Tag Archive | "Άρθρο"

Tags: , ,

Οι αρρώστιες στη ζωή μας – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου – μουσικού

Posted on 22 Οκτωβρίου 2020 by larisanews

«Η πραγματική χαρά γεννιέται από την πίκρα που γεύεται κανείς με χαρά για τον Χριστό που πικράθηκε για να μας σώσει. Ο Χριστιανός πρέπει να χαίρεται ιδιαίτερα όταν τον βρίσκει κάποια δοκιμασία διότι έτσι κερδίζεται ο Παράδεισος», είπε ο Άγιος Παΐσιος.

Ο Θεός οικονομεί ώστε στον κάθε άνθρωπο να δοθεί ένας σταυρός ανάλογος με τις δυνάμεις του, έτσι στην ζωή του  να μην βασανιστεί αλλά να ανέβει την σκάλα προς τον Ουρανό.  Εάν καταλάβουμε ότι αποταμιεύουμε έναν θησαυρό από τον πόνο μιας αρρώστιας, τότε θα δοξάζουμε τον Θεό γι’ αυτό το σταυρουδάκι που μας χάρισε. Ας έχουμε πάντοτε στον νου μας τον ασήκωτο Σταυρό που σήκωσε ο Χριστός από αγάπη για μας τους ανθρώπους. Τον σήκωσε για να μας ελαφρώνει από τους πόνους των δοκιμασιών και των αμαρτιών μας.

Οι αρρώστιες δεν είναι τιμωρίες του Θεού. Ο άγιος Πορφύριος έλεγε: «η αμαρτία, η ταραχή, ο εγωισμός φέρνουν πότε ελάττωση και πότε αύξηση της κανονικής λειτουργίας  του οργανισμού με επακόλουθο την ασθένεια». Μαζί με τις ασθένειες δυστυχώς έρχεται τόσο ο σωματικός όσο και ο ψυχικός πόνος. Τότε ο άνθρωπος βρίσκει παρηγοριά την προσευχή και σιγά σιγά αγιάζει. Οι αρρώστιες γέμισαν τον Παράδεισο με ανθρώπους που έκαμαν υπομονή και ποτέ δεν τα έβαλαν με τον Θεό.

Όταν υποφέρουμε τότε δικαίως τρέχουμε στους γιατρούς οι οποίοι με τα φάρμακά τους ως ένα βαθμό μας ανακουφίζουν. Τρέχουμε και στους Αγίους, όπως ο άγιος Νεκτάριος, η αγία Παρασκευή ή σε όποιο άγιο ευλαβείται ο καθένας. Το μυστικό όμως είναι με ποιο τρόπο μέσα από την όλη ταλαιπωρία  θα αποκτήσουμε μέσα μας την Χάρη του Θεού. Τότε αφήνουμε όλη μας την ζωή στα χέρια του Χριστού και μέσα από την χαρμολύπη οδηγούμαστε στην αγιότητα.

Και όταν κάποιος νέος ή νέα φεύγουν από την ζωή; Τότε να σκεφτόμαστε πόσο μικρή είναι η ζωή μας μπροστά στην αιωνιότητα. Αρκεί βέβαια εκεί στην άλλη ζωή να βρεθούμε στον Παράδεισο, την αιώνια χαρά. Οι αρρώστιες είναι ένα ισχυρότατο εισιτήριο για τον Παράδεισο.

Και αν αυτός που φεύγει αφήνει πίσω του υποχρεώσεις, όπως ορφανά παιδιά; Τότε για όλα αυτά είναι «υποχρεωμένος» να φροντίσει ο ίδιος ο Θεός. Και τότε πραγματικά βλέπουμε πως όντως η πρόνοια του Θεού είναι πανταχού παρούσα αρκεί εμείς να έχουμε την καλή προαίρεση να δούμε το χέρι του Θεού σε κάθε μας βήμα.

Αγαπητοί μου το «κλειδί» στις αρρώστιες είναι να έχουμε απλή και αδιάκριτη πίστη. Πίστη ότι ο Θεός μας υπεραγαπά και θέλει να γίνουμε δικοί Του, να παραδοθούμε με εμπιστοσύνη στην Πρόνοιά Του. Δεν είναι σωστό να λέμε στην προσευχή μας, «Θεέ μου κάνε με καλά και γω θα γίνω καλός άνθρωπος».

Να πώς συμβούλεψε ο άγιος Πορφύριος κάποιον που αρρώστησε: «να κάμεις πολύ προσευχή να σε συγχωρέσει ο Θεός για τις αμαρτίες σου και να σου δώσει δύναμη να Τον αγαπήσεις. Όσο παρακαλείς να φύγει ή ασθένεια τόσο αυτή θα κολλά πάνω σου. Όταν παραδοθούμε στον Χριστό ειρηνεύει ο πνευματικός μας οργανισμός με αποτέλεσμα τη φυσιολογική λειτουργία όλων των οργάνων και αδένων. Τότε γινόμαστε καλά και παύουμε να υποφέρουμε».

Το τέλειο αγαπητοί μου φίλοι είναι να μην προσευχόμαστε για την υγεία μας αλλά να μας δίνει ο Θεός δύναμη να γίνουμε ενάρετοι. Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι τα σημαντικότερα όπλα κατά των σωματικών και ψυχικών ασθενειών είναι τα τρία Μυστήρια της Εκκλησίας μας, η Θεία Κοινωνία, η Ιερά Εξομολόγηση και το Ιερό Ευχέλαιο.(p.a.tympas@gmail.com).

Comments (0)

Tags: , ,

Μνήμη Ελλήνων: Συνέχεια και ενότητα – Γράφει η Αμαλία Κ. Ηλιάδη

Posted on 21 Οκτωβρίου 2020 by larisanews

«Προς γαρ το τελευταίον εκβάν έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται»=«Σε σχέση με το τελικό αποτέλεσμα κρίνεται κάθε στοιχείο του  παρελθόντος μας» και το τελικό, παρόν «αποτέλεσμα» είμαστε εμείς, οι  σημερινοί Έλληνες, που καλούμαστε να φανούμε αντάξιοι του παρελθόντος μας.


Η Μνημοσύνη είναι προγεννήτορας όλων των τεχνών και των επιστημών,  μεταξύ των οποίων και της ιστορίας· η Κλειώ ήταν μία από τις θυγατέρες  της. Η επιστήμη της θύμησης, η μνημονική, που αποδίδεται στον Σιμωνίδη  τον Κείο, αποτέλεσε τη βάση της μαθησιακής διαδικασίας. Η μνήμη για  τους αρχαίους Έλληνες αποτελούσε, εξάλλου, προϋπόθεση της ανθρώπινης  σκέψης. Μνήμη Ελλήνων σημαίνει, πρωτίστως, συνέχεια και ενότητα.
Αυτοί που πορεύονται τη σκοτεινή νύχτα του κόσμου έχοντας το όραμα  μιας άλλης ανθρωπότητας, δεν είναι άλλοι απ’ αυτούς που έχουν σαν αρχή  τους να γνωρίσουν τον εαυτό τους. Ακολουθώντας το δρόμο αυτόν φθάνουν  να γνωρίσουν και τον πλησίον: Εδώ θα συναντήσει κανείς τη σύζευξη του  μείζονος πολιτισμού.
Βέβαια, όταν αξιώνει κανείς το καλύτερο από τον εαυτό του, πιστεύει  πως δύναται, άρα δεν υπάρχουν έσχατα όρια αντοχής, γιατί ο άνθρωπος  είναι κάτι πολύ μεγάλο και πολύ όμορφο αλλά τις περισσότερες φορές δεν  το γνωρίζει. Εξάλλου, το πρόβλημα της ουσίας της αισθητικής φιλοσοφίας  απασχολεί τους ανθρώπους εδώ και είκοσι πέντε αιώνες. Περιλαμβάνει ως  κεντρική την έννοια του ωραίου, που αποτελεί την κυρίαρχη έννοια της  αισθητικής φιλοσοφίας, όσο και η τέχνη, μέσω της οποίας αναπαρίσταται  το ωραίο. Αυτά τα δυο αντιμετωπίστηκαν με διάφορους τρόπους. Πολλοί  φιλόσοφοι, όπως ο Πλάτωνας, είχανε αρνητική άποψη απέναντι στην  αισθητική της τέχνης, γιατί υποστηρίζανε πως υποβαθμίζει την αλήθεια  και την αρετή.
Στα φιλοσοφικά έργα του Ξενοφώντα κεντρικό πρόσωπο είναι ο Σωκράτης,  του οποίου υπήρξε μαθητής και του οποίου τις διδασκαλίες θυμόταν  ζωηρά. Στα «Απομνημονεύματα του Σωκράτους», ο Σωκράτης δεν εμφανίζεται  ως φιλόσοφος, αλλά ως απλός δάσκαλος του λαού, που διδάσκει τους νέους  περισσότερο με το παράδειγμά του παρά με τις συμβουλές του. Κηρύσσει  ότι σπουδαιότερα καθήκοντα του ανθρώπου είναι η ευγνωμοσύνη στους  γονείς, η αγάπη στους αδερφούς, η πίστη στους φίλους και βάση κάθε  αρετής είναι η ευσέβεια προς τους Θεούς. Το έργο έχει διαλογική μορφή,  όπως και τα άλλα έργα του Ξενοφώντα που αναφέρονται στο Σωκράτη. Το  «Συμπόσιο», όπως και το ανάλογο του Πλάτωνα, αναφέρεται στο γήινο και  στον ουράνιο έρωτα. Είναι το μόνο έργο όπου ο Ξενοφώντας αναπτύσσει τη  θεωρητική πλευρά της διδασκαλίας του Σωκράτη, ενώ συνήθως επιμένει  στην πρακτική και ηθική πλευρά της.
Από την άλλη μεριά, ο Ισοκράτης δημοσίευσε τον Πανηγυρικό του ύστερα  από μακρόχρονη – δεκαετή, όπως αναφέρουν αρχαίες πηγές – επεξεργασία,  το 380 π.Χ. Αν και ο λόγος δεν εκφωνήθηκε μάλλον ποτέ, απευθύνεται,  όπως δηλώνει άλλωστε και ο τίτλος, σε Έλληνες συγκεντρωμένους από όλες  τις πόλεις για να γιορτάσουν κάποια πανελλήνια εορτή (ως τόπο ίσως θα  πρέπει να φανταστούμε την Ολυμπία, όπου είχαν εκφωνήσει παρόμοιους  λόγους ο Γοργίας και ο Λυσίας). Ο λόγος απαρτίζεται από δύο μέρη:
Ένα επιδεικτικό, το οποίο συνίσταται στον έπαινο της Αθήνας, και ένα  συμβουλευτικό, όπου οι Έλληνες καλούνται να ομονοήσουν και να  ξεκινήσουν πόλεμο εναντίον των βαρβάρων, στον οποίο θα ηγούνται από  κοινού οι Σπαρτιάτες και οι Αθηναίοι. Το επιδεικτικό μέρος υπηρετεί το  συμβουλευτικό, αφού με τις αναφορές στην προσφορά της Αθήνας κατά το  παρελθόν επιδιώκεται να δικαιολογηθεί η επί ίσοις όροις συμμετοχή της  στην ηγεσία του προτεινόμενου πολέμου, σε μια περίοδο κατά την οποία  οι Σπαρτιάτες ήταν κυρίαρχη δύναμη στην Ελλάδα. Οι πανελλήνιες ιδέες  που εκφράζονται σ’ αυτόν τον λόγο ανακλούν την διάδοση παρόμοιων ιδεών  μετά το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου αλλά και το κλίμα που  επικρατούσε στην Ελλάδα μετά την οδυνηρή για τους Έλληνες Ανταλκίδειο  ειρήνη (386 π.Χ.).
Ανεξάρτητα από το περιεχόμενό του, ο Πανηγυρικός αποτελεί και  σημαντικό μνημείο λογοτεχνικού ύφους: Οι μακρές αλλά συμμετρικά  δομημένες περίοδοι (περιοδικό ύφος), η ρυθμική επεξεργασία και η  αποφυγή της χασμωδίας δίνουν για πρώτη φορά στον πεζό λόγο τη χάρη που  διέθετε μέχρι εκείνη την εποχή μόνο η ποίηση.
Τις επιθέσεις εναντίον της παιδευτικής του προσπάθειας ο Ισοκράτης τις  συνδέει στο λόγο του Περί αντιδόσεως με τις συκοφαντίες των  ανταγωνιστών του στο χώρο της φιλοσοφίας αλλά και των δημαγωγών. Οι  τελευταίοι παρωθούν τους νέους να ασχολούνται μόνο με άκοπα και  ανώφελα έργα (συγκεντρώσεις, διασκεδάσεις κτλ.) και να παραμελούν την  ουσιαστική τους μόρφωση. Η παιδεία (μέρος της οποίας είναι και η  ρητορική) ήταν όμως αυτή που ανέδειξε την Αθήνα και συνέβαλε στο  μεγαλείο της. Αυτός είναι και ο λόγος που η πόλη θαυμάζεται από τους  ξένους.
Τώρα όμως που η Αθήνα έχει γεμίσει από συκοφάντες και δημαγωγούς η  ανάπτυξη της πραγματικής παιδείας είναι αδύνατη. Οι Αθηναίοι ωστόσο  δεν πρέπει να ξεχνούν τη σημασία της για την πόλη. Η υπόμνηση αυτή του  Ισοκράτη φαίνεται ότι ήταν ιδιαίτερα επίκαιρη κατά τη χρονική αυτή  περίοδο. «Η πολιτική υπεράσπιση της παιδείας πρέπει να ήταν στα χρόνια  εκείνα ύστερα από την κατάρρευση της Β΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας μάλλον  αναγκαία. Οι δημαγωγοί, που είχαν καταστεί από τον Ισοκράτη και τους  ομόφρονές του υπεύθυνοι για τη συμφορά που συνέβη στην Αθήνα, πέρασαν  στην αντεπίθεση. Η ριζοσπαστικότερη κατεύθυνση της δημοκρατικής  παράταξης έπαιρνε όλο και περισσότερο μια εχθρική προς την παιδεία  στάση, σε τέτοιο βαθμό, ώστε να είναι ορατή στον καθένα η σύνδεση  μόρφωσης και πολιτικής κριτικής» (W. Jaeger).
Ο Φίλιππος αποτελεί ένα είδος ανοιχτής επιστολής, που έχει ωστόσο τη  μορφή ρητορικού λόγου. Απευθύνεται στο βασιλιά Φίλιππο τον Β΄ της  Μακεδονίας και γράφτηκε την άνοιξη του 346 π.Χ. Λίγο πριν από τη  συγγραφή του λόγου είχε προηγηθεί η ειρήνη που είχαν υπογράψει οι  Αθηναίοι με τον Φίλιππο, με τον οποίο βρίσκονταν από χρόνια σε  σύγκρουση. Ο τελευταίος είχε καταλάβει το 357 π.Χ. την αποικία των  Αθηναίων Αμφίπολη, και το 347 π.Χ. είχε ολοκληρώσει την επικυριαρχία  του στη Χαλκιδική με την κατάκτηση της Ολύνθου. Η ειρήνη ήταν  αποτέλεσμα ανάγκης για τους Αθηναίους και αρκετοί, ανάμεσά τους και ο  Δημοσθένης, τη θεωρούσαν επαίσχυντη. Ο Ισοκράτης ωστόσο θεώρησε ότι η  ειρήνη αυτή θα μπορούσε να αποβεί ωφέλιμη για ολόκληρη την Ελλάδα και  τον πολιτισμό της. Στο πρόσωπο του Φιλίππου διέκρινε τον ηγέτη που θα  μπορούσε να πραγματώσει το πρόγραμμα που ο ίδιος είχε διατυπώσει στον  Πανηγυρικό: Την ένωση των Ελλήνων σε ένα πόλεμο κατά των βαρβάρων. Με  το λόγο του ο Ισοκράτης καλεί τον Φίλιππο να «ευεργετήσει» τους  Έλληνες ενώνοντάς τους υπό την ηγεσία του.
Προηγουμένως ο Ισοκράτης έχει εκθέσει στο Φίλιππο τις ωφέλειες που  μπορούν να προκύψουν από την ειρήνη και τους λόγους για τους οποίους  θεωρεί ότι εκείνος είναι ο μόνος που έχει τη δύναμη να επιφέρει  ομόνοια μεταξύ των Ελλήνων. Έχει αναφέρει επίσης τις επιπλήξεις των  φίλων του για το θράσος του να θέλει να παραινέσει τον Φίλιππο, αλλά  και την ντροπή των ίδιων, όταν διάβασαν τον λόγο. Ο Ισοκράτης εξηγεί  γιατί ανέφερε όλα τα προηγούμενα και προχωρεί σε ενδιαφέρουσες  διαπιστώσεις για την αδυναμία του αναγιγνωσκόμενου λόγου να πείσει  τόσο, όσο πείθει ο εκφωνούμενος από το ρήτορα.
Ο Ισοκράτης επαναλαμβάνει με αυτές του τις σκέψεις, εμμέσως πλήν  σαφώς, ότι όσο υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι κι ανθρώπινες  πολιτείες δεν παλιώνουν οι αξίες: Αθάνατες αξίες, λόγοι, αξίες «νόμοι  υψίποδες, ουρανίαν δι’ αιθέρα τεκνωθέντες, ων Όλυμπος πατήρ μόνος»,  αξίες «που δεν τις εγέννησε ή θνατά φύσις ανέρων, κι ούτε ποτέ τις  κοιμίσει η λήθη… Δεν τις συλλαμβάνεις λογικά τις αξίες αυτές, τις  νιώθεις, με τη σοφία της ζωικής πείρας, που κυλά απαλά, βουβά κι  απλώνεται σα μεγάλο ποτάμι…», θα μας έλεγε ο Φ. Πολίτης, αξίες που  μόνον όταν ο άνθρωπος φτάσει στην κορυφαία έκφρασή του θα κάνουν να  φουντώσει μέσα του «ο άπειρος ηθικός κόσμος», η πραγματικά νέα  θρησκεία, το «καινόν δαιμόνιον».
Πολλοί, άλλωστε, Έλληνες και ξένοι μελετητές του αρχαίου ελληνικού  πολιτισμού, θα μπορούσαν, στον αιώνα της θεάς τεχνολογίας, να ακούσουν  μέσα από την αρχαία γραμματεία τη φωνή των παραμελημένων μας αξιών, η  οποία υψώνει για λογαριασμό όλων των αιώνων και όλων των Ελλήνων που  πέρασαν και που θα έρθουν, το λόγο της δημοκρατίας και του αγαθού: Του  δικαίου, του νόμου, της ισοδικίας, της ισονομίας, της ισοπολιτείας,  της ισοκρατίας, της ισηγορίας, της παρρησίας, της αμεσότητας, της  ευθύτητας, της ελευθερίας, του μέτρου – αγαθά που για λογαριασμό όλου  του κόσμου κατέκτησαν οι Έλληνες, και που σήμερα δυστυχώς υποχωρούν  μπροστά σ’ έναν υφέρποντα αμοραλισμό και άκριτο καταναλωτισμό  πολιτικό, θρησκευτικό, επιστημονικό, καλλιτεχνικό, συνδικαλιστικό,  εκπαιδευτικό. Ας ανανήψουμε λοιπόν κι ας αντισταθούμε δημιουργικά.

Η Αμαλία Κ. Ηλιάδη, είναι φιλόλογος-ιστορικός (Μεταπτυχιακό Δίπλωμα  Βυζαντινής Ιστορίας απ’ το Α.Π.Θ.), Διευθύντρια του 5ου ΓΕΛ Τρικάλων.

Comments (0)

Tags: , ,

Χωρίς σχέδιο και οργάνωση στις πλημμύρες – Να περιμένουμε τα ίδια και στην ξηρασία ;

Posted on 12 Οκτωβρίου 2020 by larisanews

Έχοντας απομακρυνθεί κάπως από τις δύσκολες μέρες που πέρασε η Θεσσαλία (Καρδίτσα, Μουζάκι, Φάρσαλα κ.α), μας προσφέρεται η δυνατότητα για μια πιο ψύχραιμη αξιολόγηση των φαινομένων που έπληξαν την περιοχή και για χρήσιμα συμπεράσματα για το μέλλον.

Οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι όλο αυτό το διάστημα επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στην επικοινωνία, άλλοτε για «άμυνα» μπροστά στις ευθύνες τους, άλλοτε για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης στις εύλογες απορίεςγιατί συνέβησαν όλες αυτές οι καταστροφές και πως θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί, όμως σε κάθε περίπτωση, απέφυγαν συγκεκριμένες δεσμεύσεις για το τι θα πράξουν στο μέλλον.  Ουσιαστικά δεν κάνουν καμία επιστημονική αξιολόγηση του τι έγινε και πως  θα μπορούσε να αποφευχθεί η καταστροφή αλλά  με τη διάχυση των ευθυνών και το θόλωμα του τοπίου αποφεύγουν να εξηγήσουν τις αδυναμίες του συστήματος προστασίας και να φανεί πως μπορούν να διορθωθούν βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Από την πλευρά μας, επιστήμονες και φορείς, οφείλουμε να αναλύσουμε τα στοιχεία και τις καταστάσεις και να προσφέρουμε στην κοινή γνώμη τεκμηριωμένα συμπεράσματα και όχι γενικότητες και αοριστολογίες.

  1. Αρχίζουμε από τα κλιματικά φαινόμενα. Σύμφωνα με στοιχεία του Αστεροσκοπείου Αθηνών (δες Καθημερινή, 27/9/2020), το ημερήσιο ύψος βροχής στις 18/9 στο Μουζάκι ήταν 254 χιλιοστά, ενώ στην Καρδίτσα αντίστοιχα 191. Για να κρίνει κανείς το μέγεθος του φαινομένου και της πιθανότητες επανεμφάνισης του, κατά τα έτη 2011 – 2019 παρουσιάστηκαν σε 13 τουλάχιστον περιπτώσεις, σε διάφορες περιοχές της χώρας, βροχοπτώσεις μεγαλύτερου ύψους (257 – 417 χιλιοστά/ημέρα), τρεις από τις οποίες το 2019 ! Ας σημειωθεί επίσης ότι στο διάστημα 2016 -2020 έκαναν την εμφάνισή τους στη χώρα μας 4 μεσογειακοί κυκλώνες (σαν τον Ιανό).

Συνεπώς οι υπερβολές που ακούσαμε όλο αυτό το διάστημα για «θεομηνία χιλιετίας», «εξαιρετικά σπάνιο», «πρωτόγνωρο» κ.λ.π. αποπροσανατολίζουν τους πολίτες και δεν βοηθούν την κοινωνία να οργανωθεί αναλόγως για το μέλλον.

Πρώτο συμπέρασμα  είναι ότι η Θεσσαλία είναι ευάλωτη και ανοχύρωτη απέναντι σε έντονα κλιματικά φαινόμενα που, ειδικά στις μεσογειακές χώρες, αναμένεται να είναι τακτικά επαναλαμβανόμενα και πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτά.

  1. Όπως προέκυψε από τις δημόσιες τοποθετήσεις των τοπικών παραγόντων που έχουν την ευθύνη για την διαχείριση των καταστάσεων, όπως αυτή του κυκλώνα, υπήρξε σοβαρό πρόβλημα συντονισμού, έλλειψης σχεδίου, αναποφασιστικότη- τας σε αναγκαίες άμεσες δράσεις και άλλα πολλά. Όταν δημόσια οι αρμόδιοι προσπαθούν να μεταφέρουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλον (π.χ. ποιος είναι αρμόδιος για τον καθαρισμό των ποταμών, ποιος αποφασίζει για καθαίρεση αναχωμάτων σε έκτακτες συνθήκες, γιατί δεν καθαιρέθηκαν έγκαιρα τα πρόχειρα φράγματα της αρδευτικής περιόδου κ.α), αυτό σημαίνει ότι πολλές ενέργειες που έπρεπε να έχουν προηγηθεί δεν έγιναν.Ουσιαστικά ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας ήταν ανέτοιμος και κατώτερος των περιστάσεων. Και επειδή παρατηρούμε ότι άρχισαν ήδη σε κάποιες περιπτώσεις κλήσεις για προανάκριση, θεωρούμε ότι η ποινικοποίηση, όπως συμβαίνει συνήθως, επί της ουσίας δεν θα οδηγήσει πουθενά.

Δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι οι τοπικοί πολιτικοί μας εκπρόσωποι οφείλουν να εκπονήσουν, να ανακοινώσουν και να έχουν έτοιμο για την επόμενη φορά ένα ολοκληρωμένο και εγκεκριμένο σχέδιο προστασίας, να συντηρούν συστηματικά τις υποδομές και να μην ψάχνουν αιφνιδιασμένοι, κατά την κρίσιμη ώρα, ποιος και τι πρέπει να κάνει.

  1. Η ασφάλεια της Θεσσαλίας από τα νερά δεν περιορίζεται μόνο όταν έχουμε βροχοπτώσεις, κυκλώνες και πλημμυρικά φαινόμενα. Εξ ίσου σημαντικό, ίσως, ειδικά για την οικονομία, είναι και οι αναμενόμενες παρατεταμένες ανομβρίες και οι ξηρασίες που απειλούν τον μεσογειακό νότο.

Και όπως αναφέρουν οι ερευνητές (ενδεικτικά : Συμβούλιο ΣΕΒ για την βιώσιμη ανάπτυξη – Καθημερινή, 6/9/2020) «..Η διαθεσιμότητατου νερού αναμένεται να μειωθεί στις περιοχές Νότιας Ευρώπης» ενώ οι βροχοπτώσεις στον νότο «αναμένεται (να μειωθούν) μέχρι και 15%» και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι «απαραίτητα έργα υποδομής για την αναπλήρωση του χαμένου υδατικού δυναμικού».

Η Θεσσαλία αναμφισβήτητα αποτελεί τυπικό παράδειγμα για όλα τα παραπάνω. Συνεπώςτρίτο συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι χωρίς έργα συγκέντρωσης των χειμερινών απορροών, είτε στην λεκάνη Πηνειού (περιφερειακοί ταμιευτήρες), είτε στην λεκάνη Αχελώου (ταμιευτήρας Σκοπιάς και μεταφορά μέσω της ήδη διανοιγμένης σήραγγας), η περιοχή  μας, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη, στη χώρα μας, εκτίθεται σε τεράστιους κινδύνους. Οι πολιτικές ευθύνες όσων, εδώ και χρόνια, αμελούν για την ολοκλήρωση ημιτελών ή/και ένταξη νέων υδατικών έργων, είναι τεράστια. Και για να προλάβουμε, ας μην μας πούνε πάλι γενικά ότι «κάνουμε πολλά έργα», αλλά ας μας παρουσιάσουν επιτέλους ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με προοπτικές υλοποίησης για τα αναγκαία έργα, καθώς και ένα σχέδιο άμεσων δράσεων και μέτρων σε περίπτωση λειψυδρίας.

Και φυσικά να αποδείξουν έμπρακτα ότι διεκδικούν την υλοποίηση των έργων αυτών και όχι, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, τα έργα που όλοι αναγνωρίζουν ως κρίσιμης σημασίας, στην πράξη να μην προχωρούν, ούτε καν να περιλαμβάνεταιη χρηματοδότησή τους σε πρόγραμμα ένταξης.

Η αλήθεια είναι ότι όλες οι Κυβερνήσεις των τελευταίων ετών (συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής) κινήθηκαν στο ίδιο μοτίβο, αυτό της στασιμότητας και εγκατάλειψης της Θεσσαλίας στη τύχη της, σε όλους τους τομείς που προαναφέραμε.

Συνεπώς στα θέματα αυτά δεν υπάρχουν περιθώρια για πολιτικές ή κομματικές προτιμήσεις.

Οπότε το τέταρτο και τελευταίο συμπέρασμα είναι πως μόνο με πολιτική πίεση, από όλους τους φορείς και πολίτες της Θεσσαλίας, υπάρχει πιθανότητα να βρούνε ανταπόκριση οι προτάσεις μας, να εξασφαλίσουμε μελλοντικά την ασφάλεια από καταστροφικά φαινόμενα και να δούνε, τουλάχιστον οι επόμενες γενιές, προκοπή στην περιοχή μας.

 

Γράφουν οι Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας),  Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Μπαρμπούτης Τάσος (πρ. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ, μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ)

Comments (0)

Tags: ,

Στο ίδιο έργο θεατές

Posted on 30 Σεπτεμβρίου 2020 by larisanews

Τον περασμένο Μάϊο, αυτοί που υπογράφουμε και την παρούσα  επιστολή, ανησυχούσαμε για την πορεία των υδατικών θεμάτων στη Θεσσαλία και δημοσιοποιήσαμε τις αγωνίες μας στην Ελευθερία Λάρισας και σε άλλα ΜΜΕ, με τίτλο «Μετέωρες οι κυβερνητικές υποσχέσεις για τα υδατικά Θεσσαλίας».

Με βάση το δημοσίευμα αυτό, ο βουλευτής Λάρισας κ. Μάξ. Χαρακόπουλος, ακολουθώντας κοινοβουλευτική διαδικασία, υπέβαλε μία «αναφορά» προς τον αρμόδιο Υπουργό κ. Κ. Καραμανλή.

Πριν λίγες ημέρες δόθηκε στη δημοσιότητα η απάντηση του Υπουργού, και μάλιστα σε μια περίοδο που η Θεσσαλία ζούσε εφιαλτικές καταστάσεις από τις πλημμύρες, ενώ η φύση έδωσε ένα ακόμη μήνυμα για την σημασία της ασφάλειας της Θεσσαλίας από τα κλιματικά φαινόμενα (πλημμύρες, ξηρασία), τιμωρώντας την ανύπαρκτη πολιτική διαχείρισης των υδάτων στη χώρα μας.

Πριν σχολιάσουμε την πρόσφατη αποκαλυπτική απάντηση του Υπουργείου, ας μας επιτραπεί να πάμε πέντε χρόνια πίσω, στις αρχές της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, το 2015.

Στις 26 Νοεμβρίου 2015 ο τότε βουλευτής Καρδίτσας κ. Κώστας Τσιάρας υπέβαλε στον υπουργό Υποδομών κ. Σπίρτζη το ερώτημα εάν «…υποστηρίζει η Κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ) …το σχέδιο ….που περιλαμβάνει τη μεταφορά 250 εκατ. κ.μ. νερού από Αχελώο και (εάν) θα προχωρήσει στην ολοκλήρωση των έργων που αυτό προβλέπει…».

Η απάντηση του Υπουργείου, ήλθε την 1η Δεκεμβρίου 2015.

Αρχικά επικαλούνταν την απόφαση 26/2014 του ΣτΕ, η οποία είχε κρίνει ότι ο παλιός σχεδιασμός του 2006, «αντίκειται στην αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης». Με βάση όμως αυτήν την απόφαση, ο κ. Σπίρτζης απάντησε ότι « πρέπει ….. να εξεταστεί και να διερευνηθεί η δυνατότητα τροποποίησης του υφισταμένου σχεδιασμού του φράγματος Συκιάς, …..να εξεταστεί η δυνατότητα ταπείνωσης της ανώτατης στάθμηςτου ταμιευτήρα…. που προφανώς θα έχει μειωμένη παραγωγή ενέργειας…». Ανέφερε επίσης ότι «…για υπέρτατους λόγους προστασίας της ανθρώπινης ζωής, του δημοσίου συμφέροντος και της προστασίας από την απώλεια του επενδεδυμένου κεφαλαίου, επιβάλλεται να ληφθούν μέτρα προστασίας των έργων σήραγγας εκτροπής και φράγματος Συκιάς(σ.σ. η υπογράμμιση ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ !), διότι εάν συμβεί αστοχία ….θα κινδυνέψουν ανθρώπινες ζωές….και θα υπάρξει εκτεταμένη οικολογική καταστροφή»και κατέληγε«..μετά την υπογραφή του Σχεδίου Διαχείρισης,θα κατασκευαστούν τα έργα της ήπιας πλέον εκτροπής του π. Αχελώου..»(σ.σ. η υπογράμμιση, αυτή τη φορά, δική μας).

Αυτά υποσχέθηκαν στη Βουλή, με αυτήν την απάντηση καθησύχασαν τον λαό της Θεσσαλίας ότι «θα κατασκευάσουν τα έργα», έστω και «κουτσουρεμένα».

Το τι ακολούθησε είναι γνωστό. Τέσσερα ολόκληρα χρόνια, όχι μόνο δεν «κατασκεύασαν έργα», όχι μόνο δεν «τροποποίησαν», όπως είπανε, τον σχεδιασμό, αλλά ούτε καν ασχολήθηκαν με την συντήρηση και προστασία των υφισταμένων έργων, που, όπως οι ίδιοι δήλωναν με έμφαση, ήταν επιβεβλημένα.

Εννοείται επίσης ότι, όλα αυτά τα χρόνια, δεν άγγιξαν καν το θέμα των υδάτων, δεν εργάστηκαν για την ωρίμανση και προώθηση (για υλοποίηση ούτε λόγος) σημαντικών ταμιευτήρων εντός της λεκάνης Πηνειού (Σκοπιά Φαρσάλων, Πύλη, Νεοχωρίτη, Μουζάκι, Ελασσόνα, κ.λ.π.) που θα μας προστάτευαν από πλημμύρες, θα ενίσχυαν την άμυνά μας απέναντι στη ξηρασία και θα έδιναν δυνατότητα άρδευσης καλλιεργειών, μείωση κόστους παραγωγής, υποκατάσταση των καταστροφικών αντλήσεων και μερική ανακούφιση των υπόγειων (κυρίως) αλλά και επιφανειακών υδροφορέων (π.χ. ποτάμια).

Καθ’ όλη την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, είναι γεγονός ότι η ΝΔ, ως προς το υδατικόπρόβλημα της Θεσσαλίας, δεν στάθηκε στο ύψος των απαιτήσεων, παρότι οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές.

Ας σημειωθεί ότι από τον Ιανουάριο του 2014 είχε πλέον εκδοθεί η πολυαναμενόμενη, μετά από πέντε χρόνια καθυστέρησης, τελική απόφαση του ΣτΕ (αριθμ. 26) για τα έργα  Αχελώου. Παράλληλα, από τον Σεπτέμβριο του 2014, η Θεσσαλία (όπως και όλα τα υδατικά διαμερίσματα της χώρας) διέθετε πλέον εγκεκριμένο ΣΔΥ, το οποίο προσδιόριζε τα  μεγέθη και την οικολογική κατάσταση των υδάτων στην κάθε περιοχή, προέβλεπε μέτρα και έργα, έθετε τις προτεραιότητες και σκιαγραφούσε ένα πλαίσιο δράσης.

Δυστυχώς η ΝΔ, μετά τον Δεκέμβριο του 2015 (ερώτηση Κ. Τσιάρα) ουδέποτε απαίτησε από την Κυβέρνηση να απαντήσει στα απλά και αυτονόητα ερωτήματα που προκύπταν :

α) Ποια έργα υδάτων θα προωθήσουν στη Θεσσαλία ;

β) Πότε θα κινηθούν για την ολοκλήρωση των έργων Αχελώου, έστω όπως τα είχε υποσχεθεί ο κ. Σπίρτζης ;

γ) Με τα ισχύοντα (νέα) δεδομένα, πως θα αντιμετώπιζαν τα προβλήματα ασφάλειας, οικολογικής αποκατάστασης, αρδεύσεων και παραγωγής ΥΗ ενέργειας στη Θεσσαλία ;

Και ενώ πάντα μας απασχολούσε, γιατί άραγε αυτή η «λάϊτ» αντιμετώπιση του υδατικού από την ΝΔ και η χαλαρή «όχληση» προς μια Κυβέρνηση, απέναντι στην οποία, σχεδόν σε όλα τα άλλα θέματα, η ΝΔ ήταν ιδιαίτερα σκληρή, ήλθε προ ημερών η απάντηση της σημερινής ηγεσίας του Υπ. Υποδομών προς τον κυβερνητικό βουλευτή κ. Χαρακόπουλο και η οποία, προς έκπληξη δική μας, υπήρξε ακριβης αντιγραφη της απαντησης του κ. Σπίρτζη το 2015 (!!). Ούτε καν τις φράσεις δεν άλλαξαν, ακόμη και η διατύπωση των υποσχέσεων έμεινε η ίδια (!). Σαν να μην πέρασε μια μέρα ……Αυτό δεν προσβάλλει τη νοημοσύνη των Θεσσαλών ;

Και ενώ εμείς παραμένουμε εύπιστοι στα περί «δημοκρατίας», «διαβούλευσης» με τις τοπικές κοινωνίες και φορείς και άλλα παρόμοια, όλα αυτά παρέμειναν όπως και με τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή λόγια για να ξεγελούν τους αφελείς, Όπως λοιπόν βιώσαμε τον αυταρχισμό του ΣΥΡΙΖΑ με το «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» του κ. Φάμελλου που απαγόρευσε (!) στους μελετητές να εξετάσουν την ενίσχυση του ελλειμματικού υδατικού δυναμικού της Θεσσαλίας από τον Αχελώο, έτσι και η ΝΔ, απροειδοποίητα και αβασάνιστα, ανακοινώνει μέσω Βουλής ότι θα διατηρήσει τις επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ και ότι σκοπεύει               να καταστρέψει μέρος των έργων (και συγκεκριμένα τον ήδη ολοκληρωμένο εκχειλιστή οπλισμένου σκυροδέματος), που εδώ και χρόνια κατασκευάστηκαν στον ταμιευτήρα Συκιάς, για να κατεβάσουν (λέει) την στάθμη του νερού της λίμνης, ώστε να μην χάσει την θέα του ένα έρημο μοναστήρι (!!).

Και δεναισθάνονται την ανάγκη να δώσουνκάποιαεξήγηση, γιατί τέλος πάντων και από πού δέχονται πιέσεις, ώστε 15 μήνες τώρα να μην έχει γίνει ένα μικρό βήμα προόδου στα θέματα αυτά.

Με όσα συμβαίνουν, πλέον δεν υπάρχουν απορίες, τουλάχιστον σε εμάς. Η Κυβέρνηση της ΝΔ, προφανώς, παραπέμπει στις καλένδες την επίλυση του υδατικού μας προβλήματος. Όσο για τις δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη και των Υπουργών του (μερική εκτροπή, κ.λ.π) έχουν την ίδια αξιοπιστία με εκείνες των υπευθύνων της διακυβέρνησης 2015 – 2019, στους οποίους, σημειωτέον, η ΝΔ απέδιδε αρκετέςφορές τον χαρακτηρισμό «πολιτικοί απατεώνες» !

Μέσα σε όλα αυτά, παρατηρούμε και την διστακτικότητα ανάμεσα στους φιλοκυβερνητικούς παράγοντες της Θεσσαλίας (στους Βουλευτές, στην Περιφέρεια, στην Αυτοδιοίκηση και σε κάποιους φορείς), που αμήχανοι και χωρίς να αντιδρούν, παρακολουθούν την Κυβέρνηση να «σέρνει» χωρίς εξηγήσεις τα θέματα αυτά και να τα μεταθέτει  έξω από την τετραετία της, ίσως και για να τα θάψειοριστικά.

Λυπούμαστε κύριοι της Κυβέρνησης. Όποιες και εάν είναι οι πολιτικές μας απόψεις και παρά την πικρία που αισθανόμαστε, εμείς θα ακολουθήσουμε τον δρόμο που τόσα χρόνια περπατάμε.

Φοβούμαστε πως δεν έχουμε πολλά να περιμένουμε από εσάς, ούτε και από τον ΣΥΡΙΖΑ που  τώρα, φυσικά, δεν αντιδρά, ενώ η ηγεσία του απολαμβάνει την συνέχιση της στασιμότητας, την οποία και εκείνοι είχαν επί χρόνια επιλέξει.

Η πολιτική αυτή οδηγεί σε καταστροφές, όπως αυτές έζησε η Θεσσαλία τις τελευταίες μέρες, τις οποίες θα είχαμε αποφύγει (σε μεγάλο βαθμό) αν είχανγίνει έργα ταμίευσης νερού (Μουζάκι, Σκοπιά) και σε σοβαρούς κινδύνους τόσο για τα υπόγεια νερά (από την ληστρική άντληση νερών) όσο και για τα εδάφη (από κακής ποιότητας νερά άρδευσης). Η μεγαλύτερη και πιο παραγωγική πεδιάδα οδηγείται δηλαδή σε καταστροφή.

Και όσο για «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα»,που τόσα χρόνια ακούμε και τώρα τα παίρνετε πίσω, δεν θα επιτρέψουμε στους εαυτούς μας  να μας ξεστρατίσουν.

Μαζί με τον κόσμο και όποιους φορείς είναι πρόθυμοι να αντιδράσουν, θα σταθούμε απέναντι σε αυτή την πολιτική σας επιλογή και στην υπαναχώρηση από τις υποσχέσεις σας.

 

Γράφουν οι Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γιαννακός Κώστας (Πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ), Καλλές Γιάννης (Πρόεδρος Εταιρείας Θεσσαλικών Μελετών)

 

Comments (0)

Tags: , ,

Τάσος Τσιαπλές: Η πλήρης και σταθερή εργασία είναι δικαίωμα όλων

Posted on 18 Σεπτεμβρίου 2020 by larisanews

Κυβέρνηση, περιφέρεια, δήμοι, σαν αντιστάθμισμα στην αύξηση των απολύσεων και της επίσημης καταγραμμένης ανεργίας, προβάλλουν τα διάφορα προγράμματα ολιγόμηνης προσωρινής απασχόλησης που δεν αποτελούν λύση στο πρόβλημα της διογκούμενης ανεργίας, απλά αποκαλύπτουν το μέλλον που έχουν χαράξει για γενιές και γενιές στο πλαίσιο αυτής της ταξικής αντιλαϊκής  πολιτικής.

Το γενικό μοντέλο είναι: Εργάτης σε δουλειά – λάστιχο, με ελάχιστα δικαιώματα. Τα προγράμματα που ανακοινώνονται κατά περιόδους, όπως και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, δεν έχουν καμία σχέση με τη σταθερή και μόνιμη εργασία, με πλήρη δικαιώματα. Στέλνουν τους ανέργους ως φθηνή εργατική δύναμη χωρίς δικαιώματα στα χέρια της εκμετάλλευσης των εργοδοτών. Μετά το τέλος του προγράμματος οι άνεργοι θα είναι και πάλι στο άγχος και την ανασφάλεια, με μειωμένες απαιτήσεις στην αναζήτηση τρόπου να θρέψουν τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους. Μέσα από αυτά τα προγράμματα δεν αντιμετωπίζεται βεβαίως η ανεργία. Διασφαλίζονται, όμως, τα συμφέροντα των καπιταλιστών.

Η ανεργία είναι γέννημα – θρέμμα του εκμεταλλευτικού συστήματος που ενισχύει με κάθε τρόπο την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, σε κάθε κλάδο.

Οι καπιταλιστές είναι αυτοί που αξιοποιούν την ανεργία για να χτυπήσουν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, να τσακίσουν τους μισθούς. Κι από κοντά η κυβέρνηση, που μέσα από τα προγράμματα απασχόλησης ταΐζει με «ζεστό» χρήμα τα αφεντικά, που μαζί με την Περιφέρεια και τους Δήμους χτυπούν την πλήρη και σταθερή εργασία. Μέσα και από τους όρους εργασίας που προβλέπουν αυτά τα προγράμματα δυναμώνουν την εκμετάλλευση.

Από τη σκοπιά τους οι άνεργοι, καθώς είναι υποχρεωμένοι να κάνουν τα πάντα για να εξασφαλίσουν την επιβίωση, αναγκαστικά καταφύγουν και σε τέτοια προγράμματα, ελπίζοντας σε μια μικρή ανακούφιση. Αυτό, όμως, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να οδηγεί σε νομιμοποίηση αυτών των μέτρων και της χαμοζωής στη συνείδησή τους. Δεν είναι εργασία η σύγχρονη σκλαβιά. Αντίθετα, σ’ όποιον χώρο δουλειάς κι αν βρεθούν πρέπει να φροντίσουν να έρθουν σε επαφή με τα ταξικά προσανατολισμένα σωματεία, να ενώσουν τη δύναμή τους με τους άλλους εργαζόμενους, να οργανώσουν την πάλη τους, έτσι που και δουλειά με δικαιώματα να εξασφαλίσουν και να ανοίγουν δρόμο για να σπάσουν τις αλυσίδες της εκμετάλλευσης.

Στις σημερινές συνθήκες άνεργοι και εργαζόμενοι πρέπει να διεκδικήσουν οργανωμένα μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, που είναι το βασικότερο δικαίωμα του ανθρώπου. Κατοχύρωση του 35ωρου, 7ωρου, 5ήμερου και διασφάλιση της κυριακάτικης αργίας. Απαγόρευση όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης και κάθε μορφής ανασφάλιστης εργασίας. Πρακτική άσκηση των σπουδαστών με πλήρεις αποδοχές και εργασιακά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.  Έξι (6) ώρες δουλειάς για τα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα, για σπουδαστές και φοιτητές που αναγκάζονται να δουλεύουν. Επίδομα ανεργίας για όλη τη διάρκεια της ανεργίας, για όλες τις κατηγορίες των ανέργων, με πλήρη και δωρεάν υγειονομική φροντίδα και περίθαλψη χωρίς προϋποθέσεις. Ούτε βήμα πίσω απ’ αυτά!

 

Γράφει ο Τάσος Τσιαπλές, επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας

Comments (0)

Tags: , ,

Ο π. Κονάνος και η αλλοίωση των ορθόδοξων κριτηρίων – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου – μουσικού

Posted on 02 Σεπτεμβρίου 2020 by larisanews

Μεγάλος θόρυβος έγινε όταν ο γνωστός για τις ομιλίες του  στα εκκλησιαστικά ραδιόφωνα, π. Ανδρέας Κονάνος αποφάσισε να «βγάλει» τα ράσα του και να ζήσει ως λαϊκός. Δεν θα κρίνω το πρόσωπο αλλά το φαινόμενο »Κονάνος», διότι σήμερα έπεσε σε αμάρτημα αυτός αύριο, όπως λέγει το γεροντικό, μπορεί να πέσω εγώ και μάλιστα σε μεγαλύτερο αμάρτημα και αυτός μπορεί κάποια στιγμή να μετανοιώσει ενώ εγώ όχι.

Ο αείμνηστος καθηγητής μας στο Πανεπιστήμιο π. Γεώργιος Μεταλληνός μας έλεγε, ότι στην εποχή μας οι χριστιανοί, κληρικοί και λαϊκοί, δεν διαθέτουμε τα Ορθόδοξα κριτήρια, διότι διαβάζουμε διάφορα άρθρα στα περιοδικά και ακούμε ομιλίες που ανακατεύουν την Θεολογία με την κοινωνιολογία, την φιλοσοφία και την ψυχολογία. Για να γνωρίσουμε τον δρόμο προς την αγιότητα και να ενωθούμε με τον Θεό πρέπει να δαπανούμε τον περισσότερο χρόνο μας διαβάζοντας συγγράμματα των Αγίων Πατέρων μας αλλά κυρίως να ζούμε ενεργά μέσα στην Λατρεία της Εκκλησίας μας και τα Άγια Μυστήρια.

Έχουμε ευθύνη εμείς οι σύγχρονοι ρασοφόροι, διότι αντί να οδηγούμε τις ψυχές προς τον Θεό δημιουργούμε γύρω μας οπαδούς. Αντί να μιλούμε συνεχώς για την μετάνοια, που είναι η λέξη στην οποία συμπεριλαμβάνεται όλο το νόημα του Ευαγγελίου, λέμε αγαπολογίες, χαϊδεύουμε και δικαιολογούμε με διάφορες σοφιστείες τα πάθη τα δικά μας και του λαού και έτσι δημιουργούμε έναν κύκλο ανθρώπων γύρο μας που μας δοξάζουν και μας γεμίζουν εγωισμό.

Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος «όταν πέσει πολύ δόξα στον κληρικό ή τον λαϊκό τότε έχουμε λόξα από δω και λόξα από κει!». Και ο Άγιος Ιερώνυμος ο Σιμωνοπετρίτης συμβούλευε τους νέους κληρικούς: «πρόσεξε τώρα που έγινες κληρικός μην μπεις ανάμεσα στους πιστούς και τον Χριστό».

Για να μην παρασυρόμαστε και χάνουμε τον δρόμο μας προς την αγιότητα κληρικοί και λαϊκοί ας μην ξεχνούμε ότι είκοσι αιώνες τώρα οι Ιεροί Κανόνες και η Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μας θέλουν τον κληρικό να νυμφεύεται τον Χριστό. Η ιεροσύνη όπως και το Άγιο Βάπτισμα για όλους τους Χριστιανούς είναι ανεξίτηλα τόσο για το σώμα μας όσο και την ψυχή μας. Όποιος από τους κληρικούς πέσει σε βαρύ αμάρτημα, όπως η μοιχεία, η πορνεία ή η απιστία στην ύπαρξη του Θεού, οφείλει να μην τελεί τα Άγια Μυστήρια και να ζει σε μετάνοια. Δεν έχει πια κανένα δικαίωμα να καθοδηγεί τους πιστούς αφού ο ίδιος απέτυχε στον στόχο του και δεν τήρησε τις υποσχέσεις τις οποίες έδωσε ενώπιον του Θεού.

Οι άγαμοι κληρικοί, οφείλουν πάντοτε κατά την Ιερά Παράδοση της Ανατολής να είναι  μικρόσχημοι ή μεγαλόσχημοι μοναχοί, είναι υποχρεωμένοι να τηρούν τις τρεις υποσχέσεις που έδωσαν κατά την κουρά τους, δηλαδή την ακτημοσύνη, την παρθενία και την υπακοή σε έναν γέροντα. Για να το πετύχουν αυτό καλό είναι να μένουν μέσα σε ένα μοναστήρι ή μέσα σε κάποια μητρόπολη κάνοντας απόλυτη υπακοή στον επίσκοπό τους. Αρχιμανδρίτης εξάλλου σημαίνει ο αρχηγός της μάνδρας δηλαδή κάποιου μοναστηριού.

Έλεγε συχνά ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης: «ο μοναχός έξω από το μοναστήρι είναι σαν το περιστέρι που το κυνηγά ο έμπειρος αιώνες τώρα κυνηγός διάβολος, είναι ποτέ δυνατόν να γλιτώσει;». Ας μην λησμονούμε τους σύγχρονους Αγίους, Παΐσιο, Ιάκωβο, Πορφύριο, Ιερώνυμο που είναι δώρα του Θεού για να τους μιμηθούμε. Αυτοί γυρνούσαν αριστερά και δεξιά κάνοντας ομιλίες  και αποκτώντας οπαδούς ή ζούσαν μέσα στην Λατρεία της Εκκλησίας μας προσευχόμενοι;

Κληρικοί και λαϊκοί, δεν υπάρχει διάκριση στους δύο αυτούς όρους για την Ορθοδοξία, ας αναλογιστούμε τι υποσχέσεις δώσαμε με το Άγιό μας Βάπτισμα στον Θεό και τι ψυχή θα του παραδώσουμε στην άλλη ζωή: Λέγει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, σε ομιλία του την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, «ακούστε τα αυτά όλοι οι πιστοί, μην υπερεκτιμάτε την αγάπη του Θεού. Το έλεός Του θα το δώσει στους αμετανόητους βλάστημους μόνο σ’ αυτή τη ζωή. Στην τελική Κρίση τη θέση του ελέους θα την καταλάβει η δικαιοσύνη του Θεού».

Καλή μετάνοια λοιπόν στον π. Ανδρέα αλλά και σε όλους μας. (p.a.tympas@gmail.com).

Comments (0)

Tags: , ,

Από την σοφία του Ευεργετινού (Μέρος Δ ΄) – Του π. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Posted on 24 Ιουλίου 2020 by larisanews

Να μην κατηγορούμε κανέναν είτε κρυφά είτε φανερά, μα ούτε και τον φιλοκατήγορο ν΄ ανεχόμαστε, διότι το αμπέλι δεν βγάζει αγκάθια. Το φίδι με τον ψιθυρισμό του έβγαλε την Εύα από τον Παράδεισο. Μ’ αυτό λοιπόν το φίδι μοιάζει εκείνος που κατηγορεί τον πλησίον, γιατί παρασύρει στην απώλεια τόσο την δική του ψυχή όσο και την ψυχή εκείνου που τον ακούει.

Αν καταλαλήσεις τον αδελφό σου και σε ελέγξει η συνείδησή σου, πήγαινε βάλε του μετάνοια και πες του: »συγχώρεσέ με γιατί σε κατηγόρησα». Και πρόσεξε να μην ξεγελαστείς άλλη φορά, διότι η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής.

Εκείνος που ασχολείται με τις αμαρτίες των άλλων ή και από υπόνοιες μόνο κατακρίνει τον αδελφό του, ακόμα δεν έκανε αρχή στη μετάνοια, ούτε εξετάζει να βρει της δικές του αμαρτίες, που συχνά είναι βαριές και ασήκωτες σαν το μολύβι. Ούτε κατάλαβε ακόμα, γιατί ο άνθρωπος γίνεται αναίσθητος, »αγαπά ματαιότητα και ζητεί ψεύδος»,(ψαλμ. 4-3). Γι΄ αυτό σαν άνθρωπος χωρίς μυαλό βαδίζει στο σκοτάδι, παραβλέπει τις αμαρτίες του και αφήνει τη φαντασία του ν’ ασχολείται με τις αμαρτίες των άλλων.

Ένας άγιος άνθρωπος, όταν είδε κάποιον ν΄ αμαρτάνει, έκλαψε πικρά και μονολόγησε: »αυτός σήμερα, εγώ οπωσδήποτε αύριο, και αυτός οπωσδήποτε μετανοεί, εγώ όμως όχι».

Ένας αδελφός είπε στον αββά Ποιμένα: »αν δω αδελφό για τον οποίο άκουσα ότι αμάρτησε δεν θέλω να τον βάλω στο κελί μου. Αν όμως δω άλλον καλό ευχαριστιέμαι μαζί του». Απάντησε ο αββάς: »αν στον καλό κάνεις μια μικρή καλοσύνη, διπλασίασέ την σ’ εκείνον που άκουσες ότι αμάρτησε γιατί αυτός είναι ο άρρωστος. Έτσι θα σε ελεήσει κι εσένα ο Θεός.

Ένας γέροντας είπε: Μην κατακρίνεις τον πόρνο, αν είσαι αγνός, γιατί έτσι παραβαίνεις κι εσύ τον νόμο. Αυτός που είπε να μην πορνεύσεις, είπε και να μην κατακρίνεις.

Ένας από τους Πατέρες είπε: »δεν υπάρχει κάτω από τον ουρανό άλλο γένος σαν το χριστιανικό. Και μέσα σ’ αυτό δεν υπάρχει τάξη τόσο σπουδαία σαν τη μοναχική. Εκείνα όμως που βλάπτουν πολύ τους μοναχούς και όλους τους χριστιανούς είναι κατεξοχήν η μεταξύ τους μνησικακία και η κατάκριση. Όποιος απομακρύνει από την καρδιά του αυτά τα δύο, κάνει ζωή αγγελική πάνω στη γη».

 

 

 

 

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Από την σοφία του Ευεργετινού (Γ ΄ Μέρος) – Του π. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Posted on 17 Ιουλίου 2020 by larisanews

Ρώτησαν κάποιον γέροντα, πότε η ψυχή αποκτά ταπείνωση, και αυτός αποκρίθηκε: Όταν φροντίζει για τις αμαρτίες της. Ρώτησαν άλλον γέροντα, τί είναι ταπείνωση; Το να σε αδικήσει ο αδελφός σου, κι εσύ να τον συγχωρήσεις πριν σου ζητήσει συγχώρηση.

Αν πεις σε κάποιον, »συγχώρεσέ με», ταπεινώνοντας τον εαυτό σου, τότε καις και διώχνεις μακρυά τους δαίμονες.

Το να μην τραυματίζεις την συνείδηση του πλησίον γεννάει την ταπεινοφροσύνη. Η ταπεινοφροσύνη γεννάει τη διάκριση και η διάκριση καταργεί όλα τα πάθη, αφού ξεχωρίσει το ένα από το άλλο.

Είπε ο αββάς Μάρκος: Όπως είναι ασυμβίβαστο στο μετανοούντα να υψηλοφρονεί, έτσι είναι αδύνατον και σ΄ εκείνον που αμαρτάνει να ταπεινοφρονεί.

Η ταπεινοφροσύνη δεν είναι καταδίκη της συνειδήσεως αλλά βεβαία εσωτερική πληροφορία της Χάριτος του Θεού και της συμπάθειάς Του.

Λένε για τον αββά Παμβώ ότι τρία χρόνια επίμονα παρακαλούσε τον Θεό λέγοντας: »μη με δοξάσεις Κύριε πάνω στην γη». Και ο Θεός τον δόξασε τόσο πολύ ώστε να μην μπορεί κανείς να τον κοιτάξει στο πρόσωπο από την Θεία δόξα που είχε περιβληθεί και τον έκανε να καταλάμπει.

Μερικοί που έβλεπαν τον αββά Μακάριο να είναι άκακος απέναντι σε όλους τους αδελφούς και να ταπεινώνεται μπροστά στον καθένα, τον ρωτούσαν: »γιατί κάνεις έτσι στον εαυτό σου, αββά;» Κι εκείνος απαντούσε: »Δώδεκα χρόνια υπηρέτησα ως δούλος τον Χριστό μου και τον παρακαλούσα να μου δώσει αυτό το χάρισμα και τώρα με συμβουλεύετε να το εγκαταλείψω»;

Είπε ο αββάς Ισαάκ: Ταπείνωσε τον εαυτό σου σε όλα μπροστά σε όλους τους ανθρώπους και θα δοξαστείς στην άλλη ζωή περισσότερο από τους άρχοντες αυτής της ζωής. Μίσησε την τιμή για να τιμηθείς. Αν κανείς τρέχει πίσω από την τιμή, η τιμή φεύγει από μπροστά του και αν την αποφεύγει εκείνη τον καταδιώκει και γίνεται κήρυκας της ταπεινοφροσύνης του σ΄ όλους τους ανθρώπους.

Ως προς το ντύσιμό σου, αγάπησε τα απλά και απέριττα ενδύματα, για να εξαφανίσεις τους εμπαθείς λογισμούς που σου γεννιούνται και προπαντός την ταπεινοφροσύνη. Αυτός που αγαπάει την κομψότητα δεν μπορεί ν΄ αποκτήσει ταπεινούς λογισμούς, γιατί η καρδιά του ακολουθεί τα εξωτερικά σχήματα.

Μην επιθυμήσεις οτιδήποτε δεις να έχει ο πλησίον σου, είτε ζώνη είτε ρούχο και σε περίπτωση που το επιθυμήσεις μην ικανοποιήσεις την επιθυμία σου φτιάχνοντας για τον εαυτό σου κάτι παρόμοιο. Ο στολισμός του σώματος είναι καταστροφή της ψυχής. Το να φροντίζεις όμως το γι΄ αυτά, δηλαδή το σώμα και την ψυχή με φόβο Θεού είναι καλό.(p.a.tympas@gmail.com)

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Από την σοφία του Ευεργετινού (Μέρος Β΄) – Του π. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Posted on 09 Ιουλίου 2020 by larisanews

Ο Μέγας Αρσένιος ήταν άνθρωπος μεγάλης παιδείας τόσο κοσμικής όσο και χριστιανικής. Γι΄ αυτό ο βασιλιάς Θεοδόσιος τον διάλεξε ανάμεσα σε όλους τους τότε μορφωμένους ανθρώπους ως παιδαγωγό για τα παιδιά του. Είχε όμως τόση  ταπείνωση που δεν ντρεπόταν να ρωτά και τους απαίδευτους, ώστε να παίρνει και από αυτούς κάθε δυνατή ωφέλεια.

Κάποτε ρώτησε έναν Αιγύπτιο, αγράμματο μοναχό, πληροφορίες γύρω από τους λογισμούς. Κάποιος που τον είδε, παραξενεύτηκε και ζήτησε να μάθει την αιτία.

– Δεν αρνούμαι, απάντησε εκείνος, πως είμαι κάτοχος σημαντικής παιδείας. Ομολογώ όμως ότι ακόμη δεν έχω μάθει περί αρετής ούτε το αλφάβητο αυτού του αμόρφωτου μοναχού.

Η φιλονικία παραδίδει τον άνθρωπο στην οργή. Η οργή τον παραδίδει στην τύφλωση και η τύφλωση τον οδηγεί στην διάπραξη κάθε κακού.

Ο αββάς Αλώνιος είπε: Αν δεν γκρέμιζα συθέμελα ολόκληρο το οικοδόμημα του δικού μου θελήματος, δεν θα μπορούσα να οικοδομήσω πνευματικά τον εαυτό μου.

Δύο γέροντες ζούσαν πολλά χρόνια μαζί και ποτέ δεν μάλωσαν. Είπε λοιπόν κάποτε ο ένας στον άλλο: – Ας μαλώσουμε κι εμείς μια φορά όπως όλοι οι άνθρωποι.

– Μα δεν ξέρω πως γίνεται λέγει ο άλλος. – Να θα βάλουμε μια πέτρα ανάμεσά μας και εσύ θα λες ότι δεν είναι δική μου αλλά δική σου, ώστε να κάνουμε αρχή στο μάλωμα. Βάλανε λοιπόν την πέτρα στην μέση και είπε ο πρώτος: – Αυτή είναι δική μου. – Όχι, είπε ο δεύτερος, είναι δική μου. – Ε, αν είναι δική σου, πάρε την και πήγαινε αποκρίθηκε ο πρώτος, και έτσι έφυγαν χωρίς να μπορέσουν να μαλώσουν.

Μερικοί ονομάζουν συνετούς εκείνους που μπορούν να διακρίνουν και να αναλύουν τα αισθητά πράγματα. Συνετοί όμως είναι εκείνοι, που εξουσιάζουν τα θελήματά τους.

Εκείνος που δεν εγκαταλείπει το θέλημά του για χάρη του θελήματος του Θεού, πεδικλώνεται στα δικά του έργα και γίνεται υποχείριο των δαιμόνων.

Όταν θέλεις να βρεις λύση σε κάποιο περίπλοκο πρόβλημα μέσα στην ζωή σου ψάξε γι΄ αυτό, τι αρέσει στον Θεό, και θα βρεις την πιο ωφέλιμη λύση.

Όταν σου έρθει πειρασμός μη ζητάς να μάθεις, γιατί και από ποιον προήλθε, αλλά ζήτησε από τον Θεό να τον υπομείνεις με ευχαρίστηση και χωρίς μνησικακία.

Ένας γέροντας είπε: προτιμώ ήττα που θα συνοδεύεται από ταπεινοφροσύνη, παρά νίκη που θα συνοδεύεται από υπερηφάνεια.

Είπε ο Μέγας Αντώνιος: Είδα όλες τις παγίδες του διαβόλου απλωμένες πάνω στη γη, κι αναστενάζοντας είπα: ποιος άραγε θα τις περάσει χωρίς να παγιδευτεί;  Και άκουσα μια φωνή να μου λέει: »η ταπεινοφροσύνη».

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Από την σοφία του Ευεργετίνου – Του π. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Posted on 02 Ιουλίου 2020 by larisanews

Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Ποιμένα: – Έκαμα αμαρτία μεγάλη και θέλω να μείνω σε μετάνοια τρία χρόνια.- Πολύ είναι του λέει ο γέροντας. – Φτάνουν σαράντα ημέρες; – Πολύ είναι είπε πάλι ο αββάς. Εγώ νομίζω πως, αν ένας άνθρωπος μετανοήσει με όλη του την καρδιά και δεν συνεχίσει ν΄ αμαρτάνει πια, ακόμα και σε τρεις ημέρες τον δέχεται ο Θεός.

Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Σισώη: – Τι να κάνω αββά που έπεσα; – Να σηκωθείς. – Σηκώθηκα και ξανάπεσα. – Να σηκωθείς και πάλι και πάλι. – Μέχρι πότε; – Μέχρι να σε βρει ο θάνατος είτε στο καλό είτε στην πτώση. Γιατί σ΄ όποια κατάσταση βρεθεί ο άνθρωπος , σ΄ αυτή και φεύγει.

Είπε ο αββάς Αλώνιος: Αν θελήσει ο άνθρωπος μπορεί από το πρωί ως το βράδυ να  φθάσει σε θεία μέτρα.

Αμαρτία θανάσιμη είναι εκείνη για την οποία ο άνθρωπος μένει αμετανόητος. Κανένας δεν είναι τόσο αγαθός και σπλαχνικός όσο ο Θεός. Τον αμετανόητο όμως ούτε Αυτός τον συγχωρεί.

Κακία που δεν πραγματοποιήθηκε κακία δεν είναι. Και αρετή που δεν πραγματοποιήθηκε, αρετή δεν είναι.

Αδελφέ, μην πεις, σήμερα αμαρτάνω και αύριο μετανοώ, γιατί δεν έχεις  σιγουριά. Στον Κύριο ανήκει η φροντίδα για το αύριο.

Αν κάποιος πέσει σε μια αμαρτία και δεν λυπηθεί ανάλογα με το σφάλμα του, εύκολα θα ξαναπιαστεί στο ίδιο δίχτυ.

Όταν αποφεύγεις την κακοπάθεια και τους εξευτελισμούς, μην ισχυρίζεσαι πως θα μετανοήσεις με άλλες αρετές, γιατί η κενοδοξία και η αποφυγή της κακοπάθειας από την φύση τους υποδουλώνουν στην αμαρτία ακόμα και με εύλογες προφάσεις.

Μην απορείς που αν και άνθρωπος μπορείς να γίνεις άγγελος. Γιατί κι εμάς αγγελική δόξα μας περιμένει. Αυτήν όμως ο αγωνοθέτης Χριστός την υπόσχεται σ΄ εκείνους που αγωνίζονται.

Αδελφοί, μεγάλη και ασύλληπτη είναι η δόξα που περιμένει τους αγίους. Αντίθετα, η δόξα της ζωής αυτής μαραίνεται σαν το λουλούδι και ξεραίνεται γοργά σαν το πράσινο χορτάρι(Ψαλμ. 36,2).

Αν σταθείς σ΄ έναν τόπο και δεις εκεί κάποιους να καλοπερνούν, μην τους ζυγώσεις. Αν όμως υπάρχει κάποιος άλλος που είναι φτωχός και δεν έχει ούτε ψωμί, πλησίασέ τον και θα βρεις ψυχική ανάπαυση.

Ο αββάς Αγάθων είπε: Αν κάποιος που μου είναι πολύ αγαπητός καταλάβω ότι με παρασύρει σε κάποιο ελάττωμα, τον απομακρύνω από κοντά μου.

Ο αββάς Μάρκος είπε: Ο υπερήφανος και ο κενόδοξος ευχαρίστως συνεργάζονται μεταξύ τους. Ο υπερήφανος επαινεί τον κενόδοξο, επειδή του φέρεται δουλικά, ενώ ο κενόδοξος εκθειάζει τον υπερήφανο που τον επαινεί συνεχώς. Εσύ ν΄ απομακρύνεσαι και από τους δύο, για να μη γίνεις μέτοχος της βλάβης που προξενούν.(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ).

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Γνωριμία με τον Ευεργετινό – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου – μουσικού

Posted on 19 Ιουνίου 2020 by larisanews

Μετά την Αγία Γραφή και τους βίους των αγίων ο Ευεργετινός είναι το σπουδαιότερο βιβλίο που οφείλουμε να έχουμε στην βιβλιοθήκη μας. Το βιβλίο αυτό που είναι τετράτομο συνέταξε τον 11ο αιώνα ο μοναχός Παύλος, ιδρυτής της μονής Υπεραγίας Θεοτόκου της Ευεργέτιδος στην Κωνσταντινούπολη. Ανθολόγησε κείμενα από το Γεροντικό, τους βίους των αγίων, το Λαυσαϊκό καθώς και από ποικίλα πατερικά έργα.

Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος: «Ο Ευεργετινός είναι ευεργεσία μεγάλη, γιατί μπορούμε να γνωρίσουμε όλο το πνεύμα των αγίων Πατέρων. Βοηθάει γιατί περιγράφει τους αγώνες των Πατέρων για όλα τα πάθη με τη σειρά, και η ψυχή γνωρίζει πώς εκείνοι δούλεψαν και βοηθιέται».

Για επτά αιώνες η ψυχωφελής αυτή συλλογή κυκλοφορούσε σε χειρόγραφα και διαβαζόταν άπληστα από τους χριστιανούς. Πρώτη φορά εκδόθηκε το 1783 στη Βενετία από χειρόγραφο της μονής Κουτλουμουσίου με επιμέλεια και διορθώσεις του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ο οποίος έγραψε και μια βαθυστόχαστη εισαγωγή.

Σήμερα μπορείτε να προμηθευτείτε τους τέσσερις τόμους σε όλα τα χριστιανικά βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις «Το περιβόλι της Παναγιάς». Την απόδοση στην δημοτική γλώσσα επιμελήθηκε ο Δημήτριος Χρισταφακόπουλος. Στο τέλος κάθε τόμου υπάρχει γλωσσάρι, ευρετήριο ονομάτων, αγιογραφικών χωρίων και εννοιών.

Και επειδή οι καιροί για πολλούς είναι δύσκολοι οικονομικά κυκλοφορεί και ο «Μικρός Ευεργετινός», ένα μονότομο έργο, περίληψη από τους τέσσερις τόμους, έκδοση της Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού Αττικής.

Για την αξία του βιβλίου γράφει ο πολυμαθής άγιος Νικόδημος: «τώρα λοιπόν που αυτός ο τελείως ακριβής όρος των αρετών, αυτό το διδασκαλείο της απαθείας, το γηραλέο φρόνημα των σοφών Πατέρων, η σεμνή διήγηση των γεροντικών συμβουλών, με ένα λόγο το θησαυροφυλάκιο όλων γενικά των ηθικών αγαθών βγήκε στο φως, ας σωπάσουν οι Σόλωνες, ας εξαφανιστούν οι Λυκούργοι, ας σκεπάσουν το πρόσωπό τους οι Σωκράτες, ας κρυφτούν οι Αριστοτέληδες και οι Πλάτωνες. Και όσοι από τους σοφούς του κόσμου ή τώρα ή πρωτύτερα έγραψαν περί ηθικών αρετών σαν σε κοινή συμφωνία, ας παραχωρήσουν τα πρωτεία σε αυτό το βιβλίο».

Η ψυχή κάθε σύγχρονου ανθρώπου που ποθεί την αρετή καθημερινά θα βρει παρηγοριά σε αυτό το βιβλίο και απάντηση σε κάθε απορία σχετική με την πνευματική ζωή. Είναι ένα εύκολο ανάγνωσμα διότι δεν περιέχει μόνον πνευματικά χωρία αλλά και διηγήσεις από την ζωή των αγίων. Το σίγουρο είναι πως όποιος με πνεύμα ταπεινώσεως και μετανοίας προσπαθήσει να μιμηθεί όσα διαβάσει σε αυτό το βιβλίο σίγουρα θα ανακαλύψει πόσο άδικα πολλοί αδελφοί μας ταλαιπωρούνται από της σύγχρονες ψυχικές ασθένειες που οι περισσότερες έχουν σχέση με την κατάθλιψη.

Έλεγε η αγία Συγκλητική: «τις αμελείς και οκνηρές ψυχές που από χαλαρότητα δεν προοδεύουν στο καλό και κυριεύονται από την απελπισία, πρέπει να τις επαινούμε και όταν παρουσιάσουν κάποιο καλό, έστω και μικρό, να το θαυμάζουμε και να το μεγαλοποιούμε, ενώ τα βαριά αμαρτήματά τους να τα λέμε μικρά και ανάξια λόγου». Στο επόμενο άρθρο θα συνεχίσω με όμορφα χωρία όπως το παραπάνω από τον Ευεργετινό.(p.a.tympas@gmail.com).

Comments (0)

Tags: , ,

Εύκολο το ταξίδι στο Διαδίκτυο, δύσκολο στην ψυχή μας – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, θεολόγου – μουσικού

Posted on 04 Ιουνίου 2020 by larisanews

Όλοι μας εύκολα περνούμε πολλές ώρες την ημέρα μέσα στο διαδίκτυο. Μαθαίνουμε τα νέα της πόλης μας, των φίλων μας, τις ειδήσεις όλου του κόσμου. Διαβάζουμε άρθρα χρήσιμα για την ενημέρωσή μας αλλά και κείμενα των Πατέρων. Διατηρούμε φιλίες μέσα από τα ηλεκτρονικά μέσα, έχουμε επικοινωνία με όποιον θέλουμε. Πραγματικά το κινητό μας είναι ένα εργαλείο που μπορεί να μας προσφέρει ελεύθερο χρόνο, αφού μέσα απ’ αυτό μπορούμε να διεκπεραιώσουμε πολλές εργασίες όπως π.χ. την πληρωμή των πολλών λογαριασμών που κάποτε στηνόμασταν με τις ώρες στην ουρά να τις πληρώσουμε.

Τι γίνεται όμως όταν χάνουμε το μέτρο; Πολλοί μου έχουν πει πως αν π.χ. μιλούν για λουλούδια μεταξύ τους μετά από λίγα λεπτά παρουσιάζονται στο κινητό τους διαφημίσεις για λουλούδια, άλλοι που μιλούν για αυτοκίνητα δέχονται διαφημίσεις για αυτοκίνητα. Στην τηλεόραση ζωντανά δημοσιογράφοι απέδειξαν, πως κάποιος που ξέρει τον αριθμό του κινητού μας, μπορεί χωρίς εμείς να το γνωρίζουμε, αν διαθέτει πολλές γνώσεις σχετικές με την ψηφιακή τεχνολογία, να μας υποκλέψει συνομιλίες, φωτογραφίες ή ακόμη και να ανοίξει το μικρόφωνο του κινητού μας και ενώ εμείς το έχουμε κλειστό να ακούει τι λέμε με τους οικείους μας.

Θέλει λοιπόν πολλή προσοχή για να μην χάσουμε την ελευθερία σκέψεως και το βασικότερο να μην γίνουμε μόνον καταναλωτικά άτομα και τίποτε άλλο. Θέλει μέτρο λοιπόν στον χρόνο που ταξιδεύουμε στο διαδίκτυο. Μπορούμε μία φορά την εβδομάδα για μια ή δύο ώρες να δούμε τα μηνύματα και ό,τι άλλο μας έχουν στείλει οι φίλοι μας και τον υπόλοιπο χρόνο να διαβάζουμε χρήσιμα για την ψυχή μας βιβλία. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος ώστε να ζούμε ήρεμοι με τον εαυτό μας, τους αγαπημένους μας και τον Θεό.

Η συνεχή επαφή με ένα πληκτρολόγιο τελικά θα μας κουράσει, θα αλλοιώσει τα κριτήριά μας για την ζωή, θα μας απομακρύνει από τον Θεό και τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Καλύτερα να προσευχόμαστε για τους φίλους μας παρά να στέλνουμε καθημερινά ανούσια μηνύματα.

Κάποιος γέροντας μου είπε το εξής περιστατικό: «με επισκέφτηκε ένας φίλος μου πολύ μορφωμένος, παρακολουθεί στην Αθήνα όλες τις θρησκευτικές διαλέξεις εδώ και χρόνια, από τα θρησκευτικά άρθρα δεν του διαφεύγει τίποτε στο διαδίκτυο. Αφού λοιπόν μου είπε όλα τα νέα εγώ του λέω, τον Ευεργετινό τον έχεις διαβάσει; όχι μου λέει. Του έκαμα δώρο τους τέσσερις τόμους και του είπα όταν πάει στην Αθήνα να διαβάζει κάθε ημέρα είκοσι λεπτά διότι έτσι θα ωφεληθεί ψυχικά αφού το βιβλίο αυτό αναφέρεται στις αρετές και τα πάθη του ανθρώπου. Μετά από έξη μήνες μου τηλεφώνησε. Γέροντα μου είπε από την ημέρα που άρχισα να διαβάζω αυτό το βιβλίο για τους επόμενους τρεις μήνες δεν μιλούσα σε κανέναν άνθρωπο, μόνον τα απαραίτητα νοήματα έκαμα στην γυναίκα και τα παιδιά μου. Ο άνθρωπος αυτός ένοιωσε με πόσο μάταια πράγματα ασχολούνταν τόσο καιρό ενώ αυτό το βιβλίο τον οδήγησε στην αυτογνωσία και την μετάνοια».

Χριστιανός που δεν διάβασε την Φιλοκαλία, τον Αόρατο πόλεμο και το Συμβουλευτικό εγχειρίδιο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου δεν έκαμε τίποτε στην ζωή του. Αυτά τα βιβλία είναι η περίληψη όλων των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας. Μόνον εκεί μπορείς να δεις πώς θεραπεύεται η ψυχή του ανθρώπου. Όταν τα διαβάζεις είναι πραγματικά «κουραστικά»,  διότι ο διάβολος φέρνει στο μυαλό σου διάφορους λογισμούς για να σταματήσεις την ανάγνωσή τους. Ένα χωρίο τους πολλές φορές είναι τόσο βαθύ που χρειάζεται να το σκέφτεσαι δύο και τρεις ημέρες να το συνειδητοποιήσεις. Π.χ. «εκ του οράν τίκτεται το εράν και εκ του μη οράν τίκτεται το μη εράν».

Όμως όταν έχουμε καλή προαίρεση και διάθεση να διορθώσουμε το εαυτό μας αυτά τα βιβλία γίνονται ο καλύτερος σύμβουλος της ζωής μας, ξεκουράζουν την ψυχή μας και μας δίνουν την δύναμη να σηκώσουμε τον σταυρό της πνευματικής μας ζωής αλλά και των θλίψεων που μας οδηγούν στην αγιότητα. Ας αφήσουμε λοιπόν τα πληκτρολόγια και ας διαβάσουμε στον ελεύθερο χρόνο μας βιβλία των Αγίων μας με τα οποία θα γνωρίσουμε πώς ξεριζώνονται τα πάθη από την ψυχής μας αλλά και τον δρόμο προς την απόκτηση των αρετών.(p.a.tympas@gmail.com).

 

 

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Νηστεία, συγχωρητικότητα και φιλοχρηματία – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα

Posted on 06 Μαρτίου 2020 by larisanews

Τι σχέση μπορεί να έχουν αυτές οι τρεις λέξεις; εάν νηστεύουμε χωρίς να συγχωρούμε τους αδελφούς μας ή αν νηστεύουμε και συγχρόνως αγωνιζόμαστε να πλουτίζουμε όλο και περισσότερο τότε δεν υπάρχει λόγος να ταλαιπωρούμαστε με την νηστεία της Μεγάλης τεσσαρακοστής, μάταιος είναι ο κόπος μας.

Η νηστεία είναι η πρώτη εντολή που έδωσε ο Θεός στους Πρωτόπλαστους, τον Αδάμ και την Εύα. Δυστυχώς αυτοί παρήκουσαν την εντολή του Θεού και χάσαμε τα προνόμια του Παραδείσου. Εξ’ αιτίας της παρακοής του πρώτου Αδάμ χρειάστηκε να έρθει στον κόσμο ο δεύτερος Αδάμ, ο Χριστός για να μας ξαναβάλει στον Παράδεισο. Ο ίδιος ο Χριστός νήστευσε σαράντα ημέρες πριν αρχίσει το κήρυγμά του στον κόσμο. Η νηστεία έχει σκοπό την αγιοσύνη. Αν δεν θέλουμε να γίνουμε άγιοι δεν υπάρχει λόγος να νηστεύουμε.

Με την νηστεία δείχνουμε ότι λατρεύουμε τον Θεό και τον ευχαριστούμε για τα δώρα του, είτε αυτά είναι πνευματικά είτε είναι υλικά. Ο Μωυσής, ο Ηλίας, Ο Τίμιος Πρόδρομος, όλοι οι άγιοι όταν ξεκινούσαν οποιοδήποτε έργο καλό πρώτα νήστευαν. Όποιος ξεκινά κάτι σπουδαίο, ακόμη και αν είναι κοσμικός ο άνθρωπος ξεχνά να φάει, «επελαθόμην του φαγείν τον άρτον μου», λέγει ο Δαυίδ.

Ας νηστεύουμε με ταπείνωση, χωρίς να το διαφημίζουμε, με σεμνότητα. Η νηστεία είναι προσωπική υπόθεση, εκείνου που νηστεύει και του Θεού. Το να πεινούμε λίγο για την αγάπη του Θεού και τον έλεγχο των παθών μας είναι πραγματικά η αρχή για κάθε καλό στον δρόμο μας για την αρετή.

Μάταια όμως νηστεύουμε εάν κρατάμε κακία για τον συνάνθρωπο, είτε μας αδίκησε  είτε  όχι. Τι υπέρλογα πράγματα λέγει το Ευαγγέλιο! Ο Θεός δίνει την κρίση στην άλλη ζωή σε εμάς. «Εάν συγχωρήσεις τον αδελφό σου τότε και ο Θεός στην άλλη ζωής θα σε συγχωρήσει για τα παραπτώματά σου», λέγει το Ευαγγέλιο της περασμένης Κυριακής.

Αυτό διακηρύττουμε και όταν απαγγέλλουμε στο Πάτερ Υμών, «άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών». Δύσκολη η εφαρμογή στην καθημερινή μας ζωή; τότε δύσκολο να μπούμε και στον Παράδεισο. Εύκολο ένα συγνώμη ή μια καλημέρα στον γείτονα που τσακωθήκαμε; τότε εύκολος και ο Παράδεισος.

Μάταια νηστεύουμε εάν το μυαλό μας είναι κολλημένο στην απόκτηση υλικών αγαθών, κολλημένο στον καταναλωτισμό. «Όπου είναι ο θησαυρός σας εκεί είναι και  η καρδιά μας», λέγει το Ευαγγέλιο. «Μη θησαυρίζεται θησαυρούς που ο σκόρος και η σκουριά θα τους φάνε αλλά θησαυρούς με τους οποίους θα κερδίσετε την βασιλεία των ουρανών». Άλλο αγαπητοί φίλοι είναι να χρησιμοποιούμε τα πράγματα του κόσμου τούτου και άλλο να υποδουλωνόμαστε σ’ αυτά.

Οι παλαιοί άνθρωποι δούλευαν για να έχουν ένα πιάτο φαγητό και τα απαραίτητα για την ζωή τους εμείς σήμερα δουλεύουμε για να τρώμε χωρίς σταματημό και για να συσσωρεύουμε υλικά για το μέλλον. Για τον άνθρωπο που έχει κολλημένο το μυαλό του στο χρήμα δεν υπάρχει ούτε Θεός στον ουρανό ούτε άνθρωπος στην γη. Έγινε σήμερα ο πλούτος αφεντικό του ανθρώπου και ο άνθρωπος δούλος του πλούτου.

Αν λοιπόν θέλουμε η νηστεία μας να είναι πραγματικά πνευματική άσκηση και λατρεία προς τον Θεό ας διώξουμε μακρυά από την καρδιά μας κάθε κακία προς τον συνάνθρωπο, κάθε πλεονεξία και κάθε φιλαργυρία. Έτσι θα γίνει η νηστεία μας δεκτή και ευάρεστη στον Θεό.

Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Comments (0)

Tags: , ,

Μεσοχώρα-ΣΥΡΙΖΑ: Η αποθέωση της υποκρισίας

Posted on 31 Ιανουαρίου 2020 by larisanews

Σε μια  πρόσφατη ανακοίνωση η Περιφερειακή Συντονιστική Επιτροπή Θεσσαλίας (ΠΣΕΘ) του  ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από ένα πλήθος συγχύσεων που συστηματικά προσπάθησε να καλλιεργήσει στην κοινή γνώμη σχετικά με το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας και τα έργα Αχελώου, συμπεριέλαβε, ατυχώς, και το πολύπαθο υδροηλεκτρικό έργο (ΥΗΕ) της Μεσοχώρας Τρικάλων.

Ο λαός λέει ότι «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί». Εδώ όμως οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑεπέλεξαν όχι απλώς να μιλήσουν αλλά και να παρουσιάσουν μια τελείως ανεστραμμένη εικόνα γύρω από την ιστορία της Μεσοχώρας.

Ας δούμε πως το παρουσιάζουν : «Παραλάβαμε ένα έργο, κυριολεκτικά στον «αέρα» και κατασκευασμένο πριν 15 χρόνια. Με τους περιβαλλοντικούς όρους ….που εγκρίθηκαν από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ….. διασφαλίζεται η ανάπτυξη της περιοχής, η ασφάλεια του έργου….»κ.λ.π. Επίσης ζητούν «να επιταχυνθεί η υλοποίησή »των περιβαλλοντικών όρων.

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της υποκρισίας τους, ας θυμηθούμε κάποιους χαρακτηριστικούς σταθμούς από την πορεία του ΥΗ έργου Μεσοχώρας.

Αρχικά (δεκαετίες 1970, 1980) οι προτάσεις για μεταφορά υδάτων από ταμιευτήρες επί του Άνω Αχελώου συνυπολόγιζαν, πλην της Συκιάς, και τα ύδατα της Μεσοχώρας. Με αυτόν το σχεδιασμό δημοπρατήθηκαν το 1987 (Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, Υπουργός  Κουλουμπής) για πρώτη φορά τα έργα «εκτροπής Αχελώου» όπως ονομάστηκαν.

Το 1994 (Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, Υπουργός κ. Λαλιώτης) ο νέος σχεδιασμός και οι σχετικές αποφάσεις που εκδόθηκαν περιόρισαν τις ποσότητες μεταφοράς, εξαίρεσαν ΡΗΤΑ την Μεσοχώρα από τα έργα «εκτροπής», οπότε το ομώνυμο έργο χαρακτηρίστηκε (ορθώς) ως ΑΜΙΓΩΣ υδροηλεκτρικό και έως το 2001 είχε ήδη κατασκευαστεί από την ΔΕΗ.

Όμως οι φανατισμένοι αντίπαλοι των έργων Αχελώου (Συνασπισμός, Οικολόγοι κ.λ.π) παρίσταναν ότι δεν γνώριζαντην αλλαγή σχεδιασμού, συνέχισαν να συμπεριλαμβάνουν στην ρητορική τους την Μεσοχώρα ως έργο «εκτροπής» και ζητούσαν ανοικτά την κατεδάφιση ΟΛΩΝ των έργων Άνω Αχελώου (Συκιά, σήραγγα και Μεσοχώρα). Δηλώσεις, άρθρα, κινητοποιήσεις, στήριξη προσφυγών στο ΣτΕ, «πανηγυρισμοί» για τις εκάστοτε ακυρωτικές αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου και άλλα πολλά είχαν σαν κινητήριο μοχλό βουλευτές και στελέχη του ΣΥΝ (μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ) και τα φιλικά του έντυπα (ΑΥΓΗ).

Σε όλη αυτή την μεταβατική περίοδο, από το 1995 έως και το 2014, «συνέπραττε» μαζί τους το ΣτΕ, το οποίο αρνήθηκε επανειλημμένα (παρά τις ανοικτές διαφωνίες μειοψηφούντων δικαστών εντός του ΣτΕ) να διαχωριστεί ως έργο η Μεσοχώρα από την μεταφορά υδάτων προς τον κάμπο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΣτΕ, στην απόφασή του το 2001 (εισηγητής κ. Μενουδάκος) απέρριψε μεν όλες τις συνήθεις αιτιάσεις των προσφευγόντων, θεωρώντας όμως ως ορθή την προστασία του Μοναστηριού Μυροφύλλου από κατάκλυσηστην υπό δημιουργία τεχνητή λίμνη.Το περίεργο είναι ότι ο εισηγητής αγνόησε το γεγονός πως ο κίνδυνος κατάκλυσης του Μοναστηριού επηρεάζεται από την τεχνητή λίμνη Συκιάς και όχι εκείνη της Μεσοχώρας (!). Τελικά το Δικαστήριο, με βάση το Μυρόφυλλο και για σκοπιμότητες που δεν γνωρίζουμε, μαζί με τα άλλα έργα ακύρωσε και το έργο Μεσοχώρας, ως δήθεν «έργο εκτροπής» !

Μετά από όλες αυτές τις αντιφάσεις και μετά από χρόνια, μόλις το 2014, το ΣτΕ εδέησε να παραδεχθεί στην τελευταία απόφασή του (αριθμ. 26), ότι η Μεσοχώρα είναι «αμιγώς υδροηλεκτρικό έργο» και δεν σχετίζεται με την «εκτροπή Αχελώου». Την ίδια χρονιά (Σεπτέμβριος 2014) πραγματοποιήθηκε και η έγκριση του πρώτου Σχεδίου διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας. Πλέον όλα τα έργα Αχελώου, συνεπώς και η Μεσοχώρα, είχαν επιτέλους ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της Οδηγίας 60/2000της ΕΕ και στις αποφάσεις του ΣτΕ, συνεπώς μπορούσαν τώρα να αδειοδοτηθούν με νέους περιβαλλοντικούς όρους. Οι δικαιολογίες και τα άλλοθι ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγων για την Μεσοχώρα, έπαψαν πια να υπάρχουν.

Αμέσως η ΔΕΗ  κίνησε τις απαραίτητες διαδικασίες προς το ΥΠΕΝ και το 2015 το θέμα ήλθε για διαβούλευση στη Θεσσαλία. Στο Περιφερειακό Συμβούλιο, με συντριπτική πλειοψηφία, οι Θεσσαλοί εκπρόσωποι (παρατάξεις υποστηριζόμενες από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ) γνωμοδότησαν θετικά στο κείμενο αδειοδότησης της Μεσοχώρας. Ακόμη και ο εκπρόσωπος των Οικολόγων αναγκάστηκε να δώσει «λευκή» ψήφο (ουσιαστικά θετική), και αυτό μόνο και μόνο για να μην έλθει σε αντίθεση με κάποιες οικολογικές οργανώσεις που αντιδρούσαν ζητώντας (ακόμα και σήμερα) την κατεδάφισή της.

Αντίθετα στην παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ όλοι τους καταψήφισαν την απόφαση αυτή, δηλώνοντας πως θεωρούν την Μεσοχώρα ως έργο εκτροπής, ότι δήθεν καταστρέφει το περιβάλλον κ.α.

Το «επεισόδιο» αυτό δεν ήταν το μοναδικό. Οι αντιδράσεις  εντός του ΣΥΡΙΖΑ για την Μεσοχώρα συνεχίστηκαν, κάτι που συμβαίνει ακόμα και σήμερα από υψηλόβαθμα κομματικά στελέχη, που δημόσια προτείνουν την κατεδάφιση της Μεσοχώρας, συμμετέχοντας μάλιστα στις σχετικές κινητοποιήσεις, πορείες κ.λ.π.

Τελικά χρειάστηκε να περάσουν δύο ολόκληρα χρόνια για να υπογράψει ο κ. Φάμελλος την απόφαση αδειοδότησης του έργου !

Είναι απορίας άξιο πως η ΠΣΕΘ του ΣΥΡΙΖΑ στην ανακοίνωσή της «ξέχασε» την μικρή αυτή ιστορία.

Ας πούμε ότι κατανοούμε εν μέρει τις επιλεκτικές «παραλείψεις»  της ανακοίνωσής των. Όμως από αυτό έως το να παριστάνει ο ΣΥΡΙΖΑ τον τιμητή προς εκείνους που του «παρέδωσαν» ένα έργο «στον αέρα» και «εγκαταλειμμένο επί 15 χρόνια», μάλλον πάει πολύ και αποτελεί πρόκληση στην κοινή λογική.

Στην πραγματικότητα αποφεύγουν να ομολογήσουν ότι  η αδειοδότηση της Μεσοχώρας έγινε γιατί δεν μπόρεσαν να βρούνε «πάτημα» να απορρίψουν την καθόλα νόμιμη και τεκμηριωμένη αίτηση της ΔΕΗ και ότι η έγκριση που έδωσαν,«με κρύα καρδιά», αποτελεί μια πράξη υποχώρησης των ιδεοληπτικών τους αγκυλώσεων και τίποτα περισσότερο. Φυσικά μετά την έγκριση, τα επόμενα δύο χρόνια, τίποτε δεν προχώρησε.

Ας θυμούνται επίσης ότι οι Θεσσαλοί πολίτες δεν τρώνε κουτόχορτο ούτε ξεχνούν τον πολυετή πόλεμο και το «δράμα» της Μεσοχώραςκαι των άλλων έργων Αχελώου, τα οποία συνεχίζουν να υποφέρουν από τις νοσηρές εμμονές τους.

Τέλος, για να μην αποπροσανατολιζόμαστε με τις παλινωδίες του ΣΥΡΙΖΑ, ας θυμίσουμε ότι οι ευθύνες της σημερινής Κυβέρνησης γίνονται ακόμη μεγαλύτερες και πρέπει το ταχύτερο να «ξεφύγει» από τους δισταγμούς και από την απραξία της πρώτης περιόδου της διακυβέρνησής της, όπου το μόνο που ακούμε είναι δηλώσεις ότι θα προχωρήσουν τα έργα Αχελώου και η Μεσοχώρα, χωρίς όμως προς το παρόν να έχουμε δει κάτι «χειροπιαστό» και συγκεκριμένο.

Των Δημήτρη Αρχοντή (πρώην Δήμαρχος Καρδίτσας), Φάνη Γέμτου (πρώην Δήμαρχος Καρδίτσας) και Τάσου Μπαρμπούτη (μέλος του ΔΣ της ΕΘΕΜ, πρώην Γραμματέας ΤΕΕ/Κ-ΔΘ)

Comments (0)

Tags: , ,

Μνημόσυνο στον διδάσκαλό μου π. Γ. Μεταλληνό – Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα

Posted on 23 Ιανουαρίου 2020 by larisanews

Της 19 Δεκεμβρίου του 2019 κοιμήθηκε ο πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός, ο οποίος υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Οφείλω και εγώ να του κάμω εδώ στα Τρίκαλα και στην ενορία μου Αγ. Παρασκευή Φλαμουλίου το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο την Κυριακή 26 Ιανουαρίου του 2020, όπου και θα εκφωνήσω σχετική με το πρόσωπό του ομιλία. Υπήρξε πνευματικός οδηγός της πρεσβυτέρας μου Γεωργίας, ο καλύτερος διδάσκαλος μας σχετικά με τις θεολογικές μας σπουδές, ομιλητής στην χειροτονία μου εις διάκονο και πάρα πολλές φορές είχα την τιμή να με φιλοξενήσει στο σπίτι του όπου  και κάναμε ατέλειωτες συζητήσεις λύνοντας τις απορίες μας.

Οι περισσότεροι τον γνωρίζουμε από την τηλεόραση, το διαδίκτυο και τις χιλιάδες ομιλίες του σε ολόκληρο τον Ορθόδοξο και όχι μόνο χώρο. Άριστος θεολόγος, ιστορικός, κοινωνιολόγος, φιλόλογος, δογματολόγος, λειτουργιολόγος και γενικά ομολογητής της πίστεως που κανείς δεν μπορούσε να τα βάλει μαζί του τόσο από τον χώρο της θεολογίας όσο και από τον χώρο της φιλοσοφίας. Στις συζητήσεις και τα συνέδρια που ελάμβανε μέρος μπορούσε  όποιον έκαμε λάθος να τον βάζει στην θέση του και να αναδεικνύει την αλήθεια με χαρακτηριστική άνεση χωρίς να προσβάλει κανέναν, χωρίς να νευριάζει και να υψώνει την φωνή του.

Κάθε Πέμπτη απόγευμα μετά τον Εσπερινό στο Εκκλησάκι του Αγίου Αντύπα στην οδοντιατρική σχολή  Αθηνών μπορούσαμε ώρες ατέλειωτες να του κάνουμε ερωτήσεις και αυτός να απαντά για οποιοδήποτε θέμα είτε πνευματικό είτε σχετικό με τα θεολογικά δρώμενα της εποχής. Η λέξει «φρένο» στον λόγο του δεν υπήρχε. Μπορούσε για μία και μόνον ερώτηση χωρίς καμιά προετοιμασία να ομιλεί ώρες ατέλειωτες. Θυμούμαι μια φορά που πήγα να τον πάρω με το αυτοκίνητό μου από την Αθήνα για να τον φέρω στα Τρίκαλα για μια ομιλία, σε διαδρομή πέντε ωρών, μου απήντησε χωρίς να σταματά καθόλου να ομιλεί μόνον σε δύο ερωτήσεις.

Η σπουδαιότερη προσφορά του στην σύγχρονη εποχή είναι ότι τοποθέτησε με ενάργεια μέσα στο μυαλό μας τα Ορθόδοξα Αγιοπατερικά κριτήρια. Τόνισε τις διαφορές μεταξύ του Δυτικού, προτεσταντικού και καθολικού τρόπου ζωής, με τον καθ’ ημάς Ανατολικό Ορθόδοξο τρόπο ζωής. Μας έδωσε να κατανοήσουμε πέρα από τις δογματικές διαφορές που έχουμε με τους δυτικούς, πώς επηρεάζεται η καθημερινή μας ζωή από τον Ορθολογισμό και τον νεοπλουτισμό. Μπορούσε να αναλύει τόσο τα ελαττώματα του καπιταλισμού όσο και του κομμουνισμού καθώς και όλες τις σύγχρονες φιλοσοφίες και τις παρεκτροπές τους.

Ειδικότητά του ήταν η ιστορία της Εκκλησίας της Ελλάδος από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως έως σήμερα. Δηλαδή με λίγα λόγια η ιστορία της Ορθόδοξης Ρωμηοσύνης. Ρωμηοσύνη κατά τον π. Γεώργιο είναι η Ορθόδοξη Ελληνικότητα με κέντρο την Νέα Ρώμη, την Κωνσταντινούπολη ως το νέο Εθναρχικό μας κέντρο όπως το επέλεξε ο Μέγας Κωνσταντίνος το 330μ.Χ. Εάν οι νεοέλληνες γνώριζαν εις βάθος τι σημαίνει Ρωμηοσύνη πολλά δεινά θα είχε γλιτώσει αυτός ο τόπος και το βασικότερο είναι πως η παιδεία μας θα ήταν σε πιο σωστό δρόμο. Η γνήσια ελληνικότητα και η Ορθοδοξία είναι οι μοναδικές δυνάμεις με τις οποίες μπορούμε να επιβιώσουμε  στην παγκοσμιοποίηση που σαρώνει και ισοπεδώνει τα πάντα.

Το σημαντικότερο όμως που διδαχθήκαμε όσοι γνωρίσαμε από κοντά τον παπα-Γιώργη, όπως του άρεσε να τον προσφωνούμε, είναι η λέξη ανιδιοτέλεια στην οποία, όπως μας έλεγε, συνοψίζεται όλο το Ευαγγέλιο. Ο ίδιος έδωσε όλες του τις δυνάμεις για την μητέρα Εκκλησία  χωρίς κανένα οικονομικό ή άλλο όφελος. Ένοιωθε πρώτα Ορθόδοξος παπάς και μετά Πανεπιστημιακός Καθηγητής παρ’ όλο που ανέβηκε όλα τα αξιώματα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τις εξακόσιες και πλέον μελέτες που έκαμε τις έδινε αφιλοκερδώς σε διάφορους εκδοτικούς οίκους οι οποίοι πρέπει να τον θεωρούν μεγάλο ευεργέτη. Ποτέ δεν άπλωσε το χέρι για κανέναν λόγο να πάρει χρήματα,αντίθετα όπου έβλεπε ανάγκη βοηθούσε αδιάκριτα.

Πονούσε για τα ατοπήματα των σύγχρονων θεολόγων διότι οι Πατέρες, όπως έλεγε, δεν διαφέρουν ποτέ ο ένας από τον άλλο ως προς τα λεγόμενα και γραφόμενά τους γιατί διατηρούν την συνέχεια μεταξύ τους, απλώς ο καθένας εκφράζει την θεολογία με τον δικό του τρόπο στην δική του εποχή. Οι απόλυτα ορθόδοξες θέσεις του θα λείψουν δυστυχώς από τον σύγχρονο οικουμενιστικό διάλογο.(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ).

 

Του πρωτ. Αθανασίου Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού

Comments (0)

Οκτώβριος 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031