕΜκλπ.) παρακολουθήσαμε το θέμα αυτό από πολύ κοντά, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε, όσο ο χώρος επιτρέπει, τις οφειλόμενες απαντήσεις σε ανακριβείς και αστήρικτες αιτιάσεις.

Και αυτό το πράττουμε όχι μόνο για λόγους στοιχειώδους σεβασμού προς την αλήθεια αλλά και επειδή η υπόθεση αυτή θα έχει συνέχεια (έως ότου τεθεί το έργο σε λειτουργία), οπότε η γνώση και η συνειδητοποίηση όσων συνέβησαν αποτελεί αναγκαίο στοιχείο για την από εδώ και στο εξής δραστηριοποίηση των θεσσαλικών οργανώσεων αλλά και των οργάνων της Πολιτείας συνολικά.

Δυστυχώς, το έργο αυτό, που άρχισε το 1986 και ουσιαστικά περατώθηκε τον Απρίλιο του 2001, έμελλε να αποτελέσει ένα στοιχείο διεθνούς διαπόμπευσης μας, δεδομένου ότι μετά από τόσα χρόνια που έχει ολοκληρωθεί, δεν έχει ακόμη έως σήμερα λειτουργήσει !

Το θέμα ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη, στο Ευρωκοινοβούλιο και σε όλα τα όργανα της ΕΕ, σε διεθνή συνέδρια, σε Πανεπιστήμια, σε Δικαστήρια, σε διεθνή ΜΜΕ κλπ., πάντοτε ως ένα θλιβερό παράδειγμα αναλγησίας λίγων εμμονικών, που για ιδεολογικο-πολιτικές σκοπιμότητες και με την επίκληση «προστασίας» του περιβάλλοντος, πέτυχαν να καλλιεργήσουν μίσος κατά του έργου και να παρεμβάλλουν πλείστα όσα εμπόδια, αξιοποιώντας με επιτυχία διοικητικές αδυναμίες ή παραλείψεις, ευνοϊκές συγκυρίες σε όργανα και θεσμούς της πολιτείας, τις διάφορες αλλαγές πορείας στην ενεργειακή πολιτική της χώρας με σταδιακή υποτίμηση της σημασίας της ΥΗ ενέργειας και  απαξίωση της ΔΕΗ.

Σε όλες τις ενέργειες κατά της Μεσοχώρας ο στόχος ήταν ένας και μόνο : Η κατεδαφιση του φραγματος και η ακυρωση του συνολου των επι μερους εργων και εγκαταστασεων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στον πόλεμο αυτό έπαιξε κυρίαρχο ρόλο. Και είναι εξοργιστικό που τώρα εμφανίζεται σαν ένας από αυτούς που ζητούσαν δήθεν να γίνει το έργο, διαβεβαιώνοντας την κοινή γνώμη, και μάλιστα «με κατηγορηματικό τρόπο»,ότι η απόφαση του ΣτΕ αποτελεί «αρνητική εξέλιξη σε σχέση με τον σχεδιασμό και την στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ»!

Τέτοιες δηλώσεις βεβαίως μόνο θυμηδία προκαλούν. Ουδέποτε έκαναν δημόσια την αυτοκριτική τους για τις αντιδημοκρατικές (εφόσον η συντριπτική πλειοψηφία λαού και κομμάτων επιθυμούσε και στήριζε το έργο) και τις «βάρβαρες»  δημόσιες προτάσεις τους για κατεδάφιση του φράγματος και την μη αδειοδότησή του (Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ/16 Σεπτ. 2012, Συντονιστής τμήματος οικολογίας/17 Μαρτίου 2014 και άλλες «ων ουκ έστιν αριθμός»).

Ως βασικό όπλο του πολέμου κατά της Μεσοχώρας χρησιμοποιήθηκε η επιλογή των κυβερνήσεων της δεκαετίας 1980 να συνυπολογίζονται τα ύδατα της λίμνης Μεσοχώρας στην μεταφορά (εκτροπή) προς τον θεσσαλικό κάμπο, παρότι για όλους, μετά το 1994, το ΥΗΕ Μεσοχώρας αποτελεί αυτόνομο έργο. Όμως στις διάφορες προσφυγές που υποβλήθηκαν στην συνέχεια, το ΣτΕ επέμενε στην συσχέτιση Μεσοχώρας και «εκτροπής», παρατείνοντας επί πολλά χρόνια την αβεβαιότητα. Ο χώρος δεν επιτρέπει να παραθέσουμε τις άπειρες στομφώδεις και πανηγυρικές δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και των στελεχών του, καθώς και τα αντίστοιχα δημοσιεύματα των φιλικών προς αυτούς μέσων ενημέρωσης, όπου, παρότι γνώριζαν ότι η Μεσοχώρα είναι αυτόνομο έργο, ουδέποτε ζήτησαν την αποδέσμευσή του.

Τον Ιανουάριο του 2014, ακριβώς ένα χρόνο πριν την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το ΣτΕ εξέδωσε την υπ. αριθμ. 26 απόφασή του, αναγνωρίζοντας επί τέλους,μετά από τόσα χρόνια καθυστέρησης, ότι η Μεσοχώρα ΔΕΝ συνδέεται με την μεταφορά (εκτροπή) Αχελώου. Οι φορείς της Θεσσαλίας άμεσα επικρότησαν την νέα απόφαση και κάλεσαν την Κυβέρνηση, ειδικά για τη Μεσοχώρα, να προχωρήσει στις διαδικασίες αδειοδότησης της. Αντίθετα από το ΣΥΡΙΖΑ εκδηλώθηκαν νέες αντιδράσεις, με άφθονο «δηλητήριο» κατά των έργων Αχελώου (ενδεικτική η ανακοίνωσητης περιφερειακής τους παράταξης,12/1/14, ότι όσοι επικροτούνε την απόφαση «κοροϊδεύουν τους Θεσσαλούς»),συμπεριλαμβανόμενης και της Μεσοχώρας (!).Δηλώσεις και ανεύθυνες τοποθετήσεις που τώρα έντεχνα τις «ξεχνάνε», λες και ο κόσμος τρώει κουτόχορτο !

Τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους (2014) η Κυβέρνηση Σαμαρά ανακοίνωσε την έγκριση των Σχεδίων Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας (ΣΔΥΘ) και Δυτικής Στερεάς, που αποτελούσαν την τελευταία (τότε) καταγεγραμμένη απαίτηση του ΣτΕ για να προχωρήσει η Μεσοχώρα. Και πάλι αντιδράσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ (δες ανακοίνωση «Δρόμου Ανατροπής», ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 23/9/2014) που θεώρησαν τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού «εκ του πονηρού» και ότι η απόφαση έχει «οσμή εκλογών», χωρίς φυσικά ούτε η ηγεσία του κόμματος ούτε οι τοπικές οργανώσεις να υποσχεθούν ότι θα αξιοποιήσουν τις θετικές εξελίξεις και να δεσμευτούν ότι θα προχωρήσουν στην αδειοδότηση της, «απελευθερωμένης» πλέον, Μεσοχώρας !

Το 2015 οι ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ανέλαβαν την διακυβέρνηση της χώρας. Πλέον δεν αρκούσαν τα γενικόλογα πολιτικά συνθήματα ότι «είμαστε κατά της εκτροπής Αχελώου», αλλά έπρεπε να τοποθετηθούν με καθαρό τρόπο υπέρ ή κατά της κατεδάφισης του «Φαραωνικού», όπως έλεγαν, έργου Μεσοχώρας.

Προφανώς δεν είχαν την τόλμη να συνεχίσουν επισήμως την γραμμή της κατεδάφισης που θα προκαλούσε την καθολική αντίδραση των πολιτών. Έτσι έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία, οπότε  η «φαραωνική» Μεσοχώρα «αθωώθηκε»  από τις κατηγορίες για «καταστροφή βιοποικιλότητας και τοπίων», «αφανισμό χωριών» και άλλα πολλά, έχοντας πια μετατραπεί σε  ένα «χρήσιμο» ενεργειακό έργο !

Όσο για την ηθική υποχρέωση κάποιοι  να ζητήσουν μια συγνώμη για τα παλιά, ούτε λόγος !

Εν τω μεταξύ, για να υπάρξει διαχείριση των αντιδράσεων και της αναταραχής που δημιούργησε στο εσωτερικό του η «νέα» πολιτική του κόμματος, εντάθηκαν οι δηλώσεις ότι «παραμένουμε κατά των (λοιπών) έργων εκτροπής Αχελώου», ως «αντιπαροχή» (κατά ένα τρόπο) προς τους αντιδρώντες.

Μέσα σε αυτό το κλίμα οδηγηθήκαμε στις διαδικασίες έγκρισης της νέας περιβαλλοντικής μελέτης του έργου, η   οποία έφθασε προς διαβούλευση στο Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας. Εκεί, η περιφερειακή παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε τους περιβαλλοντικούς όρους,επιμένοντας ουσιαστικά στην κατεδάφιση του φράγματος, με διάφορα προσχήματα και υπεκφυγές, συνεχίζοντας να μην αποδέχονται ότι η Μεσοχώρα είχε αποσυνδεθεί από την εκτροπή (δες ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 3/10/2015).

Εννοείται ότι κανένας από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, κανείς βουλευτής, δεν αποδοκίμασε, ούτε σχολίασε δημοσίως την απαράδεκτη αυτή στάση των στελεχών του κόμματος και την περιφρόνηση του κοινού αισθήματος όλων των Θεσσαλών.

Σήμερα, την θλιβερή αυτή παρουσία του αυτοδιοικητικού ΣΥΡΙΖΑ, οι αρθρογράφοι των πρόσφατων δημοσιευμάτων την παρασιωπούν και «κρύβονται», καθαροί και αμόλυντοι, πίσω από την υπογραφή της απόφασης (ΑΕΠΟ) του 2017 από τον κ. Φάμελλο.

Επειδή ο χώρος δεν επιτρέπει να αναφερθούμε στις ενέργειες και τα εμπόδια υπονόμευσης της ΑΕΠΟ Μεσοχώρας, που είχαν σαν αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στην νέα ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ, θα επανέλθουμε σύντομα με νεότερη παρέμβαση μας.

Γράφουν οι: Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας), Γιαννακός Κώστας (πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ) και Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ)

 

Comments (0)

Tags: ,

Πάτερ, να κάνω το εμβόλιο; – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου – μουσικού

Posted on 29 Δεκεμβρίου 2020 by larisanews

Είναι μια ερώτηση που μας κάνουν συχνά στην εξομολόγηση οι χριστιανοί σε εμάς τους πνευματικούς, αυτήν την περίοδο που αναμένονται τα εμβόλια για τον κορωνοϊό.  Πιστεύω ότι είναι μια ερώτηση με λάθος κατεύθυνση.  Προτρέπω, όποιον με ρωτάει να απευθύνεται στον προσωπικό του παθολόγο. Εάν κάποιος είναι καρκινοπαθής τον προτρέπω να ρωτήσει και τον ογκολόγο του ή ανάλογα με την πάθηση του καθενός τους ειδικούς ιατρούς.

Ο καθηγητής μου στο Πανεπιστήμιο μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός, μας δίδασκε πως η Θεολογία και η επιστήμη είναι δύο εφαπτόμενοι κύκλοι που ο ένας δεν εισχωρεί στον άλλο γι’ αυτό στην Ορθόδοξη ανατολή ποτέ δεν είχαμε μεσαίωνα και ιερά εξέταση όπως στην δύση με τον Ρωμαιοκαθολικισμό.

Κάποτε ο προσωπικός γιατρός του αγίου Πορφυρίου Γεώργιος Παπαζάχος, καθηγητής Πανεπιστημίου της καρδιολογίας ρώτησε τον άγιο: «γέροντα μερικοί χριστιανοί όταν αρρωσταίνουν προσεύχονται στους αγίους, βάζουν λαδάκι από το καντήλι και δεν πηγαίνουν στον γιατρό, είναι σωστό αυτό;» Ο άγιος γέροντας του απάντησε: «πρώτα πρέπει να πηγαίνουμε στον γιατρό μας, ακούμε τις συμβουλές του και την φαρμακευτική αγωγή που θα μας δώσει και παράλληλα θα κάνουμε το Ιερό Ευχέλαιο και θα ζητήσουμε και την βοήθεια τον Αγίων μας. Όποιος δεν ενεργεί έτσι πλανάται από τον διάβολο».

Συχνά άνθρωποι της Εκκλησίας για να αποκτήσουν οπαδούς κάνουν το λάθος να ασχολούνται με όλες αυτές τις συνομωσιολογίες που κυκλοφορούν ενώ το έργο του χριστιανού είναι να ασχολείται με την καλλιέργεια της ψυχής του και την προσωπική του μετάνοια. Η πρόνοια του Θεού είναι που θα φροντίσει όλα τα άλλα. Η πρόνοια του Θεού είναι αυτή που φωτίζει και τους γιατρούς να βρίσκουν τα κατάλληλα φάρμακα γι’ αυτό τα τελευταία  εκατό χρόνια υπερδιπλασιάστηκε ο πληθυσμός της γης.

Ένας πνευματικός ιερέας έχει δικαίωμα να μιλήσει για το αν θα κάνουμε το εμβόλιο ή όχι, μόνον εάν έχει κάποια πληροφορία άνωθεν αν και αυτό δεν έγινε ποτέ στην σύγχρονη ιστορία. Όταν επισκέφτηκα κάποτε τον μακαριστό γέροντα Κύριλλο στο νοσοκομείο, ο οποίος είχε πολλά υποκείμενα νοσήματα και έκαμε μακροχρόνιες θεραπείες μου είπε: «εγώ, Αθανάσιε, από την στιγμή που έπεσα στα χέρια των γιατρών, τούς κάνω απόλυτη υπακοή».     Εγώ, μετά από την έγκριση του παθολόγου μου, σκέφτομαι να κάνω το εμβόλιο διότι έτσι θέλω να προστατεύσω και την υπέργηρη μητέρα μου. Έτσι θα μπορώ να την επισκέπτομαι πιο συχνά όπως θα επισκέπτομαι χωρίς κίνδυνο και τους γερόντους της ενορίας μου ή τα μοναστήρια που συχνά πηγαίνω.

Νομίζω ότι από μέρους μου είναι  η ελάχιστη πράξη ευχαριστίας προς τους ιατρούς που συχνά θεράπευσαν διάφορα μέλη της οικογενείας μου, με την βοήθεια του Θεού, από σοβαρές ασθένειες. Αυτοί σήμερα και οι νοσηλευτές σηκώνουν το βάρος κινδυνεύοντας στην πρώτη γραμμή ενός «παγκοσμίου πολέμου», αφού κάθε δεκαπέντε δευτερόλεπτα στην Ευρώπη πεθαίνει ένας συνάνθρωπός μου, ενώ εγώ απολαμβάνω την ζεστασιά του σπιτιού μου.

Αν παρακούσουμε τους γιατρού μας σε τι διαφέρουμε από τους χιλιαστές που αφήνουν τα παιδιά τους αμετάγγιστα από αίμα να πεθαίνουν από διάφορες ασθένειες; Έχω, δόξα τω Θεώ, επτά παιδιά που το καθένα έκανε από δεκατέσσερα εμβόλια, δηλαδή σύνολο ενενήντα οχτώ και κανένα δεν έπαθε τίποτε. Όπως και στη πνευματική ζωή έτσι και στην υγεία του σώματος αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι η πρόληψη. Ο κάθε ιεραπόστολος, μας έλεγε στο Πανεπιστήμιο ο νυν αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, έκανε για να πάει στη Αφρική τουλάχιστον είκοσι πέντε εμβόλια.            Εύχομαι με τη βοήθεια του Θεού και της ιατρικής που είναι δώρο Του, το 2021 να αποκτήσουμε όλοι την ελευθερία, χωρίς φόβο, να ασπαζόμαστε αδελφικά ο ένας τον άλλο!(p.a.tympas@gmail.com

Comments (0)

Tags: ,

Η ελεημοσύνη είναι τρόπος ζωής και όχι καλή πράξη των Χριστουγέννων – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου, μουσικού

Posted on 15 Δεκεμβρίου 2020 by larisanews

Όταν ήμουν νιόπαντρος επισκεπτόμουν συχνά τον μακαριστό γέροντα Αμβρόσιο στην Ιερά Μονή Δαδίου. Μας έλεγε λοιπόν με την σύζυγό μου, ότι εάν θέλουμε να ευλογεί την νέα μας οικογένειά ο Θεός να ασκούμε κάθε εβδομάδα την αρετή της ελεημοσύνης. «Βρείτε μια οικογένεια πτωχή ή κάποιο γεροντάκι ανήμπορο και μια φορά την εβδομάδα τουλάχιστον, όλο τον χρόνο, να του πηγαίνετε ένα πιάτο φαγητό και του κάνετε λίγο παρέα, αυτό σημαίνει ελεημοσύνη».

Γνωρίζω μια φτωχή χήρα με τρία παιδιά η οποία δεν έχει τα χρήματα να τα στείλει να μάθουν τα αγγλικά τους. Αυτή λοιπόν δύο φορές την εβδομάδα που ζυμώνει φτιάχνει δύο τρία ψωμιά παρά πάνω από αυτά που χρειάζεται για τα παιδιά της και τα μοιράζει η ίδια σε φτωχές οικογένειες κοντά της ή τα στέλνει χαιρετίσματα σε γεροντάκια. Αυτό είναι η τέλεια ελεημοσύνη. Το «δίλεπτο της χήρας» που περιγράφει το Ευαγγέλιο.

Έτσι πρέπει να οργανώνει την ζωή της κάθε χριστιανική οικογένεια. Μία φορά την εβδομάδα, όταν πηγαίνουμε στο σούπερ μάρκετ, ας αγοράσουμε μαζί με τα δικά μας ψώνια ένα κιλό ζάχαρη, λίγο καφέ, λίγο κρέας αν έχουμε την οικονομική δυνατότητα, λίγο λαδάκι, λίγα όσπρια και ας τα προσφέρουμε εμείς οι ίδιοι σε μια οικογένεια που δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα.

Μπορούμε επίσης μια φορά τον μήνα, εάν περισσεύουν κάποια χρήματα από τον μισθό μας, να δίνουμε στο φιλόπτωχο της ενορίας μας ή στα συσσίτια  που οργανώνονται σε ορισμένες ενορίες της πόλης μας. Οι ιερείς και οι κυρίες που διαχειρίζονται τα φιλόπτωχα ταμεία γνωρίζουν και ερευνούν για ανθρώπους που πραγματικά δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Μπορούμε και εμείς να τους συστήσουμε εάν γνωρίζουμε κάποια περίπτωση που έχει ανάγκη. Είναι όμως ανοησία να τους κατηγορούμε ότι δεν κάνουν σωστά την δουλειά τους χωρίς εμείς να έχουμε ιδία γνώση για τους κόπους και την εθελοντική προσφορά τους.

Δεν πρέπει να αγνοούμε και το γενικό φιλόπτωχο της Ιεράς μας Μητροπόλεως Τρίκκης και Σταγών το οποίο βοηθά εκατοντάδες ανθρώπους κάθε μήνα που τους λείπουν τα αναγκαία της ημέρας. Ειδικά τώρα στον καιρό της πανδημίας που οι Ναοί μας υπολειτουργούν ενώ αντίθετα οι ανάγκες των ανθρώπων λόγω της ανεργίας αυξάνονται, ο Επίσκοπός μας κ. Χρυσόστομος με μεγάλη αγωνία προσπαθεί με έναν δίσκο που βγαίνει στις ενορίες μας κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα να ανακουφίσει όσο γίνεται περισσότερους ανθρώπους. Δόξα τω Θεώ οι περισσότεροι μπορούμε να ρίξουμε σ’ αυτόν τον δίσκο έστω ένα ευρώ.

Ας μην ξεχνούμε και την πνευματική ελεημοσύνη όλον τον χρόνο που όπως λέγει ο Άγιος Νικόδημος είναι δέκα φορές ανώτερη από την υλική. Να παρηγορούμε με την παρουσία μας και τα ενθαρρυντικά μας λόγια κάποιον άρρωστο, να κάνουμε παρέα στους ηλικιωμένους, να προσφέρουμε έναν σωστό πνευματικό λόγο στους φίλους ή έστω ένα καλό βιβλίο. Η ελεημοσύνη, αγαπητοί μου φίλοι, ας μην ξεχνούμε ότι είναι το ισχυρότερό μας εισιτήριο για την αιώνια ζωή. Ευλογημένα Χριστούγεννα!(p.a.tympas@gmail.com).

Comments (0)

Tags: , ,

Αρχοντής-Γέμτος-Γιαννακός-Γκούμας-Μπαρμπούτης: Οι εξαγγελίες ξεθωριάζουν, οι ανησυχίες πληθαίνουν

Posted on 11 Δεκεμβρίου 2020 by larisanews

Την Τρίτη 8 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε η προαναγγελθείσα τηλεδιάσκεψη που προκάλεσε ο Περιφερειάρχης κ. Κ. Αγοραστός για το ΥΗΕ Μεσοχώρας με αρμόδιους Υπουργούς.

Θεωρούμε θετικό το γεγονός της τηλεδιάσκεψης και ορθώς υπήρξε η σχετική πρωτοβουλία. Παρόλα αυτά, επειδή ανησυχούμε έντονα για το θέμα αυτό, θα επιδιώξουμε να δώσουμε στην κοινή γνώμη την εικόνα που, τουλάχιστον εμείς, έχουμε σχηματίσει και να παραθέσουμε (όπως επανειλημμέναέχουμεκάνει) τα πιο βασικά από όσα ακόμη πρέπει να γίνουν, ώστε να οδηγηθούμε κάποια στιγμή στην λειτουργία του υδροηλεκτρικού έργου Μεσοχώρας και συνολικά στην ολοκλήρωση των έργων Άνω Αχελώου.

  1. Σε ότι αφορά στην γενική στάση της Κυβέρνησης για τα έργα Αχελώου παραμένουμε ιδιαίτερα επιφυλακτικοί. Υπήρξε μία απόφαση του ΣτΕ, κυριολεκτικά «τραβηγμένη από τα μαλλιά», που ακύρωσε την αδειοδότηση της Μεσοχώρας. Εκτός από κάποιες καθησυχαστικές δηλώσεις, κανείς κυβερνητικόςπαράγωνέωςτώραδεν ανακοίνωσε συγκεκριμένεςπρωτοβουλίες για τα επόμενα βήματα.

Παραμένουν λοιπόν τα ερωτήματα :

  • Θα εκπονηθεί νέα περιβαλλοντική μελέτη και πότε ;
  • Θα γίνουν αλλαγές στην Υπουργική απόφαση Φάμελλου;
  • Θα αφαιρεθούν οι απίστευτης έμπνευσης «παγίδες» και τα εμπόδια που αυτή παρεμβάλλει στην υλοποίηση της λειτουργίας του έργου και  αφορούν άμεσα τους κατοίκους της Μεσοχώρας αλλά και τον χρόνο υλοποίησης; (πχ. πως θα γίνει η μετεγκατάσταση όσων κατακλύζονται, παραμονή ή όχι του κεντρικού τμήματος του οικισμού  κ.ο.κ).

Το πιο σημαντικό όμως από όλα είναι το ύψος των αποζημιώσεων, που ο ΣΥΡΙΖΑ – για ευνόητους λόγους – απέφυγε να φέρει στη Βουλή,ώστε να προσδιοριστούν εκεί τα μέτρααποκατάστασης και οι αποζημιώσεις, άμεσα και όχι μέσω χρονοβόρων δικαστικών διαδικασιών αποζημίωσης, που εκτός των άλλωνενέχουνσοβαρές  αβεβαιότητες ως προς το τελικό αποτέλεσμα. Την δεκαετία του 2000 η  ΝΔ έπραξε το σωστό, συζήτησε το θέμα στη Βουλή και λήφθηκεαπόφαση   απόλυτα θετική για τους κατοίκους.

Άραγε η σημερινή Κυβέρνηση προτίθεται να πράξει το ίδιο ;

Τι έχουν να πούνε επ’ αυτού   οι κ.κ. Γεραπετρίτης και Χατζηδάκης ;

  1. Έτσι όπως ήλθαν τα πράγματα, μετά την πρόσφατη ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ, η οποία, όλως περιέργως συνδέει και πάλι το έργο Μεσοχώρας με την «εκτροπή Αχελώου», η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να τροποποιήσει τα Σχέδια Διαχείρισης Υδάτων (ΣΔΥ) στα υδατικά διαμερίσματα Δυτικής Στερεάς και Θεσσαλίας και, όπως υποσχέθηκε, να επαναφέρει και θεσμικά την μεταφορά των υδάτων του Αχελώου προς την ελλειμματική λεκάνη Πηνειού, ως μεγίστης σημασίας επιλογή ασφαλείας (από οικολογική καταστροφή ή από ξηρασία) αλλά και ανάπτυξης (ύδρευση, ενέργεια, αρδεύσεις, κλπ.). Σημειωτέον, την επιλογή αυτή είχε καταργήσει με αντιδεοντολογικό τρόπο ο κ. Φάμελλος.

Πριν ένα χρόνο επισκεφθήκαμε (με την μεσολάβηση του βουλευτή κ. Κέλλα) τον τότε Υφυπουργό Ενέργειας, παρουσία και του Γραμματέα Υδάτων και των στελεχών της υπηρεσίας που χειρίζονται το θέμα των ΣΔΥ. Μας ενημέρωσαν ότι προχωρούν στην προκήρυξη του σχετικού διαγωνισμού για την τροποποίησή τους. Σήμερα ένα χρόνο μετά – το τονίζουμε – η προκήρυξη της μελέτης ΔΕΝ έχει γίνει.

Και τίθεται το ερώτημα : με αυτούς τους ρυθμούς , που στην πράξηυπονομεύουν τις πρόσφατεςεξαγγελίες του Πρωθυπουργού για λειτουργία της Μεσοχωρας, θα κινηθούν στο ΥΠΕΝ του κ. Χατζηδάκη και στην Γραμματεία Υδάτων, ώστε να υπερβούν τα εμπόδια που «έσπειρε» ο ΣΥΡΙΖΑ κατά των έργων Αχελώου ;

Ανάλογα ερωτήματα τίθενται και για τηνεκκρεμούσα αλλαγή του χωροταξικού σχεδιασμού.

Περιμένουμε από την Κυβέρνηση, επιτάχυνση, καλύτερο συντονισμό και κυρίως ξεκαθάρισμα των βασικών πολιτικών θέσεων που προαναφέραμε, διαφορετικά οι θετικές  δηλώσεις θα παραμείνουνκενόγράμμα.

  1. Στην τηλεδιάσκεψη, όπως ανακοινώθηκε, συμμετείχε και ο Υπουργός Υποδομών κ. Κ. Καραμανλής, ο οποίος δεν είναι μεν αρμόδιος για την Μεσοχώρα, είναι όμως ο πολιτικός επικεφαλής για τα έργα μεταφοράς («εκτροπής») των υδάτων.

Και σε αυτό το Υπουργείο το τοπίο είναι θολό.

Εδώ και ενάμισηχρόνο δεν ακούσαμε  απολύτωςτίποτα από τον κ. Υπουργό,που συστηματικάτηρεί «σιγήασυρμάτου»,τι θα γίνει με την Συκιά.

Θα διατηρηθεί ο αρχικός σχεδιασμός (ύψος φράγματος, όγκος ταμίευσης κλπ ) ;

Θα υπάρξει στη Συκιά παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας ; Σε ποια φάση βρίσκεται ο σχεδιασμός του ΥΗ σταθμού και ποιος θα είναι ο φορέας υλοποίησης του; (ΔΕΗ ; άλλος ;). Ποιες είναι οι τελικές αποφάσεις  ως προς το μοναστήρι Αγ. Γεωργίουστο Μυρόφυλλο, που πρακτικά θα καθορίσει την οριστική στάθμη του νερού ;

Υπάρχουν πληροφορίες ανησυχητικές (το θέτουμε ευθέως), ότι  στο Υπουργείο Υποδομών εξετάζονται σενάρια αλλοίωσης του σχεδιασμού των έργων Άνω Αχελώου και ενδεχομένως μετατροπής της Συκιάς σε ένα περιορισμένου όγκου ταμιευτήρα, με χαμηλής ισχύος υδροηλεκτρική παραγωγή ενέργειας, ίσως μάλιστα χωρίς μεταφορά υδάτων.

Είναι επίσης προφανές ότι οι θετικές καθησυχαστικές δηλώσεις  δεν συμβαδίζουν  με τους ρυθμούς με τους οποίους  κινείται το συγκεκριμένοΥπουργείο. Ενδεικτικό  είναι ότι για την αξιοποίηση ενός μικρού ποσού συντήρησης των έργων (1,8 εκατομμυρίων ευρώ, δες Ελευθερία 11/5/2020), εγκεκριμένου από τον  τότε Υπουργό  κ. Σπίρτζη,  δεν έχει γίνει έωςσήμερα ούτε καν ο διαγωνισμός της εργολαβίας!

Άραγε ο κ. Υπουργός αντιλαμβάνεται τους κινδύνους καταστροφών στα έργα ;

Πολλά και κρίσιμα τα ανοικτά θέματα που συνθέτουν την πραγματική εικόνα των έργων Άνω Αχελώου συνολικά.

Αυτός είναι και ο λόγος που θεωρούμε αναγκαία την συζήτηση στη Βουλή με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού.

Κατά τα λοιπά, μακάρι οι επιφυλάξεις μας να είναι υπερβολικές και να μας διαψεύσουν οι κ.κ. Υπουργοί με το αποτέλεσμα των ενεργειών τους.

 

 

Γράφουν οι: Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας), Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γιαννακός Κώστας (Πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ), Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ)

 

 

 

Comments (0)

Tags: ,

Η ευλογία της Ιεράς Μονής του Οσίου Δαυίδ – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου, μουσικού

Posted on 27 Νοεμβρίου 2020 by larisanews

Στις δύσκολες στιγμές που όλοι ζούμε με τον εγκλεισμό λόγω της πανδημίας, ένα φως ελπίδας και χαράς μέσα από το διαδίκτυο ήλθε να φωλιάσει μέσα στα σπίτια μας. Εδώ και ένα μήνα περίπου μέσω του you tube μπορούμε να συνδεθούμε ζωντανά με το Καθολικό της Ιεράς Μονής του Οσίου Δαυίδ και να παρακολουθήσουμε τις καθημερινές ακολουθίες.

Είναι συγκινητικό και παρήγορο για όλους μας να αντικρίζουμε τα λείψανα των αγαπημένων μας αγίων, του Οσίου Δαυίδ και τους ιερούς τάφους του Αγίου Ιακώβου και του γέροντος Κυρίλλου. Οι μοναχοί της μονής τελούν με απλότητα και ανεπιτήδευτο τρόπο τις ακολουθίες πράγμα που αναπαύει της ψυχές των νοερών προσκυνητών και όσων έχουν την δυνατότητα να παρακολουθούν μέσω ενός υπολογιστή, των κινητών και των τηλεοράσεων που μπορούν να συνδεθούν στο διαδίκτυο.

Ο σεβαστός ηγούμενος της μονής, γέροντας Γαβριήλ, κρατώντας στα χέρια του το χέρι του Οσίου Δαυίδ, στο τέλος των ακολουθιών, όταν υπάρχει κάποια εορτή, ομιλεί δέκα-δώδεκα λεπτά με απλά και κατανοητά λόγια για το νόημα της εορτής και τους βίους των αγίων, όπως πρόσφατα του Αγίου Ιακώβου του μεγάλου ασκητού των ημερών μας. Μίλησε για την μεγάλη ταπείνωση του Αγίου ο οποίος χρησιμοποιούσε στο τέλος κάθε προτάσεώς του τις λέξεις «με συγχωρείτε». Μίλησε για την αρετή της ελεημοσύνης που τον κοσμούσε αλλά και για τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος που απέκτησε με την μεγάλη του άσκηση το διορατικό, το προφητικό αλλά και τα αμέτρητα θαύματα που επιτελεί καθημερινά σε όποιους των επικαλούνται.

Δυστυχώς στις μέρες μας πολλές Εκκλησιαστικές σελίδες αλλά και κήρυκες του λόγου,  προκειμένου να εντυπωσιάσουν και να αποκτήσουν οπαδούς, σκορπούν τον φόβο με διάφορες ψευδοπροφητείες, κρίνουν τα πάντα και τους πάντες και έχουν έτσι μετατραπεί σε μικρούς πάπες.

Αντίθετα σας συστήνω να ακούσετε με προσοχή όλες τις ομιλίες του γέροντος Γαβριήλ που υπάρχουν μέσα στο διαδίκτυο οι οποίες χαρακτηρίζονται για το Ορθόδοξο Εκκλησιαστικό τους ήθος. Αναφέρονται κυρίως στους δύο μεγάλους αγίους του μοναστηριού, τον Όσιο Δαυίδ και τον Άγιο Ιάκωβο αλλά και τον γέροντα Κύριλλο που στην συνείδηση του λαού μας είναι και αυτός ένας σύγχρονος άγιος διότι τα θαύματα που επιτελεί καθημερινά είναι εκατοντάδες.

Ο Θεός να δίνει δύναμη και υγεία στον γέροντα Γαβριήλ και την ευλογημένη συνοδεία του ώστε να υπηρετούν με απλότητα και ταπείνωση αυτό το αγιοτόκο μοναστήρι που αποτελεί έναν από τους μεγάλους φάρους της Ορθοδοξίας μας. Πραγματικά όποιος έχει επισκεφτεί αυτό το μοναστήρι το θεωρεί  σπίτι του και αυτή είναι η επιτυχία  των μοναχών που το υπηρετούν.

Με τις μεσιτείες του Οσίου Δαυίδ, του Οσίου Ιακώβου και του γέροντος Κυρίλλου πιστεύω ακράδαντα πως θα περάσουμε εύκολα και αυτήν την δοκιμασία που επέτρεψε ο Θεός για να έχουμε  μετάνοια και έτσι γρήγορα να προσκυνήσουμε και από κοντά τους φίλους μας αγίους, αμήν.(p.a.tympas@gmail.com).

Comments (0)

Tags: ,

Ένας πρώην άθεος μιλά για την θεία λειτουργία – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου, μουσικού

Posted on 19 Νοεμβρίου 2020 by larisanews

Μετά την δημοσίευση του προηγούμενου άρθρου μου, όπως γίνεται συνήθως, πολλοί μου στέλνουν διάφορα μηνύματα. Ένα από αυτά γράφει τα εξής:

«Πάτερ μακάρι να μπορούσαν να καταλάβουν τι πόνο προκαλεί στον άνθρωπο που θέλει να ζήσει μέσα στην Χάρη του Θεού το κλείσιμο των ναών. Η αδυναμία μου να κοινωνήσω το Σώμα και το Αίμα του Χριστού δημιουργεί πόνο στην καρδιά μου, διότι εγώ πέρασα την φάση της απιστίας. Κατέκρινα τα πάντα χωρίς να γνωρίζω τίποτε, ούτε καλά καλά τον Χριστό. Δεν ήθελα να έχω σχέση μαζί Του, γι’ αυτό καταλαβαίνω ότι δυστυχώς δεν μας νιώθουν, γιατί είναι πνευματικά τυφλοί.

Δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο Χριστός, οπότε δεν Τον αγαπούν και δεν Τον θέλουν στην ζωή τους. Εύχομαι όλοι αυτοί να έχουν τουλάχιστον την καλή προαίρεση. Ας μας ελεήσει και φωτίσει ο Θεός.

Σκέφτηκα και κάτι άλλο όταν διάβασα το άρθρο σας προς τους πολιτικούς. Δυστυχώς δεν είναι μόνον οι πολιτικοί που δεν μας καταλαβαίνουν. Εγώ ζω και με τους συνανθρώπους μου, που συναναστρέφομαι, που αγαπώ, δεν καταλαβαίνουν και δεν νοιώθουν κάτι σχετικά με την Εκκλησία και τον Χριστό. Κι αν τους πω ότι κοινωνώ σκανδαλίζονται ενώ εγώ, όταν τρέχω στην Θεία Λειτουργία, γεμίζω αγάπη για όλον τον κόσμο.

Ευτυχώς όσοι με αγαπάνε με βλέπουν χαρούμενο και δεν ασχολούνται παρά πέρα, απλώς αντλούν λίγο από την Χαρά μου. Συγνώμη που σας ζάλισα αλλά… πού να τα πεις αυτά τα πράγματα και να μην σε παρεξηγήσουν!!! Καλή δύναμη στο έργο σας».

Να γιατί είναι παράλογο για τον Χριστιανό να βλέπει τις πόρτες των Ναών μας κλειστές. Χιλιάδες άνθρωποι κάθε μέρα στην Ελλάδα θεωρούν αδιανόητο να πάνε στην δουλειά τους χωρίς να ανάψουν ένα κεράκι σε έναν Ναό. Ειδικά η Θεία Λειτουργία αποτελεί γι’ αυτούς την ανάσα της Ψυχής τους.

Μόνον μέσα από τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας ο άνθρωπος μπορεί να γίνει Άγιος. Άλλο Άγιος άλλο καλός άνθρωπος. Ο καλός άνθρωπος λόγω του ορθολογισμού του μπορεί στις μέρες μας να γεμίζει φόβους ενώ ο Άγιος σπάζει το φράγμα της λογικής με την πίστη που τον γεμίζει ελπίδα, αγάπη και χαρά που είναι τόσο δυσεύρετα σήμερα.(p.a.tympas@gmail.com).

Comments (0)

Tags: ,

Μια πρόταση προς την πολιτική εξουσία για τις πανδημίες – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου-μουσικού

Posted on 12 Νοεμβρίου 2020 by larisanews

Την πρόταση νοιώθω ότι πρέπει να την κάνω ως ένας απλός Ορθόδοξος Χριστιανός αυτού του δημοκρατικού κράτους που το σύνταγμά του υπερασπίζεται τα θρησκευτικά δικαιώματα όχι μόνον των ορθοδόξων αλλά και των άλλων θρησκειών.

Για τρεις βασικούς λόγους κάνω την πρόταση: Πρώτον, διότι οι πανδημίες όπως δείχνουν τα πράγματα θα είναι συχνό φαινόμενο στην ζωή μας. Οι ειδικοί επιστήμονες μας λένε ότι οι ισχυρές και πολλές αντιβιώσεις που παίρνουν οι άνθρωποι και τα ζώα τα τελευταία χρόνια δημιουργούν ισχυρά και έξυπνα μικρόβια. Έτσι ενώ τα παλαιά χρόνια παρουσιαζόταν κάθε εβδομήντα ή ογδόντα χρόνια μια πανδημία τώρα θα παρουσιάζεται κάθε δέκα χρόνια ή και λιγότερο. Π.χ. γρίπη των πτηνών, γρίπη των χοίρων, ο έμπολα, εγκεφαλίτιδα των αγελάδων.

Δεύτερον, η πολιτική μας εξουσία πολύ σωστά φρόντισε για την σωματική υγεία των πολιτών και έτσι τα καταστήματα τροφίμων είναι ανοικτά, όμως ο άνθρωπος δεν είναι μόνον σώμα  έχει και ψυχή αθάνατη η οποία θέλει και αυτή την τροφή της. Τροφή της ψυχής είναι τα Άγια Μυστήρια της Εκκλησίας μας και πρωτίστως η Θεία Κοινωνία.

Και τρίτον, οι Ιεροί Κανόνες της Εκκλησίας μας από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια αφόριζαν όποιον Χριστιανό δεν πήγαινε τρεις συνεχόμενες Κυριακές στην Εκκλησία, όχι για να τον εκδικηθούν αλλά γιατί θεωρούσαν την ψυχή του νεκρή, τον καλούσαν σε μετάνοια και μετά την άρση του αφορισμού του τον έβαζαν πάλι στους κόλπους της. Οι μεγάλοι ασκητές μέσα στις ερήμους μπορούσαν να ζουν μεγάλα διαστήματα χωρίς Θεία Κοινωνία, διότι την ψυχή και το σώμα τους τα έτρεφε το Άκτιστο Φως. Εμείς όμως δεν έχουμε φτάσει σε τέτοια μέτρα αγιότητας μέσα στους πειρασμούς αυτού του κόσμου γι’ αυτό έχουμε άμεση ανάγκη του Μυστηρίου της Θείας Λειτουργίας.

Προτείνω λοιπόν: Πρώτον, κάθε φορά που έχουμε πανδημία οι Εκκλησίες μας να παραμένουν ανοικτές όχι μόνον για ατομική προσευχή αλλά και για την τέλεση όλων των Μυστηρίων τηρουμένων των υποδείξεων των ειδικών ιατρών, όπως ακριβώς και στα καταστήματα τροφίμων. Χθες πήγα σε ένα σούπερ μάρκετ και διασταυρώθηκα με τουλάχιστον είκοσι ανθρώπους στους διαδρόμους, ενώ στην Εκκλησία αυτό είναι πολύ εύκολο να αποφευχθεί λόγω της έλλειψης διαδρόμων.

Δεύτερον, επί είκοσι και πλέον αιώνες η Ιερά Παράδοση της Ορθοδοξίας, η οποία έχει την ίδια αξία με τους Ιερούς κανόνες και τα δόγματα της πίστεως, μας, επιβάλλει, όταν έχουμε πανδημίες και λοιμούς να τελούμε το Ιερό Ευχέλαιο και Λιτανείες με Ιερά Λείψανα και Άγιες Εικόνες. Μία φορά την εβδομάδα, λοιπόν, σε κάθε ενορία τηρουμένων των αποστάσεων ας γίνεται το Ιερό Ευχέλαιο για να χρίονται οι Χριστιανοί.

Επίσης, ο επίσκοπος με λίγους Ιερείς μια φορά τον μήνα και ώρες που δεν παρακωλύει την συγκοινωνία, βραδινές, ας περιφέρεται στους δρόμους της πόλης τηρουμένων των αποστάσεων με τα Άγια Λείψανα κάνοντας σε διάφορα σημεία δεήσεις. Οι πιστοί με μια λαμπάδα στο χέρι μπορούν να παρακολουθούν την λιτανεία από το μπαλκόνι του σπιτιού τους. Κάτι ανάλογο δεν έκαμε προς τιμήν της και η Άλκηστις Πρωτοψάλτη τραγουδώντας πάνω σε ένα φορτηγό για να τονώσει την ψυχολογία των Αθηναίων που είχαν δύο μήνες κλεισμένοι μέσα στα σπίτια τους; Αυτής γιατί της το επέτρεψε ο νόμος και στους αρχιερείς δεν το επιτρέπει;

Αγαπητοί πολιτικοί. Μάλλον οδεύετε προς τον Καισαροπαπισμό. Τέτοια κατάργηση των θρησκευτικών και ατομικών ελευθεριών δεν έγινε ούτε τον καιρό της δικτατορίας. Ανακουφίστε με τους νόμους σας για την πανδημία και τις ψυχικές ανάγκες των πολιτών, διότι οι ψυχικές ασθένειες και οι αυτοκτονίες είναι σε έξαρση. Οι πολίτες αυτής της χώρας είναι κατά πλειοψηφία Ορθόδοξοι Χριστιανοί και φυσικά θα σας τιμήσουν ή θα σας απορρίψουν όπως σας αξίζει όταν έρθει η ώρα να ψηφίσουν.(p.a.tympas@gmail.com).

Comments (0)

Tags: , ,

Οι αρρώστιες στη ζωή μας – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου – μουσικού

Posted on 22 Οκτωβρίου 2020 by larisanews

«Η πραγματική χαρά γεννιέται από την πίκρα που γεύεται κανείς με χαρά για τον Χριστό που πικράθηκε για να μας σώσει. Ο Χριστιανός πρέπει να χαίρεται ιδιαίτερα όταν τον βρίσκει κάποια δοκιμασία διότι έτσι κερδίζεται ο Παράδεισος», είπε ο Άγιος Παΐσιος.

Ο Θεός οικονομεί ώστε στον κάθε άνθρωπο να δοθεί ένας σταυρός ανάλογος με τις δυνάμεις του, έτσι στην ζωή του  να μην βασανιστεί αλλά να ανέβει την σκάλα προς τον Ουρανό.  Εάν καταλάβουμε ότι αποταμιεύουμε έναν θησαυρό από τον πόνο μιας αρρώστιας, τότε θα δοξάζουμε τον Θεό γι’ αυτό το σταυρουδάκι που μας χάρισε. Ας έχουμε πάντοτε στον νου μας τον ασήκωτο Σταυρό που σήκωσε ο Χριστός από αγάπη για μας τους ανθρώπους. Τον σήκωσε για να μας ελαφρώνει από τους πόνους των δοκιμασιών και των αμαρτιών μας.

Οι αρρώστιες δεν είναι τιμωρίες του Θεού. Ο άγιος Πορφύριος έλεγε: «η αμαρτία, η ταραχή, ο εγωισμός φέρνουν πότε ελάττωση και πότε αύξηση της κανονικής λειτουργίας  του οργανισμού με επακόλουθο την ασθένεια». Μαζί με τις ασθένειες δυστυχώς έρχεται τόσο ο σωματικός όσο και ο ψυχικός πόνος. Τότε ο άνθρωπος βρίσκει παρηγοριά την προσευχή και σιγά σιγά αγιάζει. Οι αρρώστιες γέμισαν τον Παράδεισο με ανθρώπους που έκαμαν υπομονή και ποτέ δεν τα έβαλαν με τον Θεό.

Όταν υποφέρουμε τότε δικαίως τρέχουμε στους γιατρούς οι οποίοι με τα φάρμακά τους ως ένα βαθμό μας ανακουφίζουν. Τρέχουμε και στους Αγίους, όπως ο άγιος Νεκτάριος, η αγία Παρασκευή ή σε όποιο άγιο ευλαβείται ο καθένας. Το μυστικό όμως είναι με ποιο τρόπο μέσα από την όλη ταλαιπωρία  θα αποκτήσουμε μέσα μας την Χάρη του Θεού. Τότε αφήνουμε όλη μας την ζωή στα χέρια του Χριστού και μέσα από την χαρμολύπη οδηγούμαστε στην αγιότητα.

Και όταν κάποιος νέος ή νέα φεύγουν από την ζωή; Τότε να σκεφτόμαστε πόσο μικρή είναι η ζωή μας μπροστά στην αιωνιότητα. Αρκεί βέβαια εκεί στην άλλη ζωή να βρεθούμε στον Παράδεισο, την αιώνια χαρά. Οι αρρώστιες είναι ένα ισχυρότατο εισιτήριο για τον Παράδεισο.

Και αν αυτός που φεύγει αφήνει πίσω του υποχρεώσεις, όπως ορφανά παιδιά; Τότε για όλα αυτά είναι «υποχρεωμένος» να φροντίσει ο ίδιος ο Θεός. Και τότε πραγματικά βλέπουμε πως όντως η πρόνοια του Θεού είναι πανταχού παρούσα αρκεί εμείς να έχουμε την καλή προαίρεση να δούμε το χέρι του Θεού σε κάθε μας βήμα.

Αγαπητοί μου το «κλειδί» στις αρρώστιες είναι να έχουμε απλή και αδιάκριτη πίστη. Πίστη ότι ο Θεός μας υπεραγαπά και θέλει να γίνουμε δικοί Του, να παραδοθούμε με εμπιστοσύνη στην Πρόνοιά Του. Δεν είναι σωστό να λέμε στην προσευχή μας, «Θεέ μου κάνε με καλά και γω θα γίνω καλός άνθρωπος».

Να πώς συμβούλεψε ο άγιος Πορφύριος κάποιον που αρρώστησε: «να κάμεις πολύ προσευχή να σε συγχωρέσει ο Θεός για τις αμαρτίες σου και να σου δώσει δύναμη να Τον αγαπήσεις. Όσο παρακαλείς να φύγει ή ασθένεια τόσο αυτή θα κολλά πάνω σου. Όταν παραδοθούμε στον Χριστό ειρηνεύει ο πνευματικός μας οργανισμός με αποτέλεσμα τη φυσιολογική λειτουργία όλων των οργάνων και αδένων. Τότε γινόμαστε καλά και παύουμε να υποφέρουμε».

Το τέλειο αγαπητοί μου φίλοι είναι να μην προσευχόμαστε για την υγεία μας αλλά να μας δίνει ο Θεός δύναμη να γίνουμε ενάρετοι. Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι τα σημαντικότερα όπλα κατά των σωματικών και ψυχικών ασθενειών είναι τα τρία Μυστήρια της Εκκλησίας μας, η Θεία Κοινωνία, η Ιερά Εξομολόγηση και το Ιερό Ευχέλαιο.(p.a.tympas@gmail.com).

Comments (0)

Tags: , ,

Μνήμη Ελλήνων: Συνέχεια και ενότητα – Γράφει η Αμαλία Κ. Ηλιάδη

Posted on 21 Οκτωβρίου 2020 by larisanews

«Προς γαρ το τελευταίον εκβάν έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται»=«Σε σχέση με το τελικό αποτέλεσμα κρίνεται κάθε στοιχείο του  παρελθόντος μας» και το τελικό, παρόν «αποτέλεσμα» είμαστε εμείς, οι  σημερινοί Έλληνες, που καλούμαστε να φανούμε αντάξιοι του παρελθόντος μας.


Η Μνημοσύνη είναι προγεννήτορας όλων των τεχνών και των επιστημών,  μεταξύ των οποίων και της ιστορίας· η Κλειώ ήταν μία από τις θυγατέρες  της. Η επιστήμη της θύμησης, η μνημονική, που αποδίδεται στον Σιμωνίδη  τον Κείο, αποτέλεσε τη βάση της μαθησιακής διαδικασίας. Η μνήμη για  τους αρχαίους Έλληνες αποτελούσε, εξάλλου, προϋπόθεση της ανθρώπινης  σκέψης. Μνήμη Ελλήνων σημαίνει, πρωτίστως, συνέχεια και ενότητα.
Αυτοί που πορεύονται τη σκοτεινή νύχτα του κόσμου έχοντας το όραμα  μιας άλλης ανθρωπότητας, δεν είναι άλλοι απ’ αυτούς που έχουν σαν αρχή  τους να γνωρίσουν τον εαυτό τους. Ακολουθώντας το δρόμο αυτόν φθάνουν  να γνωρίσουν και τον πλησίον: Εδώ θα συναντήσει κανείς τη σύζευξη του  μείζονος πολιτισμού.
Βέβαια, όταν αξιώνει κανείς το καλύτερο από τον εαυτό του, πιστεύει  πως δύναται, άρα δεν υπάρχουν έσχατα όρια αντοχής, γιατί ο άνθρωπος  είναι κάτι πολύ μεγάλο και πολύ όμορφο αλλά τις περισσότερες φορές δεν  το γνωρίζει. Εξάλλου, το πρόβλημα της ουσίας της αισθητικής φιλοσοφίας  απασχολεί τους ανθρώπους εδώ και είκοσι πέντε αιώνες. Περιλαμβάνει ως  κεντρική την έννοια του ωραίου, που αποτελεί την κυρίαρχη έννοια της  αισθητικής φιλοσοφίας, όσο και η τέχνη, μέσω της οποίας αναπαρίσταται  το ωραίο. Αυτά τα δυο αντιμετωπίστηκαν με διάφορους τρόπους. Πολλοί  φιλόσοφοι, όπως ο Πλάτωνας, είχανε αρνητική άποψη απέναντι στην  αισθητική της τέχνης, γιατί υποστηρίζανε πως υποβαθμίζει την αλήθεια  και την αρετή.
Στα φιλοσοφικά έργα του Ξενοφώντα κεντρικό πρόσωπο είναι ο Σωκράτης,  του οποίου υπήρξε μαθητής και του οποίου τις διδασκαλίες θυμόταν  ζωηρά. Στα «Απομνημονεύματα του Σωκράτους», ο Σωκράτης δεν εμφανίζεται  ως φιλόσοφος, αλλά ως απλός δάσκαλος του λαού, που διδάσκει τους νέους  περισσότερο με το παράδειγμά του παρά με τις συμβουλές του. Κηρύσσει  ότι σπουδαιότερα καθήκοντα του ανθρώπου είναι η ευγνωμοσύνη στους  γονείς, η αγάπη στους αδερφούς, η πίστη στους φίλους και βάση κάθε  αρετής είναι η ευσέβεια προς τους Θεούς. Το έργο έχει διαλογική μορφή,  όπως και τα άλλα έργα του Ξενοφώντα που αναφέρονται στο Σωκράτη. Το  «Συμπόσιο», όπως και το ανάλογο του Πλάτωνα, αναφέρεται στο γήινο και  στον ουράνιο έρωτα. Είναι το μόνο έργο όπου ο Ξενοφώντας αναπτύσσει τη  θεωρητική πλευρά της διδασκαλίας του Σωκράτη, ενώ συνήθως επιμένει  στην πρακτική και ηθική πλευρά της.
Από την άλλη μεριά, ο Ισοκράτης δημοσίευσε τον Πανηγυρικό του ύστερα  από μακρόχρονη – δεκαετή, όπως αναφέρουν αρχαίες πηγές – επεξεργασία,  το 380 π.Χ. Αν και ο λόγος δεν εκφωνήθηκε μάλλον ποτέ, απευθύνεται,  όπως δηλώνει άλλωστε και ο τίτλος, σε Έλληνες συγκεντρωμένους από όλες  τις πόλεις για να γιορτάσουν κάποια πανελλήνια εορτή (ως τόπο ίσως θα  πρέπει να φανταστούμε την Ολυμπία, όπου είχαν εκφωνήσει παρόμοιους  λόγους ο Γοργίας και ο Λυσίας). Ο λόγος απαρτίζεται από δύο μέρη:
Ένα επιδεικτικό, το οποίο συνίσταται στον έπαινο της Αθήνας, και ένα  συμβουλευτικό, όπου οι Έλληνες καλούνται να ομονοήσουν και να  ξεκινήσουν πόλεμο εναντίον των βαρβάρων, στον οποίο θα ηγούνται από  κοινού οι Σπαρτιάτες και οι Αθηναίοι. Το επιδεικτικό μέρος υπηρετεί το  συμβουλευτικό, αφού με τις αναφορές στην προσφορά της Αθήνας κατά το  παρελθόν επιδιώκεται να δικαιολογηθεί η επί ίσοις όροις συμμετοχή της  στην ηγεσία του προτεινόμενου πολέμου, σε μια περίοδο κατά την οποία  οι Σπαρτιάτες ήταν κυρίαρχη δύναμη στην Ελλάδα. Οι πανελλήνιες ιδέες  που εκφράζονται σ’ αυτόν τον λόγο ανακλούν την διάδοση παρόμοιων ιδεών  μετά το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου αλλά και το κλίμα που  επικρατούσε στην Ελλάδα μετά την οδυνηρή για τους Έλληνες Ανταλκίδειο  ειρήνη (386 π.Χ.).
Ανεξάρτητα από το περιεχόμενό του, ο Πανηγυρικός αποτελεί και  σημαντικό μνημείο λογοτεχνικού ύφους: Οι μακρές αλλά συμμετρικά  δομημένες περίοδοι (περιοδικό ύφος), η ρυθμική επεξεργασία και η  αποφυγή της χασμωδίας δίνουν για πρώτη φορά στον πεζό λόγο τη χάρη που  διέθετε μέχρι εκείνη την εποχή μόνο η ποίηση.
Τις επιθέσεις εναντίον της παιδευτικής του προσπάθειας ο Ισοκράτης τις  συνδέει στο λόγο του Περί αντιδόσεως με τις συκοφαντίες των  ανταγωνιστών του στο χώρο της φιλοσοφίας αλλά και των δημαγωγών. Οι  τελευταίοι παρωθούν τους νέους να ασχολούνται μόνο με άκοπα και  ανώφελα έργα (συγκεντρώσεις, διασκεδάσεις κτλ.) και να παραμελούν την  ουσιαστική τους μόρφωση. Η παιδεία (μέρος της οποίας είναι και η  ρητορική) ήταν όμως αυτή που ανέδειξε την Αθήνα και συνέβαλε στο  μεγαλείο της. Αυτός είναι και ο λόγος που η πόλη θαυμάζεται από τους  ξένους.
Τώρα όμως που η Αθήνα έχει γεμίσει από συκοφάντες και δημαγωγούς η  ανάπτυξη της πραγματικής παιδείας είναι αδύνατη. Οι Αθηναίοι ωστόσο  δεν πρέπει να ξεχνούν τη σημασία της για την πόλη. Η υπόμνηση αυτή του  Ισοκράτη φαίνεται ότι ήταν ιδιαίτερα επίκαιρη κατά τη χρονική αυτή  περίοδο. «Η πολιτική υπεράσπιση της παιδείας πρέπει να ήταν στα χρόνια  εκείνα ύστερα από την κατάρρευση της Β΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας μάλλον  αναγκαία. Οι δημαγωγοί, που είχαν καταστεί από τον Ισοκράτη και τους  ομόφρονές του υπεύθυνοι για τη συμφορά που συνέβη στην Αθήνα, πέρασαν  στην αντεπίθεση. Η ριζοσπαστικότερη κατεύθυνση της δημοκρατικής  παράταξης έπαιρνε όλο και περισσότερο μια εχθρική προς την παιδεία  στάση, σε τέτοιο βαθμό, ώστε να είναι ορατή στον καθένα η σύνδεση  μόρφωσης και πολιτικής κριτικής» (W. Jaeger).
Ο Φίλιππος αποτελεί ένα είδος ανοιχτής επιστολής, που έχει ωστόσο τη  μορφή ρητορικού λόγου. Απευθύνεται στο βασιλιά Φίλιππο τον Β΄ της  Μακεδονίας και γράφτηκε την άνοιξη του 346 π.Χ. Λίγο πριν από τη  συγγραφή του λόγου είχε προηγηθεί η ειρήνη που είχαν υπογράψει οι  Αθηναίοι με τον Φίλιππο, με τον οποίο βρίσκονταν από χρόνια σε  σύγκρουση. Ο τελευταίος είχε καταλάβει το 357 π.Χ. την αποικία των  Αθηναίων Αμφίπολη, και το 347 π.Χ. είχε ολοκληρώσει την επικυριαρχία  του στη Χαλκιδική με την κατάκτηση της Ολύνθου. Η ειρήνη ήταν  αποτέλεσμα ανάγκης για τους Αθηναίους και αρκετοί, ανάμεσά τους και ο  Δημοσθένης, τη θεωρούσαν επαίσχυντη. Ο Ισοκράτης ωστόσο θεώρησε ότι η  ειρήνη αυτή θα μπορούσε να αποβεί ωφέλιμη για ολόκληρη την Ελλάδα και  τον πολιτισμό της. Στο πρόσωπο του Φιλίππου διέκρινε τον ηγέτη που θα  μπορούσε να πραγματώσει το πρόγραμμα που ο ίδιος είχε διατυπώσει στον  Πανηγυρικό: Την ένωση των Ελλήνων σε ένα πόλεμο κατά των βαρβάρων. Με  το λόγο του ο Ισοκράτης καλεί τον Φίλιππο να «ευεργετήσει» τους  Έλληνες ενώνοντάς τους υπό την ηγεσία του.
Προηγουμένως ο Ισοκράτης έχει εκθέσει στο Φίλιππο τις ωφέλειες που  μπορούν να προκύψουν από την ειρήνη και τους λόγους για τους οποίους  θεωρεί ότι εκείνος είναι ο μόνος που έχει τη δύναμη να επιφέρει  ομόνοια μεταξύ των Ελλήνων. Έχει αναφέρει επίσης τις επιπλήξεις των  φίλων του για το θράσος του να θέλει να παραινέσει τον Φίλιππο, αλλά  και την ντροπή των ίδιων, όταν διάβασαν τον λόγο. Ο Ισοκράτης εξηγεί  γιατί ανέφερε όλα τα προηγούμενα και προχωρεί σε ενδιαφέρουσες  διαπιστώσεις για την αδυναμία του αναγιγνωσκόμενου λόγου να πείσει  τόσο, όσο πείθει ο εκφωνούμενος από το ρήτορα.
Ο Ισοκράτης επαναλαμβάνει με αυτές του τις σκέψεις, εμμέσως πλήν  σαφώς, ότι όσο υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι κι ανθρώπινες  πολιτείες δεν παλιώνουν οι αξίες: Αθάνατες αξίες, λόγοι, αξίες «νόμοι  υψίποδες, ουρανίαν δι’ αιθέρα τεκνωθέντες, ων Όλυμπος πατήρ μόνος»,  αξίες «που δεν τις εγέννησε ή θνατά φύσις ανέρων, κι ούτε ποτέ τις  κοιμίσει η λήθη… Δεν τις συλλαμβάνεις λογικά τις αξίες αυτές, τις  νιώθεις, με τη σοφία της ζωικής πείρας, που κυλά απαλά, βουβά κι  απλώνεται σα μεγάλο ποτάμι…», θα μας έλεγε ο Φ. Πολίτης, αξίες που  μόνον όταν ο άνθρωπος φτάσει στην κορυφαία έκφρασή του θα κάνουν να  φουντώσει μέσα του «ο άπειρος ηθικός κόσμος», η πραγματικά νέα  θρησκεία, το «καινόν δαιμόνιον».
Πολλοί, άλλωστε, Έλληνες και ξένοι μελετητές του αρχαίου ελληνικού  πολιτισμού, θα μπορούσαν, στον αιώνα της θεάς τεχνολογίας, να ακούσουν  μέσα από την αρχαία γραμματεία τη φωνή των παραμελημένων μας αξιών, η  οποία υψώνει για λογαριασμό όλων των αιώνων και όλων των Ελλήνων που  πέρασαν και που θα έρθουν, το λόγο της δημοκρατίας και του αγαθού: Του  δικαίου, του νόμου, της ισοδικίας, της ισονομίας, της ισοπολιτείας,  της ισοκρατίας, της ισηγορίας, της παρρησίας, της αμεσότητας, της  ευθύτητας, της ελευθερίας, του μέτρου – αγαθά που για λογαριασμό όλου  του κόσμου κατέκτησαν οι Έλληνες, και που σήμερα δυστυχώς υποχωρούν  μπροστά σ’ έναν υφέρποντα αμοραλισμό και άκριτο καταναλωτισμό  πολιτικό, θρησκευτικό, επιστημονικό, καλλιτεχνικό, συνδικαλιστικό,  εκπαιδευτικό. Ας ανανήψουμε λοιπόν κι ας αντισταθούμε δημιουργικά.

Η Αμαλία Κ. Ηλιάδη, είναι φιλόλογος-ιστορικός (Μεταπτυχιακό Δίπλωμα  Βυζαντινής Ιστορίας απ’ το Α.Π.Θ.), Διευθύντρια του 5ου ΓΕΛ Τρικάλων.

Comments (0)

Tags: , ,

Χωρίς σχέδιο και οργάνωση στις πλημμύρες – Να περιμένουμε τα ίδια και στην ξηρασία ;

Posted on 12 Οκτωβρίου 2020 by larisanews

Έχοντας απομακρυνθεί κάπως από τις δύσκολες μέρες που πέρασε η Θεσσαλία (Καρδίτσα, Μουζάκι, Φάρσαλα κ.α), μας προσφέρεται η δυνατότητα για μια πιο ψύχραιμη αξιολόγηση των φαινομένων που έπληξαν την περιοχή και για χρήσιμα συμπεράσματα για το μέλλον.

Οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι όλο αυτό το διάστημα επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στην επικοινωνία, άλλοτε για «άμυνα» μπροστά στις ευθύνες τους, άλλοτε για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης στις εύλογες απορίεςγιατί συνέβησαν όλες αυτές οι καταστροφές και πως θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί, όμως σε κάθε περίπτωση, απέφυγαν συγκεκριμένες δεσμεύσεις για το τι θα πράξουν στο μέλλον.  Ουσιαστικά δεν κάνουν καμία επιστημονική αξιολόγηση του τι έγινε και πως  θα μπορούσε να αποφευχθεί η καταστροφή αλλά  με τη διάχυση των ευθυνών και το θόλωμα του τοπίου αποφεύγουν να εξηγήσουν τις αδυναμίες του συστήματος προστασίας και να φανεί πως μπορούν να διορθωθούν βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Από την πλευρά μας, επιστήμονες και φορείς, οφείλουμε να αναλύσουμε τα στοιχεία και τις καταστάσεις και να προσφέρουμε στην κοινή γνώμη τεκμηριωμένα συμπεράσματα και όχι γενικότητες και αοριστολογίες.

  1. Αρχίζουμε από τα κλιματικά φαινόμενα. Σύμφωνα με στοιχεία του Αστεροσκοπείου Αθηνών (δες Καθημερινή, 27/9/2020), το ημερήσιο ύψος βροχής στις 18/9 στο Μουζάκι ήταν 254 χιλιοστά, ενώ στην Καρδίτσα αντίστοιχα 191. Για να κρίνει κανείς το μέγεθος του φαινομένου και της πιθανότητες επανεμφάνισης του, κατά τα έτη 2011 – 2019 παρουσιάστηκαν σε 13 τουλάχιστον περιπτώσεις, σε διάφορες περιοχές της χώρας, βροχοπτώσεις μεγαλύτερου ύψους (257 – 417 χιλιοστά/ημέρα), τρεις από τις οποίες το 2019 ! Ας σημειωθεί επίσης ότι στο διάστημα 2016 -2020 έκαναν την εμφάνισή τους στη χώρα μας 4 μεσογειακοί κυκλώνες (σαν τον Ιανό).

Συνεπώς οι υπερβολές που ακούσαμε όλο αυτό το διάστημα για «θεομηνία χιλιετίας», «εξαιρετικά σπάνιο», «πρωτόγνωρο» κ.λ.π. αποπροσανατολίζουν τους πολίτες και δεν βοηθούν την κοινωνία να οργανωθεί αναλόγως για το μέλλον.

Πρώτο συμπέρασμα  είναι ότι η Θεσσαλία είναι ευάλωτη και ανοχύρωτη απέναντι σε έντονα κλιματικά φαινόμενα που, ειδικά στις μεσογειακές χώρες, αναμένεται να είναι τακτικά επαναλαμβανόμενα και πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτά.

  1. Όπως προέκυψε από τις δημόσιες τοποθετήσεις των τοπικών παραγόντων που έχουν την ευθύνη για την διαχείριση των καταστάσεων, όπως αυτή του κυκλώνα, υπήρξε σοβαρό πρόβλημα συντονισμού, έλλειψης σχεδίου, αναποφασιστικότη- τας σε αναγκαίες άμεσες δράσεις και άλλα πολλά. Όταν δημόσια οι αρμόδιοι προσπαθούν να μεταφέρουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλον (π.χ. ποιος είναι αρμόδιος για τον καθαρισμό των ποταμών, ποιος αποφασίζει για καθαίρεση αναχωμάτων σε έκτακτες συνθήκες, γιατί δεν καθαιρέθηκαν έγκαιρα τα πρόχειρα φράγματα της αρδευτικής περιόδου κ.α), αυτό σημαίνει ότι πολλές ενέργειες που έπρεπε να έχουν προηγηθεί δεν έγιναν.Ουσιαστικά ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας ήταν ανέτοιμος και κατώτερος των περιστάσεων. Και επειδή παρατηρούμε ότι άρχισαν ήδη σε κάποιες περιπτώσεις κλήσεις για προανάκριση, θεωρούμε ότι η ποινικοποίηση, όπως συμβαίνει συνήθως, επί της ουσίας δεν θα οδηγήσει πουθενά.

Δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι οι τοπικοί πολιτικοί μας εκπρόσωποι οφείλουν να εκπονήσουν, να ανακοινώσουν και να έχουν έτοιμο για την επόμενη φορά ένα ολοκληρωμένο και εγκεκριμένο σχέδιο προστασίας, να συντηρούν συστηματικά τις υποδομές και να μην ψάχνουν αιφνιδιασμένοι, κατά την κρίσιμη ώρα, ποιος και τι πρέπει να κάνει.

  1. Η ασφάλεια της Θεσσαλίας από τα νερά δεν περιορίζεται μόνο όταν έχουμε βροχοπτώσεις, κυκλώνες και πλημμυρικά φαινόμενα. Εξ ίσου σημαντικό, ίσως, ειδικά για την οικονομία, είναι και οι αναμενόμενες παρατεταμένες ανομβρίες και οι ξηρασίες που απειλούν τον μεσογειακό νότο.

Και όπως αναφέρουν οι ερευνητές (ενδεικτικά : Συμβούλιο ΣΕΒ για την βιώσιμη ανάπτυξη – Καθημερινή, 6/9/2020) «..Η διαθεσιμότητατου νερού αναμένεται να μειωθεί στις περιοχές Νότιας Ευρώπης» ενώ οι βροχοπτώσεις στον νότο «αναμένεται (να μειωθούν) μέχρι και 15%» και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι «απαραίτητα έργα υποδομής για την αναπλήρωση του χαμένου υδατικού δυναμικού».

Η Θεσσαλία αναμφισβήτητα αποτελεί τυπικό παράδειγμα για όλα τα παραπάνω. Συνεπώςτρίτο συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι χωρίς έργα συγκέντρωσης των χειμερινών απορροών, είτε στην λεκάνη Πηνειού (περιφερειακοί ταμιευτήρες), είτε στην λεκάνη Αχελώου (ταμιευτήρας Σκοπιάς και μεταφορά μέσω της ήδη διανοιγμένης σήραγγας), η περιοχή  μας, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη, στη χώρα μας, εκτίθεται σε τεράστιους κινδύνους. Οι πολιτικές ευθύνες όσων, εδώ και χρόνια, αμελούν για την ολοκλήρωση ημιτελών ή/και ένταξη νέων υδατικών έργων, είναι τεράστια. Και για να προλάβουμε, ας μην μας πούνε πάλι γενικά ότι «κάνουμε πολλά έργα», αλλά ας μας παρουσιάσουν επιτέλους ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με προοπτικές υλοποίησης για τα αναγκαία έργα, καθώς και ένα σχέδιο άμεσων δράσεων και μέτρων σε περίπτωση λειψυδρίας.

Και φυσικά να αποδείξουν έμπρακτα ότι διεκδικούν την υλοποίηση των έργων αυτών και όχι, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, τα έργα που όλοι αναγνωρίζουν ως κρίσιμης σημασίας, στην πράξη να μην προχωρούν, ούτε καν να περιλαμβάνεταιη χρηματοδότησή τους σε πρόγραμμα ένταξης.

Η αλήθεια είναι ότι όλες οι Κυβερνήσεις των τελευταίων ετών (συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής) κινήθηκαν στο ίδιο μοτίβο, αυτό της στασιμότητας και εγκατάλειψης της Θεσσαλίας στη τύχη της, σε όλους τους τομείς που προαναφέραμε.

Συνεπώς στα θέματα αυτά δεν υπάρχουν περιθώρια για πολιτικές ή κομματικές προτιμήσεις.

Οπότε το τέταρτο και τελευταίο συμπέρασμα είναι πως μόνο με πολιτική πίεση, από όλους τους φορείς και πολίτες της Θεσσαλίας, υπάρχει πιθανότητα να βρούνε ανταπόκριση οι προτάσεις μας, να εξασφαλίσουμε μελλοντικά την ασφάλεια από καταστροφικά φαινόμενα και να δούνε, τουλάχιστον οι επόμενες γενιές, προκοπή στην περιοχή μας.

 

Γράφουν οι Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας),  Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Μπαρμπούτης Τάσος (πρ. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ, μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ)

Comments (0)

Tags: ,

Στο ίδιο έργο θεατές

Posted on 30 Σεπτεμβρίου 2020 by larisanews

Τον περασμένο Μάϊο, αυτοί που υπογράφουμε και την παρούσα  επιστολή, ανησυχούσαμε για την πορεία των υδατικών θεμάτων στη Θεσσαλία και δημοσιοποιήσαμε τις αγωνίες μας στην Ελευθερία Λάρισας και σε άλλα ΜΜΕ, με τίτλο «Μετέωρες οι κυβερνητικές υποσχέσεις για τα υδατικά Θεσσαλίας».

Με βάση το δημοσίευμα αυτό, ο βουλευτής Λάρισας κ. Μάξ. Χαρακόπουλος, ακολουθώντας κοινοβουλευτική διαδικασία, υπέβαλε μία «αναφορά» προς τον αρμόδιο Υπουργό κ. Κ. Καραμανλή.

Πριν λίγες ημέρες δόθηκε στη δημοσιότητα η απάντηση του Υπουργού, και μάλιστα σε μια περίοδο που η Θεσσαλία ζούσε εφιαλτικές καταστάσεις από τις πλημμύρες, ενώ η φύση έδωσε ένα ακόμη μήνυμα για την σημασία της ασφάλειας της Θεσσαλίας από τα κλιματικά φαινόμενα (πλημμύρες, ξηρασία), τιμωρώντας την ανύπαρκτη πολιτική διαχείρισης των υδάτων στη χώρα μας.

Πριν σχολιάσουμε την πρόσφατη αποκαλυπτική απάντηση του Υπουργείου, ας μας επιτραπεί να πάμε πέντε χρόνια πίσω, στις αρχές της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, το 2015.

Στις 26 Νοεμβρίου 2015 ο τότε βουλευτής Καρδίτσας κ. Κώστας Τσιάρας υπέβαλε στον υπουργό Υποδομών κ. Σπίρτζη το ερώτημα εάν «…υποστηρίζει η Κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ) …το σχέδιο ….που περιλαμβάνει τη μεταφορά 250 εκατ. κ.μ. νερού από Αχελώο και (εάν) θα προχωρήσει στην ολοκλήρωση των έργων που αυτό προβλέπει…».

Η απάντηση του Υπουργείου, ήλθε την 1η Δεκεμβρίου 2015.

Αρχικά επικαλούνταν την απόφαση 26/2014 του ΣτΕ, η οποία είχε κρίνει ότι ο παλιός σχεδιασμός του 2006, «αντίκειται στην αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης». Με βάση όμως αυτήν την απόφαση, ο κ. Σπίρτζης απάντησε ότι « πρέπει ….. να εξεταστεί και να διερευνηθεί η δυνατότητα τροποποίησης του υφισταμένου σχεδιασμού του φράγματος Συκιάς, …..να εξεταστεί η δυνατότητα ταπείνωσης της ανώτατης στάθμηςτου ταμιευτήρα…. που προφανώς θα έχει μειωμένη παραγωγή ενέργειας…». Ανέφερε επίσης ότι «…για υπέρτατους λόγους προστασίας της ανθρώπινης ζωής, του δημοσίου συμφέροντος και της προστασίας από την απώλεια του επενδεδυμένου κεφαλαίου, επιβάλλεται να ληφθούν μέτρα προστασίας των έργων σήραγγας εκτροπής και φράγματος Συκιάς(σ.σ. η υπογράμμιση ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ !), διότι εάν συμβεί αστοχία ….θα κινδυνέψουν ανθρώπινες ζωές….και θα υπάρξει εκτεταμένη οικολογική καταστροφή»και κατέληγε«..μετά την υπογραφή του Σχεδίου Διαχείρισης,θα κατασκευαστούν τα έργα της ήπιας πλέον εκτροπής του π. Αχελώου..»(σ.σ. η υπογράμμιση, αυτή τη φορά, δική μας).

Αυτά υποσχέθηκαν στη Βουλή, με αυτήν την απάντηση καθησύχασαν τον λαό της Θεσσαλίας ότι «θα κατασκευάσουν τα έργα», έστω και «κουτσουρεμένα».

Το τι ακολούθησε είναι γνωστό. Τέσσερα ολόκληρα χρόνια, όχι μόνο δεν «κατασκεύασαν έργα», όχι μόνο δεν «τροποποίησαν», όπως είπανε, τον σχεδιασμό, αλλά ούτε καν ασχολήθηκαν με την συντήρηση και προστασία των υφισταμένων έργων, που, όπως οι ίδιοι δήλωναν με έμφαση, ήταν επιβεβλημένα.

Εννοείται επίσης ότι, όλα αυτά τα χρόνια, δεν άγγιξαν καν το θέμα των υδάτων, δεν εργάστηκαν για την ωρίμανση και προώθηση (για υλοποίηση ούτε λόγος) σημαντικών ταμιευτήρων εντός της λεκάνης Πηνειού (Σκοπιά Φαρσάλων, Πύλη, Νεοχωρίτη, Μουζάκι, Ελασσόνα, κ.λ.π.) που θα μας προστάτευαν από πλημμύρες, θα ενίσχυαν την άμυνά μας απέναντι στη ξηρασία και θα έδιναν δυνατότητα άρδευσης καλλιεργειών, μείωση κόστους παραγωγής, υποκατάσταση των καταστροφικών αντλήσεων και μερική ανακούφιση των υπόγειων (κυρίως) αλλά και επιφανειακών υδροφορέων (π.χ. ποτάμια).

Καθ’ όλη την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, είναι γεγονός ότι η ΝΔ, ως προς το υδατικόπρόβλημα της Θεσσαλίας, δεν στάθηκε στο ύψος των απαιτήσεων, παρότι οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές.

Ας σημειωθεί ότι από τον Ιανουάριο του 2014 είχε πλέον εκδοθεί η πολυαναμενόμενη, μετά από πέντε χρόνια καθυστέρησης, τελική απόφαση του ΣτΕ (αριθμ. 26) για τα έργα  Αχελώου. Παράλληλα, από τον Σεπτέμβριο του 2014, η Θεσσαλία (όπως και όλα τα υδατικά διαμερίσματα της χώρας) διέθετε πλέον εγκεκριμένο ΣΔΥ, το οποίο προσδιόριζε τα  μεγέθη και την οικολογική κατάσταση των υδάτων στην κάθε περιοχή, προέβλεπε μέτρα και έργα, έθετε τις προτεραιότητες και σκιαγραφούσε ένα πλαίσιο δράσης.

Δυστυχώς η ΝΔ, μετά τον Δεκέμβριο του 2015 (ερώτηση Κ. Τσιάρα) ουδέποτε απαίτησε από την Κυβέρνηση να απαντήσει στα απλά και αυτονόητα ερωτήματα που προκύπταν :

α) Ποια έργα υδάτων θα προωθήσουν στη Θεσσαλία ;

β) Πότε θα κινηθούν για την ολοκλήρωση των έργων Αχελώου, έστω όπως τα είχε υποσχεθεί ο κ. Σπίρτζης ;

γ) Με τα ισχύοντα (νέα) δεδομένα, πως θα αντιμετώπιζαν τα προβλήματα ασφάλειας, οικολογικής αποκατάστασης, αρδεύσεων και παραγωγής ΥΗ ενέργειας στη Θεσσαλία ;

Και ενώ πάντα μας απασχολούσε, γιατί άραγε αυτή η «λάϊτ» αντιμετώπιση του υδατικού από την ΝΔ και η χαλαρή «όχληση» προς μια Κυβέρνηση, απέναντι στην οποία, σχεδόν σε όλα τα άλλα θέματα, η ΝΔ ήταν ιδιαίτερα σκληρή, ήλθε προ ημερών η απάντηση της σημερινής ηγεσίας του Υπ. Υποδομών προς τον κυβερνητικό βουλευτή κ. Χαρακόπουλο και η οποία, προς έκπληξη δική μας, υπήρξε ακριβης αντιγραφη της απαντησης του κ. Σπίρτζη το 2015 (!!). Ούτε καν τις φράσεις δεν άλλαξαν, ακόμη και η διατύπωση των υποσχέσεων έμεινε η ίδια (!). Σαν να μην πέρασε μια μέρα ……Αυτό δεν προσβάλλει τη νοημοσύνη των Θεσσαλών ;

Και ενώ εμείς παραμένουμε εύπιστοι στα περί «δημοκρατίας», «διαβούλευσης» με τις τοπικές κοινωνίες και φορείς και άλλα παρόμοια, όλα αυτά παρέμειναν όπως και με τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή λόγια για να ξεγελούν τους αφελείς, Όπως λοιπόν βιώσαμε τον αυταρχισμό του ΣΥΡΙΖΑ με το «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» του κ. Φάμελλου που απαγόρευσε (!) στους μελετητές να εξετάσουν την ενίσχυση του ελλειμματικού υδατικού δυναμικού της Θεσσαλίας από τον Αχελώο, έτσι και η ΝΔ, απροειδοποίητα και αβασάνιστα, ανακοινώνει μέσω Βουλής ότι θα διατηρήσει τις επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ και ότι σκοπεύει               να καταστρέψει μέρος των έργων (και συγκεκριμένα τον ήδη ολοκληρωμένο εκχειλιστή οπλισμένου σκυροδέματος), που εδώ και χρόνια κατασκευάστηκαν στον ταμιευτήρα Συκιάς, για να κατεβάσουν (λέει) την στάθμη του νερού της λίμνης, ώστε να μην χάσει την θέα του ένα έρημο μοναστήρι (!!).

Και δεναισθάνονται την ανάγκη να δώσουνκάποιαεξήγηση, γιατί τέλος πάντων και από πού δέχονται πιέσεις, ώστε 15 μήνες τώρα να μην έχει γίνει ένα μικρό βήμα προόδου στα θέματα αυτά.

Με όσα συμβαίνουν, πλέον δεν υπάρχουν απορίες, τουλάχιστον σε εμάς. Η Κυβέρνηση της ΝΔ, προφανώς, παραπέμπει στις καλένδες την επίλυση του υδατικού μας προβλήματος. Όσο για τις δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη και των Υπουργών του (μερική εκτροπή, κ.λ.π) έχουν την ίδια αξιοπιστία με εκείνες των υπευθύνων της διακυβέρνησης 2015 – 2019, στους οποίους, σημειωτέον, η ΝΔ απέδιδε αρκετέςφορές τον χαρακτηρισμό «πολιτικοί απατεώνες» !

Μέσα σε όλα αυτά, παρατηρούμε και την διστακτικότητα ανάμεσα στους φιλοκυβερνητικούς παράγοντες της Θεσσαλίας (στους Βουλευτές, στην Περιφέρεια, στην Αυτοδιοίκηση και σε κάποιους φορείς), που αμήχανοι και χωρίς να αντιδρούν, παρακολουθούν την Κυβέρνηση να «σέρνει» χωρίς εξηγήσεις τα θέματα αυτά και να τα μεταθέτει  έξω από την τετραετία της, ίσως και για να τα θάψειοριστικά.

Λυπούμαστε κύριοι της Κυβέρνησης. Όποιες και εάν είναι οι πολιτικές μας απόψεις και παρά την πικρία που αισθανόμαστε, εμείς θα ακολουθήσουμε τον δρόμο που τόσα χρόνια περπατάμε.

Φοβούμαστε πως δεν έχουμε πολλά να περιμένουμε από εσάς, ούτε και από τον ΣΥΡΙΖΑ που  τώρα, φυσικά, δεν αντιδρά, ενώ η ηγεσία του απολαμβάνει την συνέχιση της στασιμότητας, την οποία και εκείνοι είχαν επί χρόνια επιλέξει.

Η πολιτική αυτή οδηγεί σε καταστροφές, όπως αυτές έζησε η Θεσσαλία τις τελευταίες μέρες, τις οποίες θα είχαμε αποφύγει (σε μεγάλο βαθμό) αν είχανγίνει έργα ταμίευσης νερού (Μουζάκι, Σκοπιά) και σε σοβαρούς κινδύνους τόσο για τα υπόγεια νερά (από την ληστρική άντληση νερών) όσο και για τα εδάφη (από κακής ποιότητας νερά άρδευσης). Η μεγαλύτερη και πιο παραγωγική πεδιάδα οδηγείται δηλαδή σε καταστροφή.

Και όσο για «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα»,που τόσα χρόνια ακούμε και τώρα τα παίρνετε πίσω, δεν θα επιτρέψουμε στους εαυτούς μας  να μας ξεστρατίσουν.

Μαζί με τον κόσμο και όποιους φορείς είναι πρόθυμοι να αντιδράσουν, θα σταθούμε απέναντι σε αυτή την πολιτική σας επιλογή και στην υπαναχώρηση από τις υποσχέσεις σας.

 

Γράφουν οι Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γιαννακός Κώστας (Πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ), Καλλές Γιάννης (Πρόεδρος Εταιρείας Θεσσαλικών Μελετών)

 

Comments (0)

Tags: , ,

Τάσος Τσιαπλές: Η πλήρης και σταθερή εργασία είναι δικαίωμα όλων

Posted on 18 Σεπτεμβρίου 2020 by larisanews

Κυβέρνηση, περιφέρεια, δήμοι, σαν αντιστάθμισμα στην αύξηση των απολύσεων και της επίσημης καταγραμμένης ανεργίας, προβάλλουν τα διάφορα προγράμματα ολιγόμηνης προσωρινής απασχόλησης που δεν αποτελούν λύση στο πρόβλημα της διογκούμενης ανεργίας, απλά αποκαλύπτουν το μέλλον που έχουν χαράξει για γενιές και γενιές στο πλαίσιο αυτής της ταξικής αντιλαϊκής  πολιτικής.

Το γενικό μοντέλο είναι: Εργάτης σε δουλειά – λάστιχο, με ελάχιστα δικαιώματα. Τα προγράμματα που ανακοινώνονται κατά περιόδους, όπως και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, δεν έχουν καμία σχέση με τη σταθερή και μόνιμη εργασία, με πλήρη δικαιώματα. Στέλνουν τους ανέργους ως φθηνή εργατική δύναμη χωρίς δικαιώματα στα χέρια της εκμετάλλευσης των εργοδοτών. Μετά το τέλος του προγράμματος οι άνεργοι θα είναι και πάλι στο άγχος και την ανασφάλεια, με μειωμένες απαιτήσεις στην αναζήτηση τρόπου να θρέψουν τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους. Μέσα από αυτά τα προγράμματα δεν αντιμετωπίζεται βεβαίως η ανεργία. Διασφαλίζονται, όμως, τα συμφέροντα των καπιταλιστών.

Η ανεργία είναι γέννημα – θρέμμα του εκμεταλλευτικού συστήματος που ενισχύει με κάθε τρόπο την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, σε κάθε κλάδο.

Οι καπιταλιστές είναι αυτοί που αξιοποιούν την ανεργία για να χτυπήσουν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, να τσακίσουν τους μισθούς. Κι από κοντά η κυβέρνηση, που μέσα από τα προγράμματα απασχόλησης ταΐζει με «ζεστό» χρήμα τα αφεντικά, που μαζί με την Περιφέρεια και τους Δήμους χτυπούν την πλήρη και σταθερή εργασία. Μέσα και από τους όρους εργασίας που προβλέπουν αυτά τα προγράμματα δυναμώνουν την εκμετάλλευση.

Από τη σκοπιά τους οι άνεργοι, καθώς είναι υποχρεωμένοι να κάνουν τα πάντα για να εξασφαλίσουν την επιβίωση, αναγκαστικά καταφύγουν και σε τέτοια προγράμματα, ελπίζοντας σε μια μικρή ανακούφιση. Αυτό, όμως, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να οδηγεί σε νομιμοποίηση αυτών των μέτρων και της χαμοζωής στη συνείδησή τους. Δεν είναι εργασία η σύγχρονη σκλαβιά. Αντίθετα, σ’ όποιον χώρο δουλειάς κι αν βρεθούν πρέπει να φροντίσουν να έρθουν σε επαφή με τα ταξικά προσανατολισμένα σωματεία, να ενώσουν τη δύναμή τους με τους άλλους εργαζόμενους, να οργανώσουν την πάλη τους, έτσι που και δουλειά με δικαιώματα να εξασφαλίσουν και να ανοίγουν δρόμο για να σπάσουν τις αλυσίδες της εκμετάλλευσης.

Στις σημερινές συνθήκες άνεργοι και εργαζόμενοι πρέπει να διεκδικήσουν οργανωμένα μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, που είναι το βασικότερο δικαίωμα του ανθρώπου. Κατοχύρωση του 35ωρου, 7ωρου, 5ήμερου και διασφάλιση της κυριακάτικης αργίας. Απαγόρευση όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης και κάθε μορφής ανασφάλιστης εργασίας. Πρακτική άσκηση των σπουδαστών με πλήρεις αποδοχές και εργασιακά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.  Έξι (6) ώρες δουλειάς για τα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα, για σπουδαστές και φοιτητές που αναγκάζονται να δουλεύουν. Επίδομα ανεργίας για όλη τη διάρκεια της ανεργίας, για όλες τις κατηγορίες των ανέργων, με πλήρη και δωρεάν υγειονομική φροντίδα και περίθαλψη χωρίς προϋποθέσεις. Ούτε βήμα πίσω απ’ αυτά!

 

Γράφει ο Τάσος Τσιαπλές, επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας

Comments (0)

Tags: , ,

Ο π. Κονάνος και η αλλοίωση των ορθόδοξων κριτηρίων – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου – μουσικού

Posted on 02 Σεπτεμβρίου 2020 by larisanews

Μεγάλος θόρυβος έγινε όταν ο γνωστός για τις ομιλίες του  στα εκκλησιαστικά ραδιόφωνα, π. Ανδρέας Κονάνος αποφάσισε να «βγάλει» τα ράσα του και να ζήσει ως λαϊκός. Δεν θα κρίνω το πρόσωπο αλλά το φαινόμενο »Κονάνος», διότι σήμερα έπεσε σε αμάρτημα αυτός αύριο, όπως λέγει το γεροντικό, μπορεί να πέσω εγώ και μάλιστα σε μεγαλύτερο αμάρτημα και αυτός μπορεί κάποια στιγμή να μετανοιώσει ενώ εγώ όχι.

Ο αείμνηστος καθηγητής μας στο Πανεπιστήμιο π. Γεώργιος Μεταλληνός μας έλεγε, ότι στην εποχή μας οι χριστιανοί, κληρικοί και λαϊκοί, δεν διαθέτουμε τα Ορθόδοξα κριτήρια, διότι διαβάζουμε διάφορα άρθρα στα περιοδικά και ακούμε ομιλίες που ανακατεύουν την Θεολογία με την κοινωνιολογία, την φιλοσοφία και την ψυχολογία. Για να γνωρίσουμε τον δρόμο προς την αγιότητα και να ενωθούμε με τον Θεό πρέπει να δαπανούμε τον περισσότερο χρόνο μας διαβάζοντας συγγράμματα των Αγίων Πατέρων μας αλλά κυρίως να ζούμε ενεργά μέσα στην Λατρεία της Εκκλησίας μας και τα Άγια Μυστήρια.

Έχουμε ευθύνη εμείς οι σύγχρονοι ρασοφόροι, διότι αντί να οδηγούμε τις ψυχές προς τον Θεό δημιουργούμε γύρω μας οπαδούς. Αντί να μιλούμε συνεχώς για την μετάνοια, που είναι η λέξη στην οποία συμπεριλαμβάνεται όλο το νόημα του Ευαγγελίου, λέμε αγαπολογίες, χαϊδεύουμε και δικαιολογούμε με διάφορες σοφιστείες τα πάθη τα δικά μας και του λαού και έτσι δημιουργούμε έναν κύκλο ανθρώπων γύρο μας που μας δοξάζουν και μας γεμίζουν εγωισμό.

Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος «όταν πέσει πολύ δόξα στον κληρικό ή τον λαϊκό τότε έχουμε λόξα από δω και λόξα από κει!». Και ο Άγιος Ιερώνυμος ο Σιμωνοπετρίτης συμβούλευε τους νέους κληρικούς: «πρόσεξε τώρα που έγινες κληρικός μην μπεις ανάμεσα στους πιστούς και τον Χριστό».

Για να μην παρασυρόμαστε και χάνουμε τον δρόμο μας προς την αγιότητα κληρικοί και λαϊκοί ας μην ξεχνούμε ότι είκοσι αιώνες τώρα οι Ιεροί Κανόνες και η Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μας θέλουν τον κληρικό να νυμφεύεται τον Χριστό. Η ιεροσύνη όπως και το Άγιο Βάπτισμα για όλους τους Χριστιανούς είναι ανεξίτηλα τόσο για το σώμα μας όσο και την ψυχή μας. Όποιος από τους κληρικούς πέσει σε βαρύ αμάρτημα, όπως η μοιχεία, η πορνεία ή η απιστία στην ύπαρξη του Θεού, οφείλει να μην τελεί τα Άγια Μυστήρια και να ζει σε μετάνοια. Δεν έχει πια κανένα δικαίωμα να καθοδηγεί τους πιστούς αφού ο ίδιος απέτυχε στον στόχο του και δεν τήρησε τις υποσχέσεις τις οποίες έδωσε ενώπιον του Θεού.

Οι άγαμοι κληρικοί, οφείλουν πάντοτε κατά την Ιερά Παράδοση της Ανατολής να είναι  μικρόσχημοι ή μεγαλόσχημοι μοναχοί, είναι υποχρεωμένοι να τηρούν τις τρεις υποσχέσεις που έδωσαν κατά την κουρά τους, δηλαδή την ακτημοσύνη, την παρθενία και την υπακοή σε έναν γέροντα. Για να το πετύχουν αυτό καλό είναι να μένουν μέσα σε ένα μοναστήρι ή μέσα σε κάποια μητρόπολη κάνοντας απόλυτη υπακοή στον επίσκοπό τους. Αρχιμανδρίτης εξάλλου σημαίνει ο αρχηγός της μάνδρας δηλαδή κάποιου μοναστηριού.

Έλεγε συχνά ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης: «ο μοναχός έξω από το μοναστήρι είναι σαν το περιστέρι που το κυνηγά ο έμπειρος αιώνες τώρα κυνηγός διάβολος, είναι ποτέ δυνατόν να γλιτώσει;». Ας μην λησμονούμε τους σύγχρονους Αγίους, Παΐσιο, Ιάκωβο, Πορφύριο, Ιερώνυμο που είναι δώρα του Θεού για να τους μιμηθούμε. Αυτοί γυρνούσαν αριστερά και δεξιά κάνοντας ομιλίες  και αποκτώντας οπαδούς ή ζούσαν μέσα στην Λατρεία της Εκκλησίας μας προσευχόμενοι;

Κληρικοί και λαϊκοί, δεν υπάρχει διάκριση στους δύο αυτούς όρους για την Ορθοδοξία, ας αναλογιστούμε τι υποσχέσεις δώσαμε με το Άγιό μας Βάπτισμα στον Θεό και τι ψυχή θα του παραδώσουμε στην άλλη ζωή: Λέγει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, σε ομιλία του την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, «ακούστε τα αυτά όλοι οι πιστοί, μην υπερεκτιμάτε την αγάπη του Θεού. Το έλεός Του θα το δώσει στους αμετανόητους βλάστημους μόνο σ’ αυτή τη ζωή. Στην τελική Κρίση τη θέση του ελέους θα την καταλάβει η δικαιοσύνη του Θεού».

Καλή μετάνοια λοιπόν στον π. Ανδρέα αλλά και σε όλους μας. (p.a.tympas@gmail.com).

Comments (0)

Ιανουάριος 2021
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031